SO•SO art studio korat

🍞 งานสรุปของน้องอาลัวคอร์สสีชอล์คน้ำมัน (Oil pastel)

🥐 Dessert Squishy 🥖
🖍️ เทคนิค: สีชอล์คน้ำมันบนกระดาษ
📏 ขนาด : 40x60 cm.
👧 ผู้สร้างสรรค์: อาลัว (10 ขวบ)

#สอนศิลปะ #สอนศิลปะเด็ก #สอนศิลปะโคราช

Work in progress… 🏡

น้องทามไทร์ได้รับหัวข้อให้ออกแบบบ้านในฝันของตัวเอง โดยวันนี้ขึ้นโครงจากกระดาษลังเสร็จแล้ว เหลือทาสีรองพื้น (gresso) และลงสีในขั้นตอนถัดไป

#สอนศิลปะ #สอนศิลปะเด็ก #สอนศิลปะโคราช

วันอาทิตย์ที่ผ่านมา ผู้สอนได้ให้อาลัวสร้างสรรค์งานในหัวข้ออิสระ
น้องเลือกวาดสกุชชี่ (Squishy) ของเล่นชิ้นโปรดที่มักจะพกติดตัวไปทุกที่เสมอๆ แต่ในรอบนี้ผู้สอนให้น้องลองจัดองค์ประกอบของภาพด้วยตัวเอง
ซึ่งผลที่ได้คือน้องสามารถจัดระยะของภาพในลักษณะที่ลดหลั่นผ่านวัตถุได้อย่างดี โดยวัตถุที่อยู่ใกล้มีขนาดใหญ่ ส่วนวัตถุที่อยู่ไกลมีขนาดเล็กลงตามลำดับ

🍑 หัวข้อ: อิสระ (สกุชชี่)
🖍️ เทคนิค: สีชอล์คน้ำมันบนกระดาษ a3
👧 ผู้สร้างสรรค์: อาลัว (10 ขวบ)

#สอนศิลปะ #สอนศิลปะเด็ก #สอนศิลปะโคราช

🍊 ภาพผลไม้ 🍉 มักจะเป็นหัวข้อแรกในการฝึกวาดภาพระบายสี เพราะมีรูปทรงที่เรียบง่าย ไม่ซับซ้อน สีสันมีความสดจัดใสอยู่ในตัว อีกทั้งยังช่วยฝึกการสังเกต การจำแนกผลไม้ชนิดต่างๆ ด้วยรูปทรงและสีที่แตกต่างกัน 🖍️

⭐️ หัวข้อ: ผลไม้
⭐️ เทคนิค: สีชอล์คน้ำมันบนกระดาษ a3
⭐️ ผู้สร้างสรรค์: อาลัว (10 ขวบ) และครัวซองส์ (5 ขวบ)

#สอนศิลปะ #สอนศิลปะเด็ก #สอนศิลปะโคราช

🌻 เมื่อ 'ทามไทร์' สายหุ่นยนต์ ลองเปลี่ยนแนว!
ดีใจสุดๆ ที่วันนี้ทามไทร์ซื้อไอเดียครู ยอมวาด "แจกันดอกไม้" เป็นครั้งแรก
เพราะปกติน้องชอบวาดแต่การ์ตูน แต่วันนี้พอได้ลองทำอะไรใหม่ๆ น้องก็ตั้งใจมาก
แถมพอวาดเสร็จยังมองผลงานตัวเองด้วยความภูมิใจสุดๆ 😊
ผลงาน : แจกันและดอกทานตะวัน (ทิวลิปทามไทร์แถมให้)
เทคนิค : ดินสอสีไม้บนกระดาษ a4
🏺🌻

#สอนศิลปะ #สอนศิลปะเด็ก #สอนศิลปะโคราช

ขอแสดงความเสียใจต่อเหตุการณ์ครั้งนี้ด้วยครับ

ถึงสื่อมวลชนทุกท่าน
ตอนนี้เรารู้ว่าทุกกองบรรณาธิการกำลังแข่งกับเวลา ตัวเลขเปลี่ยนทุกนาที ภาพจากที่เกิดเหตุหลั่งไหลเข้ามาจากทุกทาง และแรงกดดันเรื่อง "ใครไวกว่ากัน" มีผลต่อการทำงาน
แต่ในฐานะสื่อที่ทำงานเรื่องเด็กมาโดยตลอด เราอยากชวนตั้งหลักด้วยกันสักครู่ ก่อนกดเผยแพร่ชิ้นต่อไป
โลกเจอเหตุการณ์แบบนี้มาไม่น้อย และมีบทเรียนที่นานาชาติสรุปไว้ชัดเจนแล้วว่า วิธีการรายงานข่าวมีผลจริงต่อสิ่งที่เกิดขึ้นต่อ ไม่ใช่แค่ผลต่อความรู้สึกคนอ่าน
สิ่งที่งานวิจัยเรื่องการนำเสนอข่าวความรุนแรงยืนยันซ้ำแล้วซ้ำเล่า
- รายละเอียดวิธีก่อเหตุ อาวุธ เส้นทางเดิน ไทม์ไลน์แบบละเอียด ไม่ได้ช่วยให้สังคมเข้าใจเหตุการณ์มากขึ้น แต่กลายเป็น "คู่มือ" ให้คนที่กำลังคิดเรื่องเดียวกันอยู่
- การเผยแพร่ภาพ คลิป หรือชื่อผู้ก่อเหตุซ้ำๆ ทำให้เหตุการณ์ดูยิ่งใหญ่ในสายตาคนที่อยากมีตัวตนผ่านความรุนแรง ยิ่งเผยแพร่มาก ยิ่งเพิ่มความเสี่ยงที่จะมีเหตุถัดไป
- นี่คือหลักการเดียวกับที่ใช้กับข่าวการฆ่าตัวตายมานาน เพราะกลไกทางจิตวิทยาที่ทำให้เกิดพฤติกรรมเลียนแบบคล้ายกัน
ผู้ก่อเหตุเป็นเด็ก เรื่องนี้มีผลทางกฎหมายชัดเจนอยู่แล้วเรื่องการไม่เปิดเผยตัวตนผู้เยาว์ แต่มากกว่านั้น คือทุกครั้งที่มีการขุดคุ้ยประวัติ ผลการเรียน ความสัมพันธ์ในครอบครัว มาเล่าราวกับหาคำตอบเดียวว่า "เพราะอะไรเด็กคนนี้ถึงเป็นแบบนี้" มันมักจบลงที่การชี้นิ้วไปที่ครอบครัวใดครอบครัวหนึ่ง ทั้งที่คำถามที่สำคัญกว่าคือ ระบบรอบตัวเด็กทั้งหมด โรงเรียน การเข้าถึงอาวุธ ช่องว่างของการดูแลสุขภาพใจในวัยรุ่น
พร้อมจับสัญญาณเตือนก่อนเกิดเหตุแค่ไหน
สิ่งที่เราอยากชวนทำ:
- ยึดข้อมูลจากแหล่งทางการเท่านั้น ในจังหวะที่ตัวเลขยังไม่นิ่ง การรอยืนยันไม่ใช่ความล่าช้า แต่คือความรับผิดชอบ
- โฟกัสที่ผู้สูญเสียด้วยความเคารพ ไม่ใช่ล้วงลึกความเจ็บปวดเพื่อภาพที่กระทบใจที่สุด
- พูดถึงทางออก ไม่ใช่แค่โศกนาฏกรรม เช่น มีช่องทางไหนที่เด็กและครอบครัวเข้าถึงความช่วยเหลือได้จริง
- ถ้าจะตั้งคำถามเชิงสาเหตุ ให้ตั้งในระดับระบบ ไม่ใช่ระดับตัวบุคคลหรือครอบครัวเดียว
เด็กหลายแสนคนทั่วประเทศกำลังเห็นข่าวนี้ผ่านมือถือของตัวเองตอนนี้ วิธีที่เราเล่าเรื่องนี้วันนี้ มีผลต่อความรู้สึกปลอดภัยของพวกเขาไปอีกนาน

รู้สึกดีใจทุกครั้งเวลาน้องๆ นักเรียนยังพอดูการ์ตูน หรืออนิเมะที่เราพอจะรู้จักอยู่บ้าง ทำให้คนสอนไม่รู้สึกห่างเหินจนเกินไป 😅
อย่างน้อยความห่างระหว่างวัยก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคในการสื่อสารกัน

Saitama
เทคนิค สีชอล์คน้ำมันบนกระดาษ A3
ทามไทร์
20.06.69

วาดผลไม้และผักที่ชอบ
เทคนิค สีชอล์คน้ำมันบนกระดาษ a3
น้องไอรา
13.06.69

บางคนทำได้ด้วยคำ
บางคนใช้ภาพ
บางคนแค่ฉีกกระดาษสีแล้ววางใหม่
ชิ้นส่วนที่เคยหล่นอยู่ที่ไหนสักแห่งในชีวิต ถูกหยิบขึ้นมา วางลงบนกระดาษอีกที ไม่เหมือนเดิม
แต่อยู่ในที่ที่มองเห็นได้

ในช่วงชีวิตหนึ่งของ Leo Lionni เขาเลือกจะเลิกทำงานทั้งหมดที่นิวยอร์ก ขายบ้าน ย้ายไปอิตาลี และลงมือทำสิ่งที่ยังไม่รู้ว่าจะเรียกว่าอะไร เขาไม่ได้ทำมันเพื่อ “เป็นศิลปิน” แต่เพราะเขาจำเป็นต้องสร้างอะไรสักอย่าง เขาเคยกล่าวไว้ในบทความของ The New York Times (Obituary, 1999) ว่าถ้าไม่มีภาพให้วาด เขาจะทำอิฐ ทำกล่อง หรืออะไรก็ตามที่ใช้มือทำได้ ไม่ใช่เพราะมันคือศิลปะ แต่เพราะ การลงมือทำอะไรบางอย่าง และมันคือหนทางเดียว ที่เขาจะอยู่กับชีวิตที่ยังไม่เป็นรูปร่าง

📖 ที่มา: บทความใน The New York Times (Obituary, 1999) และคำกล่าวของ Lionni ที่อ้างถึงในหลายบทสัมภาษณ์ช่วงปลายชีวิต

===========================
อ่านบทความฉบับเต็มและทำความรู้จักกับ Leo Lionni ได้ที่ : https://mappamedia.co/posts/leolionni-universe
===========================

ักษร #สานอักษร #สีฟ้าเล็กเล็กกับสีเหลืองเล็กเล็ก

สไปเดอร์แมนที่มาในรูปแบบเกม Roblox 😎
เทคนิค สีชอล์คน้ำมันบนกระดาษ a3
น้องธามไท
28.03.69