ConsulTurk

TEMA Vakfı Genel Bağış Umut Yeşertiyoruz

Bizler geçmiş öğretileri kolay unutmayan, eski olandan kolayca vazgeçemeyen, yeniliklere karşı özellikle başlangıçta temkinli yaklaşan ruhlara sahibiz. Bu, evrimsel açıdan bizleri avantajlı duruma soktuğu için böyledir: atalarımız tarafından geçmişte deneyimlenmiş, sınanmış ve tüm testlerden geçip bize aktarılmış olan bilgi daha güvenli olduğu için o bilgiye inanma eğilimindeyiz. İşte bu hantal ruhlarımız, çevresel şartlar değiştiği zaman bu değişime ayak uydurma konusunda hızlı bir tepki veremiyor. Ama değişimin kaçınılmaz olduğu durumlarda harekete geçip kendini yenileyebiliyor. Fakat bu değişim sürecini gerçekleştirebilmesi için öncelikli olarak ruhsal topraklarımıza bazı tohumlar ekmek gerekli.

2023’te ruhsal topraklarına neler ektin?

Neden o tohumları ektin?

Nasıl bir ürün almayı bekliyorsun?

Ekinler büyüsün diye gerekli sulamayı, bakımı yaptın mı?

Ne sıklıkta sulama yapman gerektiğini biliyor musun?

Hasat zamanını kestirebiliyor musun?

Peki ne zaman?

Bu tohumlar büyünce yeni versiyonuna nasıl katkıda bulunacaklar?

Geçmişte ekip büyüttüğün tohumlarla ilgili deneyimlerini bu tohumlar için kullanabilir misin?

Ne aldın?
Ne verdin?
2023 yılında hayattan, çevrendeki insanlardan ne talep ettin?
Peki, bu taleplerini alabildin mi?
Aldıysan nasıl aldın?
Aldıklarını nasıl kullandın?
Alamadıysan neden alamadın?
Halen almak istiyor musun?

Peki, 2024’te almayı başarabilmek için neyi daha farklı yapacaksın?

Hayatla, çevreyle alışverişi dengeli kurabilen insanların iç huzuru yerindedir.

Alma ve/veya verme telaşında değildirler.

Gerçekte ihtiyacı olmadığı halde “belki bir gün işe yarar” diye biriktirdiği bir sürü gereksiz malzeme yüzünden hareket edecek alan bulamamaya başlar.

O yüzden kişinin gerçekten ihtiyacı olmayan şeyleri almaması ve artık ihtiyacı olmayan şeyleri vermesi gerekir.

Bir insanın iyi tanıdığı en fazla 160 arkadaşı olabileceğini ve bu sayının şempanzelerde de aynı olduğunu iddia eden “Dunbar Sayısı”nın isim babası Robin Dunbar, çağımızın önemli antropologlarından.

Eski Ortadoğu`nun halklarından Medlerin rahipler sınıfına, büyük adam anlamında Mag deniyordu. Maglerle başları belada olan Yahudiler, kötü kavimlere onlarlın ismini verdiler: Gog ve Magog. Macarlar Mag eri, Moğollar ise Mog oğul olarak adlanıyordu.Ataları Ortadoğu`da yaşayan Türkler, Bu kelimeyi bag olarak korudular. Din adamlarına bakçı, yöneticilerine bag/beg zenginlerine ise bay dediler. Türk din adamı daha sonra bağıcı/büyücü haline geldi. Yunanlılar da Medlerden duydukları Mag kelimesini büyücü olarak Batı`ya götürdüler ve şimdiki Magic kelimesi ortaya çıktı. Türkler bu sözcük ile büyüklüğü ifade ediyorlardı ve büg dediler. İngilizlerin ataları bunu big diye aldılar. Türklerin büyüsü İskoçya`da bug haline geldi. Acaba insanlar eskiden tek bir dilde mi konuşuyorlardı? prf. dr. OSMAN KARATAY - BEY İLE BÜYÜCÜ kitap alıntıdır