Ipek Atcan

Bu fotoğraflarla alakası yok ama…

Bu aralar çok koşturdum ben ya… ama yani sadece iş değil, her araya bir şey sıkıştırdım. 2 saatlik araya arkadaşla kahve, 1 saatlik araya spor, akşamlara yürüyüş filan. Sahi neden ki? Bir bırak kendini be İpo.
Niyettim ettim 1 Haziran’da ev kızı olmaya (konserler hariç)
Şimdi onda da konsept yemekler, yok kokteyller, aman şunun yanına da iyi bir şarap giderler, şu kahvenin çekirdeğine delirdim 8 galon içeyimler filan… Beni biraz benden alın, götürün ajsjdjdj

Ben şanslı biri (time to time) olduğum için övülerek, bir şeyler öğretilerek, yanlışlarım düzeltilerek büyüdüm (hatta dana gibi oldum). Aynısını benden küçüklere de yapmaya çalışıyorum. Gerçekten inanıyor ve hissediyorsam hop övüyorum. Güzel söz söylemek de duymak da iyidir ayrıca. Bir de gerçekse tadından yenmez. Bugüne kadar bu tavrımın geri dönüşü bana tövbe estafurul şekilde negatif oldu. Sanki övgü alınca gözlerinde küçülmüşsün ve artık hiç kimse değilmişsin gibi davranma gibi bir eğilim var bazı insanlarda. Ama ben aynen devam edeceğim, sorry ve de hıh!😂

Yaz için tatlı bir heyecanım var. Tabii ki mevsimsel değil ıyk🤮, konsersel. Tatil planı bile yapmadım çünkü hiçbirini kaçırmak istemiyorum🤷🏻‍♀️ Zaten tüm yazlıklar benim. Tek problem köpekli ve arabasız oluşum😂 Halbuki Bella tam bir road trippin’ influencer’ı olacak kalibrede değil mi ya? Biraz daha büyüyünce artık🙄

Bu sefer hiç kafamdan geçenleri not almadım. O sebeple sözlerime burada son veriyorum.

Hakuna matata!
Viva la vida ve hasta la vista🙋🏻‍♀️

128/365

Bir takım tag’lerden *reklam

Bir 🥕’un daha sonuna gelmiş bulunmaktayım. Tame Impala konserine niyet edip bir de “hiç görmediğimiz bir yer olsun” deyince kendimizi İsviçre’de bulduk. Pastoral hayattan tarihe, şehirden konsere dolu dolu plan yaptık…
Interlaken/Bönigen, Bern, Lucerne ve Zürih’i gördüğümüz bu seyahat oldu.

Bönigen’e en yakın şey bizdeki Karadeniz köyleri, bence Karadeniz’i gezmeyen herkes gezmeli. Bönigen’in en büyük farkı insanı. İnsan önemli bir şey😂 Keşke benim köyüm olsa orası. Benim hiç köyüm yok, neyse.
Giessbach’ı mutlaka görün, tepedeki otelde bir prosecco için. Manzaraya doyarsınız, nefis. Bir de güneşli havada gidin çünkü hava kapayınca sisle beraber (mevsimin de etkisi var) bırakın dağları maksimum 1 metre ötenizi görüyorsunuz. Interlaken’de Hüsi Bar, Taverne ve Barracuda güzel.

Overdose pastoral yaşamın ardından bir ara bana geldiler “betonu öpeceğim” filan demeye başladım ajsjsjj
Neyse ki Bern’e uğradık, güzel bir yer. Sokaklar, binalar filan nefis. BearPark var, bayağı gölün kenarında yaşam sürüyor ayıcıklar. Bu vesile ile çok yakından ayı görmüş oldum, keşke bir tanesi benimle eve gelseydi.

Lucern’e eh demek istiyorum, çok istedim gitmek ama çok etkilendim diyemeyeceğim. Chapel Bridge & water tower çok güzeldi ama.

Zürih ise düz Avrupa şehri. Bodega Espanola, Brasserie Schiller, Andorra, Bierwerk Züri, Juicery 21, Hiltl (dünyanın en eski vegan & vejetaryen restaurantıymış, 1898’den beri) beğendiğimiz mekanlar oldu.

Sebeb-i ziyaretimiz Tame Impala çok iyiydi (thanks to Burgaç Brothers), ön grup ise berbattı. En son 2022’de Primavera’da izlemiştim o günden bugüne bambaşka bir sahnesi olmuş adamcağızın, iyi de olmuş. Bir daha yurt dışına Tame Impala için gider miyim? Gitmem. Buraya gelirse gider miyim? Kaçırmam.

Zeynep ve Ersin ile 2023’te Depeche Mode için Zagreb’e gidişimiz sonrası ilk konser odaklı seyahatimizdi. Keşke katıla katıla güldüğümüz her şeyi yazabilsem. Ama yazamam. Hayır üşenmiyorum, sadece olmaz asjaksjhxahsa

Ps. Yine hiç adam akıllı fotoğrafım yok. Benim neden havalı fotoğraflarım olmuyor ya?

Sürpriz sonlu ajhajhjjhas

Tag mag diyeyim