Saereesook

ตัวแปรสำคัญในการใช้ชีวิตของใครหลายคน ส่วนใหญ่ มักจะสอดคล้องกับความชอบและความสนใจของตนเองเป็นหลัก
ส่วนใหญ่แต่ไม่ใช่ทั้งหมด

เราก็ไม่ต่างจากคนส่วนใหญ่ที่เริ่มทำจากสิ่งที่ชอบอยู่เสมอ
ไม่รู้สิ อาจะเป็นเพราะเราซื่อสัตย์ต่อเสียงกระซิบเล็ก ๆ ในหัวมากเกินไปหรือเปล่า บางครั้งบางทีก็รู้สึกว่า มันกัดกินเราจากข้างในจนมันบางเบาไปหมดแล้วล่ะมั้ง

ความผุกร่อนที่เกิดขึ้นบ่อย ๆ เราเชื่อเหลือเกินว่าหลาย ๆ คนเองน่าจะมีความรู้สึกนั้นอยู่บ้าง ชีวิตไม่เป็นดั่งใจ ทำอะไรก็ดูไม่ราบรื่น เพื่อนร่วมงานห่วยแตก ชีวิตแตก ๆ พัง ๆ แหลกสลายไปไม่รู้กี่รอบ บางครั้งมันก็อาจจะเหนื่อยจนอยากจะหายไปที่ไหนไกล ๆ สักที่

“
ขอแค่สักแป๊ปก็ยังดี
ขอแค่ได้หายใจลึก ๆ แค่ไม่กี่วินาทีก็ยังดี


เชื่อมั้ย เราเองก็เคยมีความรู้สึกเหล่านั้นเหมือนกัน หลงทางจนหาทางไปไม่เจอ เข็มทิศในชีวิตพาเลี้ยวผิดไปไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง เหนื่อยจนหายใจแทบไม่ออก อึดอัดไปทั่วร่างกายคล้ายกับมีคนจับเราโยนทิ้งลงน้ำโดยที่ไม่ได้ตั้งตัว

แต่ตัวแปรสำคัญ ที่พอจะตั้งสติได้และโผล่ขึ้นมาจากน้ำ นอกจากคนรอบตัวและครอบครัวที่หวังดีกับเรามาก ๆ
(เชื่อว่าทุกคนก็เป็นแบบนั้น) มันคือตัวเราเอง

ตัวเราที่ได้ใช้ชีวิตผ่านมาเจอทั้งเรื่องดีและเรื่องแย่นั่นแหละ
เราเกลียดตัวเองได้ ไม่เป็นไรเลย โทษตัวเองได้ไม่เป็นไรเลย ถ้ามันจะทำให้เราซื่อสัตย์และกลับมาทบทวนตัวเองมากขึ้นว่าเราเป็นใคร กำลังทำอะไรอยู่ แสวงหาสิ่งใด


ไม่ปฎิเสธจริง ๆ โลกทุกวันนี้มันหมุนไวมาก
มากซะจนบางทีก็เหวี่ยงเราหลุดนอกวงโคจร
จากอัตตาของตัวเองไปไกลเหมือนกัน

หลงทางเป็นเรื่องปกติ
ตัดสินในผิดเป็นเรื่องปกติ

ทุกคนคงเหนื่อยไม่แพ้กัน แต่เชื่อมั้ยทุกคนเก่ง
เก่งมากจริง ๆ และเราหมายความอย่างนั้นจริง ๆ

ทุกครั้งที่เหนื่อยเรา มักมองย้อนกลับไปในจุดที่ตัวเองเริ่มเสมอ
มาไกลมาเหมือนกันนะเรา

เราชอบประโยคหนึ่งมาก ๆ แต่จำไม่ได้แล้วว่าจากไหน
“ไม่มีกอดไหน อบอุ่นเท่าอ้อมกอดของตัวเราเองแล้ว”

วันนี้แวะมาทักทายเรื่อยเปื่อย
หวังว่าทุกคนคงสบายดีเช่นเคย

ดีบ้างแย่บ้างไม่เป็นไรเนอะ
การมีชีวิตอยู่นี่มันดีจริง ๆ เลย

อากาศเริ่มเปลี่ยนอีกแล้ว
จิบน้ำบ่อย ๆ

คิดถึงทุกคนเหมือนเดิม ดูแลตัวเองให้ดี
แล้วเจอกัน

💚