nihalsivasli

Birkaç gün önce Deli Dolu adlı operet gösterisine gittim.

Küçükken baleyi çok severdim
ve yapmak için gerçekten gayret ederdim.

Aslında bunun sevdiğim bir şey olduğunu biliyordum
ama bilmek istemedim.
Çünkü kendi isteklerimi uzun süre göz ardı ediyordum.

Canım kendim…
Seni ne çok ihmal etmişim.
Oysa seni kucaklamalıydım.

Kendime yer açtım.

Anne olmak; sevginin, sabrın, dönüşümün güzelliğini yaşamakla başlar.
Kendinden olan canının gözlerinde kendini görmeyi öğretir annelik.
İçinden doğan ışığı izlemeyi😇

Yaşam doğumla başlar; ilk nefesini alırsın, son nefesine kadar sürer. Buna yaşam yolculuğu derler.
İnsan buraya geldiğinde hep bir yol arar. Yaşamak için yolda olmaya, bir amaca ihtiyaç duyar.

Oysa insanın dışında yaşayan ayrı bir varlık, başka bir yol yoktur. İnsanın tek yolu vardır, o da kendisidir.
Kendini fark ettikçe yol kendini sana açar. İşte o zaman anlarsın, yol zaten sensin.

Bu hayat yolculuğunda ilerlemek, aslında kendi içine doğru inmektir.
Yolun kendin olduğunu fark ettiğinde yaşam gerçek anlamıyla başlar.

İnsan yolun kendinde olduğunu fark ettiğinde attığı adımlar daha da güçlenir.
Bir amaç, bir yol ararken aslında kendini kaybettiğini görür.
Gerçek yolun kendisi olduğunu öğrendiğinde ise artık bedenin içine sığmaz.