Chadaorrin

ใจแลกใจ

คนที่คิดมากจะมีนิสัยชอบคิดไปก่อนเสมอ หรือกลัวและกังวลกับทุกสิ่งที่จะเกิดขึ้น ความกลัวถือเป็นจุดที่อันตรายและรับมือได้ยากที่สุด เพราะไม่ว่าจะทำอะไรหากเรามัวแต่คิดมากและกลัวไปก่อนเราจะทำสิ่งนั้นได้ไม่เต็มที่ และมักจินตนาการในแง่ร้ายเสมอทั้งที่มันอาจจะมีเรื่องดี ๆ รอเราอยู่ก็ได้ ปลดเปลื้องจากความคิดมากด้วยการแยกตัวเองออกจากคนอื่น เพราะบางครั้งเราก็ชอบเอาปัญหาของตัวเองกับปัญหาของคนอื่นมาปนกัน แล้วคิดมากต่อไปเรื่อย ๆ ทำให้เราไม่สามารถแก้ไขปัญหาของเราได้ ทางที่ดีเราควรเอาตัวเองออกมาและจัดระเบียบปัญหาของตัวเองด้วยการอยู่คนเดียว และใช้เวลานั่งคิดและทบทวนปัญหาของตัวเอง เคยได้ยินคำนี้ไหม "คนรักเป็นร้อยคนเกลียดเป็นล้าน" เพราะคนเราล้วนมีค่านิยมที่แตกต่างกันไป ลองเปิดวิสัยทัศน์ให้กว้างแล้วคุณจะคุ้นชินกับการถูกเกลียด เพราะไม่ว่าจะเป็นคนวิเศษวิโสมาจากไหนก็ย่อมต้องถูกใครสักคนเกลียดด้วยกันทั้งนั้น คำพูดไม่ใช่สิ่งที่มาจากใจเพียงอย่างเดียว แต่ยังสะท้อนจุดยืนอยู่ตรงหน้าของผู้พูดอีกด้วย เราจึงควรฟังเมื่อรู้สึกว่าจำเป็นหรือฟังคำพูดคนอื่นไว้เพื่อใช้อ้างอิง หมายถึงการฟังและตีความไปตามตัวอักษรแต่ไม่เก็บมาคิดอย่างจริงจัง อย่ารอให้ถึงจังหวะที่เหมาะสมแล้วค่อยถาม เพราะยิ่งปล่อยไว้นานเท่าไหร่ก็ยิ่งยากขึ้นเท่านั้น หากคาใจเรื่องอะไรให้ถามออกไปเลย แบบนั้นจะสบายใจเราที่สุด คนที่ชอบคาดหวังคนเหล่านี้จะคาดหวังคุณในหลาย ๆ เรื่องให้ทำตามตัวเอง ใช้ความหวังดีแต่แอบแฝงไปด้วยความกดดัน แม้ว่าเขาจะไม่ได้มีเจตนาร้าย แต่พอไม่เป็นดั่งที่หวังก็มักจะโยนคำพูดแย่ ๆ ใส่ ถ้าเรามัวแต่ใช้ชีวิตตามความคาดหวังของคนอื่น คนที่ทุกข์ทรมานที่สุดก็คือตัวเราเอง เพราะความคาดหวังที่เกิดจากคนอื่นมันไม่ใช่สิ่งที่เราต้องการ คนที่ใช้ชีวิตได้อย่างสบายใจมักจะยอมแพ้เก่ง เพราะการยอมแพ้ในสิ่งที่ไม่จำเป็นถือเป็นเรื่องที่ดี เราจะได้ใช้พลังงานและเวลาอันจำกัดของตัวเองไปกับสิ่งที่สำคัญจริง ๆ การเคารพความตั้งใจของตัวเองไม่ใช่การเอาแต่ใจ แต่คือการทำตามใจตัวเองโดยไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับคนอื่น หากเราให้ความสำคัญกับตัวเอง การใช้ชีวิตของเราก็จะมุ่งสู่เป้าหมายได้เร็วขึ้น และสามารถใช้ชีวิตในแบบที่เราอยากจะเป็นได้ คนที่ใช้ชีวิตได้อย่างสบายใจจะไม่โกหกความรู้สึกของตัวเอง ขอให้เราลองฟังเสียงหัวใจของตัวเองก่อน แล้วค่อยรับมือกับสิ่งต่างๆ ด้วยวิธีที่จะไม่ปฏิเสธแต่เป็นการยอมรับความรู้สึกนั้นแทน คนที่ชอบคิดมากมีแนวโน้มจะคิดมากขึ้นเรื่อย ๆ และค่อย ๆ ตกเข้าไปในกงจักรแห่งความคิดลบ ไม่ว่าใครต่างก็คิดเรื่องอะไรสักอย่างด้วยกันทั้งนั้น และเราก็ไม่ได้คิดมากจนลำบากอยู่คนเดียว เพียงแต่จุดคิดมากของแต่ละคนไม่เหมือนกัน การรักตัวเองอย่างแท้จริง คือการยอมรับว่าเรามีดีในแบบที่เราเป็น และไม่เปรียบเทียบตัวเองกับคนรอบข้าง ไม่สนใจว่าคนอื่นจะคิดหรือตัดสินเรายังไง เราแค่ใช้ชีวิตไปตามจังหวะของตัวเอง แล้วความรักตัวเองจะค่อย ๆ เติบโตขึ้นทีละน้อยจากจุดนั้น การที่เราคิดมากไปกับเรื่ิองเล็ก ๆ น้อยๆ อาจเป็นเพราะเราไม่ตระหนักถึงความยืนยาวของชีวิต เมื่อเราอายุเพิ่มขึ้นเราจะคิดมากกับเรื่องที่เล็ก ๆ น้อยลง เพราะรู้ว่าชีวิตนั้นสั้นกว่าที่คิด และรู้ตัวแล้วว่าเวลาที่เหลืออยู่นั้นน้อยลงไปทุกวัน หันมาสนใจแค่สิ่งที่สำคัญในชีวิตและเลิกคิดมากไปกับเรื่องที่ไม่จำเป็น

เข้าใจว่าทุกคนเวลาต้องทำอะไร ก็คงคาดหวังจะให้มันออกมาดีที่สุด แต่ในความเป็นจริงมันอาจไม่ได้ง่าย แบบที่คุณคิดไว้เลย ทางที่ดี ก่อนจะคาดหวังคุณภาพ คุณต้องเอาชนะ ‘ปริมาณ’ ให้ได้ก่อน

เน้นที่วินัยและความสม่ำเสมอ ไม่ต้องสนใจถ้ามันออกมาห่วยแตก ทำซ้ำจนกว่าจะเริ่มจับทางมันได้ แล้วหลังจากนั้น ก็ค่อย ๆ พัฒนา ให้คุณภาพดีขึ้นตามมา ถ้าคุณมัวแต่โฟกัสที่ ‘คุณภาพ’ ก่อน โดยที่พื้นฐานยังไม่แน่น

สุดท้ายตัวคุณนั่นแหละ ที่จะมีความคาดหวังแบบผิด ๆ
แล้วก็จบที่ทำได้ทำได้ไม่นาน แต่ถ้าคุณเอาชนะปริมาณได้ก่อน ฝึกทำซ้ำจนชินแล้ว ตอนมาเน้นคุณภาพ มันจะง่ายขึ้นเยอะ ทำให้มันเกิดขึ้นก่อน แล้วค่อย ๆ ทำให้มันดีทีหลังก็ยังไม่สาย

อย่ามัวแต่ห่วงเรื่องความ ‘สมบูรณ์แบบ’ จนไม่ได้เริ่มทำอะไร เป็นจริงเป็นจังสักอย่าง

Gd nice yja.