Kids Can Do Chiang Rai

"It is easier to build strong children
than to repair broken adults."
"การสร้างเด็กที่แข็งแรง
ง่ายกว่าการซ่อมผู้ใหญ่ที่พังไปแล้ว"
-Frederick Douglass-
ดอกเบี้ยของการซ่อมแซมนั้นแพงมหาศาล
หากเทียบกับการลงทุนลงแรงสร้างเพียง 6 ปีแรก
ในชีวิตของเด็กคนหนึ่ง
เพราะการซ่อมผู้ใหญ่ที่พังแล้วนั้นแทบเป็นไปไม่ได้เลย
และบางครั้งถึงแม้จะซ่อมแล้วก็อาจจะไม่ดีดังเดิม
**********
สำหรับพ่อแม่ที่ยังมีลูกวัย 0-6 ปี
คุณพ่อคุณแม่ยังมีเวลาสร้าง
"สายสัมพันธ์ที่แข็งแรงกับลูก"
ซึ่งสายสัมพันธ์นี้จะหล่อหลอม
ให้เราเป็นพ่อแม่ที่มีอยู่จริง
และลูกมีภูมิคุ้มกันทางใจในวันที่เขาเติบโต...
**********
แนวทางในการสร้างสายสัมพันธ์ที่แข็งแรงกับลูก
และเลี้ยงลูกให้เติบโตแข็งแรงทั้งกายใจ
❤️ (1) เลี้ยงลูกด้วยตัวเอง
การเป็นพ่อแม่ที่ทำงานด้วย เลี้ยงลูกเองด้วยนั้น
ต้องใช้คำว่า "เหนื่อยแสนสาหัส"
เวลาส่วนตัวไม่มีอยู่จริงหลังจากลูกเกิดมา
แต่นั่นไม่ได้แปลว่าเป็นไปไม่ได้
ทุกวันไม่ต้องดีเลิศเลอสมบูรณ์แบบ
ผิดพลาดบ้าง เละเทะบ้าง ก็ไม่เป็นไร
เหนื่อยก็พัก ไหวก็ไปต่อ
ปัญหามีทุกวัน
เราโฟกัสทีละอย่าง
ทำทีละนิด สอนทีละเรื่อง
ปล่อยวางบางสิ่งที่ไม่จำเป็นตอนนี้
การเลี้ยงลูก คือการวิ่งมาราธอน
ไม่ต้องรีบวิ่งไปถึงเส้นชัยวันนี้
เราไปเรื่อยๆ ไปยาวๆ ไปด้วยกัน
ไม่ต้องเร่งจนหมดแรง
"บางบ้านงานทำความสะอาดหรืองานภายนอกอื่นๆ
ให้แม่บ้านและคนอื่นๆ ช่วยเหลือเราได้
แต่เรื่องของลูก การสอนเขา เล่นกับเขา
ให้เป็นหน้าที่ของเราพ่อแม่"
เพราะในทางกลับกัน
หากเราให้คนอื่นเลี้ยงลูกแทนเรา
เมื่อเกิดปัญหา ผู้ที่ต้องแก้ปัญหาไม่ใช่ใครอื่น
แต่คือเราพ่อแม่นี่แหละที่ต้องตามแก้
หากปราศจากซึ่งสายสัมพันธ์ที่ดีแล้ว
ลูกไม่รู้สึกผูกพันกับเรา พ่อแม่ไม่มีอยู่จริง
อยากให้เขาฟังเรา เราเองที่ฝันไป
"ความฉลาดและการเรียนรู้ของเด็ก
จะพัฒนาอิงตามคนเลี้ยงที่เลี้ยงดูเขา
ดังนั้นหากพ่อแม่เลี้ยงลูกเอง
ลูกจะพัฒนาการเรียนรู้ได้ดีกว่าเมื่ออยู่กับเรา"
*****
❤️ (2) ใช้เวลาคุณภาพกับลูก
อ่านนิทาน
เล่นกับลูก
นอนกอด
ทำงานบ้าน
สอนเขาช่วยเหลือตัวเอง
และอื่นๆ อีกมากมาย
"ใช้เวลาอย่างคุ้มค่า
และสร้างช่วงเวลาแห่งความสุขกับลูก
ในวัยที่เขาต้องการเรามากที่สุด"
0-6 ปีคือโอกาสทอง
7-12 ปีคือโอกาสสุดท้าย
ก่อนที่ลูกจะเข้าสู่สังคมเพื่อนตามวัยของวัยรุ่น
ลูกไม่ได้เป็นเด็กตลอดกาล เขาโตเร็วกว่าที่เราคิดนัก
เพราะ 13 ปีขึ้นไปเขาจะเข้าหาเราเอง ถ้าเขาสบายใจ
25 ปีขึ้นไปเขาได้เรียนรู้โลก แล้วจะกลับบ้านเอง
"น้อยนิด แต่มหาศาล"
"คุณภาพ สำคัญกว่า ปริมาณ"
แม้จะเวลาจะน้อยนิด แต่ถ้าสม่ำเสมอ
เวลานั้นมีคุณค่ามหาศาล
ถ้าจำเป็นต้องทำงาน ก็สามารถรีบกลับบ้าน
มาใช้เวลากับลูกช่วงเย็นหรือส่งเขาเข้านอน
ถ้าทำงานทุกวัน กลับบ้านได้แค่เสาร์ อาทิตย์
เราควรวางมือถือ มอบเวลาให้กับลูกในช่วงวันที่มีให้เขา
หรือสุดท้ายต้องอยู่ห่างไกลกัน
เทคโนโลยีช่วยเราได้ วีดีโอคอลหาลูกทุกวัน
เวลาเดิม+สม่ำเสมอ ช่วยเชื่อมสายใยได้
⏳ ถ้าเลือกได้สองช่วงเวลาให้เลือก
"ตื่นนอน" และ "ก่อนนอน"
เพราะลูกเริ่มต้นวันที่มีเรา และจบวันกับเรา
⏳ ถ้าเลือกได้ช่วงเวลาเดียวให้เลือก
"ก่อนนอนของลูก"
เพราะอย่างน้อย ลูกผ่านอะไรมาทั้งวัน
จบวันเขายังมีเราเสมอ
ไม่รู้จะคุยอะไรกับลูก
อ่านนิทาน เล่าเรื่องสมัยเราเป็นเด็ก
กอดกัน เกาหลัง ร้องเพลงให้ลูกฟัง
บางทีลูกจะเล่าอะไรให้ฟังเอง
เรามีหน้าที่ฟังลูกคุย
สิ่งเหล่านี้คือสิ่งที่เราสามารถทำได้
*****
❤️ (3) ใจดี แต่ไม่ใจอ่อน
พ่อแม่ให้ความรักและความสนใจกับลูก
แต่ไม่ใช่ตามใจลูก...
พ่อแม่ให้อิสระภายใต้ขอบเขต
ได้แก่ กฎ 3 ข้อที่ทุกบ้านควรมี
1. ไม่ทำร้ายตนเอง
2. ไม่ทำร้ายผู้อื่น
3. ไม่ทำลายข้าวของ

เมื่อลูกทำผิด พ่อแม่ให้การสอนว่า
สิ่งที่ควรทำ/ไม่ควรทำ และต้องทำเช่นไร
ที่สำคัญให้ลูกได้รับผิดชอบต่อการกระทำเสมอ
เก็บกวาด ชดเชย และทำสิ่งที่ทำได้ตามวัย
พ่อแม่สอน "วินัย"
ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้ลูกมีคุณภาพชีวิตที่ดี
วินัยที่สำคัญในชีวิต
ได้แก่
🛁 1. การช่วยเหลือตัวเองตามวัย
เช่น กินข้าว อาบน้ำ แปรงฟัน แต่งตัว และอื่น ๆ
🧹 2. การรับผิดชอบต่องานที่ได้รับมอบหมายตามวัย
เช่น งานบ้าน การบ้าน และงานส่วนรวม
💪🏻 3. การออกกำลังกายดูแลสุขภาพกายใจ
เพราะเด็กที่ออกกำลังกาย เขาจะมีร่างกายที่ดี
เมื่อเติบโตเป็นผู้ใหญ่ การออกกำลังกายไม่ใช่เรื่องยาก
และเขาจะทำเป็นส่วนหนึ่งในชีวิต
คนที่ร่างกายดี จิตใจก็จะดีตาม
สุขภาพจิตจะไม่เสี่ยงต่อโรค
การสอนวินัยให้กับลูก ในวันที่เขายังฟังเรา
เพราะในตอนนี้ อย่างมากที่สุด
เมื่อลูกไม่อยากทำอะไร
เขาอาจจะร้องไห้อย่างหนัก ตีอกชกลม
แต่พ่อแม่ยังสามารถสอนเขาได้อยู่
เรายังพาเขาทำได้ อุ้มเขาไป พาเขาไป
เมื่อเด็กเรียนรู้วินัยแล้ว
เขาจะเรียนรู้สิ่งนั้นตลอดไป
"พ่อแม่ที่มีวินัย ลูกจะมีวินัย”
ดังนั้นพ่อแม่ต้องเป็นแบบอย่างให้กับลูก
อย่าสอนเพียงพูดบอก
พ่อแม่ต้องทำให้เขาดูด้วย
และทำไปกับเขา
*****
❤️ (4) ถ้าทำผิดพลาด
ขอโทษและรับผิดชอบให้ดีที่สุด
ที่สำคัญต้องไม่ลืมที่จะให้อภัยตัวเอง
พ่อแม่ก็ยังเป็นคนธรรมดา
เราทำผิด ทำพลาด อยู่บ่อยครั้ง
เวลาพ่อแม่ทำผิดพลาดต่อลูก
เราควรพูดขอโทษลูก
เหมือนที่เราสอนลูกเวลาที่เขาทำผิด
ให้อภัยตัวเองและลูกเวลาในวันที่ผิดพลาด
ทุกการทะเลาะกัน
ไม่ควรให้ความสำคัญกับ
การหาผู้กระทำผิด หรือ การเอาชนะอีกฝ่าย
เพราะสิ่งที่สำคัญกว่าก็คือ
"ทำอย่างไรดีเพื่อให้เรากลับมาเข้าใจกัน"
และรักกันมากกว่าเดิม
*****
❤️ (5) ชื่นชมทุกๆ สิ่งระหว่างการเติบโต
แม้จะสิ่งนั้นจะธรรมดา
และสิ่งนั้นจะเล็กแค่ไหนก็ตาม
แต่สิ่งเหล่านั้นคือหลักฐานของการเติบโตของทั้งเราและลูก
ขอบคุณทุกๆ วันที่เรามีกันและกัน
"เราโชคดีที่ได้เป็นพ่อแม่
และลูกโชคดีที่มีเราเป็นพ่อแม่”
ที่สำคัญพ่อแม่อย่างเราต้องไม่ลืมที่จะใจดีกับตัวเองบ้าง
เช่น
พ่อแม่ผลัดกันเลี้ยงลูก
หรือ ขอให้คนในครอบครัวคนอื่นๆ ช่วยเราได้บ้าง
เพื่อหาเวลาพักในการทำสิ่งที่ชอบและดูแลตัวเองบ้าง
เพราะการเป็นพ่อแม่ไม่ได้หมายความว่า
เราต้องเสียสละความสุขของตัวเองไป
เราสามารถพักและปล่อยวางได้บ้าง
"ลูกไม่ได้ต้องการพ่อแม่ที่สมบูรณ์แบบ
ลูกต้องการพ่อแม่ที่มีความสุข"
**********
🌱
สุดท้าย "การเลี้ยงลูกคือการลงทุน"
เวลาที่เราไม่ให้เขาในวัยเยาว์
ดอกเบี้ยราคาแพงคือค่าซ่อมแซมผู้ใหญ่คนหนึ่งที่เสียหาย ซึ่งบางครั้งซ่อมแล้ว ก็อาจจะไม่ดีดังเดิม
และอาจจะซ่อมกันทั้งชีวิตของคนๆ หนึ่ง
พ่อแม่บางคนบอกว่า
"เรารักลูกจึงเลือกทำงานหาเงินมาเลี้ยงเขา"
แม้ลูกจะเข้าใจและทำใจยอมรับได้
แต่เขายังต้องการเรามากกว่าที่เราคิดนัก
"วัยเยาว์ของลูก พ่อแม่คือโลกทั้งใบของเขา"
ยิ่งสำหรับลูกที่ยังเป็นเด็กเล็กๆ แล้ว
เขาเข้าใจความรักผ่านสิ่งที่สัมผัสได้จริง
ดังนั้น "ตัวเราที่อยู่ตรงนั้นกับลูก
มีเวลาคุณภาพที่มีให้เขา
ทำให้ลูกรับรู้ว่าพ่อแม่รักเขา
และตัวเขาสำคัญสำหรับพ่อแม่มากเพียงใด"
หลายๆ คนคงเคยได้ยินประโยค
"ถ้าเราให้ความสำคัญกับสิ่งใด
เราจะมีเวลาให้กับสิ่งนั้นได้เสมอ"
เช่นเดียวกัน เมื่อลูกสำคัญสำหรับเรา
เราจะหาทางและหาเวลาในการอยู่ตรงนั้นกับเขาจนได้
การลงทุนเรื่องเวลากับลูก
ถือเป็นอีกหนึ่งการลงทุนที่คุ้มค่า
ให้เวลาวันละนิด แต่ทุกวันสม่ำเสมอ
ดอกผลนั้นงดงามแน่นอน
🌸
แค่เพียงพริบตาเดียว
ลูกก็เดินไปตามทางของเขาแล้ว
ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกๆ ครอบครัว
ด้วยรักจากใจ
เม
เพจตามใจนักจิตวิทยา