Yadigar Ataklı

Bir Kıvılcımla Başlayan 18 Yıl...

​Her şey üniversite birinci sınıfta, sevgili hocam Hülya Dillek sayesinde camla tanışmamla başladı. Daha vitrayın bir meslek olarak varlığından bile haberim yokken, o heyecanla kendimi bu dünyayı araştırırken buldum ve yolumu daha o zamandan seçtim.

​Mesleğin ilk kapısını Necmiye Gönenli’nin yanında yaptığım o unutulmaz stajla araladım. O günlerde attığım ilk adımlar, camın büyüsünü kalıcı bir tutkuya dönüştürdü. Ardından 2008’de İzmir’e uzanan o 3 yıllık Sibel Sayın asistanlığında ise bu zanaatın mutfağında iyice piştim.

Bugün geriye dönüp baktığımda; kadınlardan öğrendiğim bu kadim sanatı yine bir kadın olarak 18 yıldır gururla sürdürdüğümü görüyorum.
​Dışarıdan bir "erkek mesleği" gibi görünse de, ben bu işin tüm inceliklerini kadın ustalarımdan devraldım.

Şimdi ise bu bayrağı ben taşıyorum; yanımdan geçen, meslek öğrettiğim stajyerlerimin çoğunluğunun kadın olması ve bazılarının bu yolu seçmesi benim için en büyük gurur. Tıpkı ustalarımın bana yaptığı gibi, ben de camın o güçlü ama zarif dünyasını yeni nesil zanaatkarlara aktarmaya devam ediyorum.

​Çizimden montaja, montaj ustamdan stajyer ekibime kadar bu üretim hazzını paylaştığım herkese selam olsun.

"Özgürlük, istediğini yapmak değil; yapması gerekeni istemek gücüne sahip olmaktır."

“La liberté ne consiste pas à faire ce que l’on veut,
mais à pouvoir vouloir ce que l’on doit.”

Jean-Jacques Rousseau (1712–1778)

Rousseau, özgürlüğü sınırsız bir tercih alanı olarak değil, bilinçli bir irade hâli olarak tanımlar. Gerçek özgürlük, anlık arzuların peşinden gitmekte değil; doğru olanı kavrayıp onu isteyebilme olgunluğunda ortaya çıkar. Bu yaklaşım, özgürlük ile sorumluluğu birbirinin karşıtı değil, tamamlayıcısı olarak ele alır.

Hukuk bu noktada, bireyin özgürlüğünü kısıtlayan bir engel değil; onu anlamlı ve sürdürülebilir kılan bir çerçevedir. Özgürlük, hukukla çatıştığında değil; hukukla birlikte sorumluluk kazandığında gerçek değerine ulaşır.

AAT Hukuk Ofisi için yapmış olduğum boyama kurşunlu vitray uygulamasından bazı görseller.

Montesquieu (1689–1755)

“Une chose n’est pas juste parce qu’elle est loi,
mais elle doit être loi parce qu’elle est juste.”

Bir şey yasa olduğu için adil değildir; adil olduğu için yasa olmalıdır.

Bu ifade, hukukun en temel sorusunu doğrudan ortaya koyar: Yasalar adaleti mi üretir, yoksa adalet mi yasaları meşru kılar? Montesquieu’ye göre bir kuralın yazılı hâle gelmiş olması, onu kendiliğinden doğru ya da adil yapmaz. Hukukun gerçek kaynağı, iktidar iradesi değil; adalet fikridir. Yasa, ancak adil olduğu ölçüde bağlayıcı ve anlamlıdır.

Bu bakış açısı, hukuku salt bir düzenleme aracı olmaktan çıkarır ve onu etik bir sorumluluk alanı olarak konumlandırır. Günümüzde de hukukun meşruiyeti, gücünden değil; adaletle kurduğu ilişkiden beslenir. Yazılı olan her şey hukuk değildir; hukuk, adil olana yaklaşabildiği ölçüde hukuk olur.

AAT Hukuk ofisi için yapmış olduğum boyama kurşunlu vitray uygulamasından bir görsel.