Zelo Gaming

NAGTAGO AKO SA ILALIM NG K**A DAHIL SABI NG KAPITBAHAY AY LAGING SUMISIGAW ANG ASAWA KO TUWING HAPON—ANG NATUKLASAN KO AY BUMAGO SA BUONG BUHAY KO.

Nagtago ako sa ilalim ng sarili kong k**a dahil sa isang balita mula sa aming kapitbahay—naririnig daw niyang sumisigaw ang asawa ko tuwing hapon.

Noong una, inisip kong isa lamang itong walang-kwentang tsismis. Sa mundong ginagalawan ko, madalas gumawa ng kwento ang mga tao kapag sila ay naiinip... o kapag natatakot sila sa pangalang dala ko.

Ako si Joaquin Delgado.

Sa buong Metro Manila, ang pangalan ko ay hindi binibigkas nang pabiro. Sinasabi ito ng mga tao sa mahinang boses, pinag-iisipan nang mabuti... o iniiwasan na lang banggitin nang tuluyan. Ako ang namumuno sa pinak**alaking sindikato at underground business sa bansa. Maraming lalaki ang takot sa akin. Ang mga kalaban ko sa negosyo ay nakikipagtransaksyon sa akin nang may matinding pag-iingat.

Pero ang lahat ng kapangyarihan at takot na iyon ay nawawalan ng saysay sa tuwing bubuksan ko ang pinto ng aming tahanan.

Para kay Clara, hindi ako isang mafia boss o isang halimaw. Para sa kanya, ako ay asawa lang niya. Siya ang aking liwanag, ang nag-iisang dahilan kung bakit nananatili akong tao sa kabila ng madilim kong trabaho.

Kaya nang sabihin ng aming matandang kapitbahay sa New Manila na si Donya Carmen na naririnig niyang umiiyak at sumisigaw si Clara tuwing alas-tres ng hapon kapag wala ako, nagdilim ang paningin ko.

Sinasaktan ba siya? May nagtatangka ba sa buhay niya? O may dinadala ba siyang ibang lalaki sa bahay ko?

Kailangan kong malaman ang totoo.

Ang Pagtatago sa Ilalim ng K**a

Isang araw ng Miyerkules, nagpaalam ako kay Clara na may mahalaga akong business trip sa Cebu at kinabukasan pa ako makakauwi. Hinalikan niya ako nang matamis bago ako umalis. Wala akong nakitang bakas ng takot o kasinungalingan sa kanyang mga mata.

Ngunit pagsapit ng alas-dos ng hapon, palihim akong bumalik sa aming mansyon. Ginamit ko ang secret entrance na ako lang ang nakakaalam upang hindi ako makita ng sarili kong mga gwardiya.

Pumasok ako sa aming Master Bedroom. Tahimik ang buong kwarto. Dumausdos ako sa ilalim ng aming malaking k**a. Madilim. Amoy ko ang paboritong pabango ni Clara na kumapit sa mga kumot. Hinihintay ko ang alas-tres. Hawak ko ang aking baril, handang pumatay kung sinuman ang lalaking papasok upang saktan o pagsamantalahan ang asawa ko.

Lumipas ang ilang minuto.

Pumatak ang 3:00 PM.

Bumukas ang pinto ng kwarto. Narinig ko ang mga pamilyar na yabag ni Clara. Pumasok siya at dahan-dahang ni-lock ang pinto.

Hinintay ko ang mga susunod na yabag. Hinintay ko ang boses ng ibang tao. Pero wala. Mag-isa lang siya.

Narinig kong binuksan niya ang radyo at nilakasan ang volume ng musika. Pagkatapos, nakita ko ang kanyang mga paa na lumapit sa gilid ng k**a, eksakto sa tapat ng mukha ko.

Bumagsak siya sa kanyang mga tuhod.

At doon, nagsimula ang mga sigaw.

Ang Nakakagimbal na Katotohanan

Hindi ito sigaw ng isang taong sinasaktan ng iba. Hindi rin ito sigaw ng takot. Ito ay isang sigaw ng matinding pisikal na sakit at pagdurusa.

Kung gusto mong malaman ang nakakabiglang katotohanan, basahin ang buong kwento sa comment section. ☀️🎉💗

ANG SIYAM NA BUWANG "TIYAN" NG 66-ANYOS NA INA: NANG TIGNAN NG DOKTOR SA ULTRASOUND, NAMUTLA SIYA DAHIL SA NAKAKAGIMBAL NA KATOTOHANAN.

Sa edad na 66, isang matandang babae na nagngangalang Ginang Larisa ang pumasok sa isang kilalang ob-gyne clinic. Suot niya ang isang maluwag na maternity dress na may kulay pastel, at ang kanyang tiyan ay kapansin-pansing malaki—kasinglaki ng isang babaeng kabuwanan na at handa nang manganak.

Sa kanyang mga braso, yakap-yakap niya ang isang eco-bag na puno ng mga bagong biling newborn diapers, maliliit na medyas, at mga damit ng sanggol. Nakangiti siya, may kakaibang kislap sa kanyang mga mata na tila puno ng pag-asa at pananabik.

Ngunit sa labas ng examination room, iba ang eksena.

Nakatayo ang dalawa niyang anak na nasa hustong gulang na—sina Mark at Sandra. Imbes na mag-alala, nagtatawanan sila at nagbubulungan habang nakatingin sa kanilang ina mula sa salamin ng pinto.

"Diyos ko, nakakahiya talaga si Mama," rinig na rinig ang naiinis na boses ni Sandra. "Animnapu't anim na taong gulang, buntis?! Ilang beses ko na siyang sinabihan na tumigil sa ilusyon niya. Nasisiraan na talaga siya ng bait!"

"Hayaan mo na, baka dementia na 'yan," natatawang sagot ni Mark. "Pinagbibigyan ko na lang na dalhin dito para matauhan. Pagkatapos sabihin ng doktor na hangin lang 'yang tiyan niya o taba, ipapasok ko na siya sa home for the aged. Masyado na siyang pabigat."

Hindi pinansin ni Larisa ang mga tawanan ng kanyang mga anak. Pumasok siya sa silid kung saan naghihintay ang mabait at beteranong doktor na si Dr. Gabriel.

"Magandang umaga po, Ginang Larisa. Ano po ang maitutulong natin?" malumanay na tanong ng doktor.

"Doktor," masayang sagot ni Larisa, hinahaplos ang kanyang malaking tiyan. "Manganganak na po yata ako. Siyam na buwan na ang baby ko. Ang lakas-lakas na nga po niyang sumipa nitong mga nakaraang araw. Medyo masakit, pero tinitiis ko para sa anak ko."

Napalunok si Dr. Gabriel. Sa tagal niya sa propesyon, alam niyang sa edad na 66, imposibleng magbuntis pa ang isang babae nang natural. Naisip niya na baka kaso ito ng Pseudocyesis (false pregnancy) kung saan napapaniwala ng isip ng isang babae ang kanyang katawan na siya ay buntis.

"Sige po, Ma'am Larisa. Higa po kayo dito at titignan natin ang baby niyo sa ultrasound," sabi ng doktor upang hindi mabigla ang matanda.

Dahan-dahang humiga si Larisa. Itinaas niya ang kanyang damit. Nang ilapat ni Dr. Gabriel ang malamig na ultrasound gel at ipinatong ang probe sa tiyan ng matanda, nakatingin si Larisa sa monitor nang may ngiti.

Ngunit nang tumitig si Dr. Gabriel sa screen... biglang naglaho ang kulay sa kanyang mukha.

Namutla ang doktor. Nagsimulang manginig ang k**ay niyang may hawak sa ultrasound probe.

Huwag kang aalis—basahin ang buong kwento at alamin ang shocking ending sa comments. 💚🍀🤩

DINALA NIYA ANG KABIT NIYA SA GALA PARA IPALIBAK AKO—NGUNIT ISANG ARABONG BILYONARYO ANG PUMILI SA AKIN SA HARAP NG LAHAT.

Alam kong tapos na ang aming engagement sa mismong segundong sinabihan ako ng fiancé ko na huwag pumunta sa pinak**ahalagang gabi ng buhay niya.

"Wag ka nang pumunta, Elena. Business event ito, at baka mabagot ka lang. Ako na ang bahala rito," sabi ni Mark sa telepono, ang boses ay malamig at nagmamadali.

Tatlong oras makalipas ang tawag na iyon, naglakad pa rin ako papasok sa marangyang ballroom ng Grand Plaza Hotel. Nakasuot ako ng isang eleganteng emerald green na gown na matagal ko nang inihanda para sa gabing ito. At pagpasok ko, natuklasan ko ang dahilan kung bakit ayaw niya akong papuntahin.

Nandoon siya sa gitna ng bulwagan, nakangiti habang nakakapit sa braso niya si Cindy—ang bago niyang "assistant." Nakasuot si Cindy ng isang mapang-akit at kumikinang na damit, nagpapakitang-gilas sa lahat ng mga kasamahan namin sa industriya.

Dinala niya ang kabit niya para ipahiya ako. Para iparating sa lahat na tapos na kami, bago pa man niya sabihin nang direkta sa akin.

Ang Harapan

Nang magtama ang aming mga mata, nawala ang ngiti ni Mark. Mabilis siyang naglakad palapit sa akin, hila-hila si Cindy.

"Ano'ng ginagawa mo rito, Elena?!" pabulong ngunit madiin niyang bulyaw. "Sinabi ko nang huwag kang pumunta! Sinisira mo ang gabi ko!"

Tumaas ang kilay ko. Tiningnan ko si Cindy na may mapang-asar na ngisi sa labi. "Oh, hi Elena. Pasensya na ha, kailangan kasi ni Mark ng taong presentable para sa pag-haharap niya kay Mr. Al-Fayed mamaya. You know, the Arab billionaire investor?"

Gusto ni Mark na makuha ang multi-milyong pisong investment mula kay Tariq Al-Fayed, isang sikat at maimpluwensyang bilyonaryo mula sa Dubai. Ang buong business proposal na ipipresenta ni Mark ngayong gabi ay ako ang gumawa. Ako ang nagpuyat, ako ang nag-isip ng bawat detalye, habang siya ang kukuha ng kredito.

"Umalis ka na, Elena," utos ni Mark, halos itulak ako palabas. "Nakakahiya ka. Wala kang lugar dito ngayon."

Bago pa ako makasagot, isang malalim at baritonong boses ang umalingawngaw mula sa aking likuran.

"I believe you are mistaken. Siya ang may pinak**alaking karapatan na maging narito."

Ang Pag-ikot ng Tadhana

Natahimik ang buong paligid. Ang mga negosyanteng nakatambay malapit sa amin ay napasinghap.

Naglakad palapit ang isang matangkad na lalaking may perpektong hubog ng mukha, nakasuot ng isang bespoke na itim na tuxedo. Ang kanyang presensya ay nag-uutos ng matinding respeto. Siya si Tariq Al-Fayed.

Namutla si Mark. Agad siyang yumuko nang bahagya. "M-Mr. Al-Fayed! Isang karangalan po. Pasensya na po sa gulo, pinapaalis ko na po itong... ex-fiancée ko."

Tiningnan ni Tariq si Mark nang may matinding lamig at pandidiri, bago ibinaling ang kanyang malalalim at madilim na mga mata sa akin.

"Miss Elena, tama ba?" malumanay na tanong ni Tariq.

Ang pinak**alaking sikreto ay nasa dulo ng kwento—tingnan ang buong kwento sa mga komento.