EXSCI - Movement Lab

จากแสงหน้าจอทีวีในปี 2004

ท่ามกลางเทือกเขาที่หนาวเหน็บในแคว้นบูนักสค์
สาธารณรัฐดาเกสถาน ดินแดนที่ขึ้นชื่อว่า
"ผลิตนักสู้ที่แกร่งที่สุดในโลก" เด็กชาย เคียมรัน
ในวัย 10 ขวบ นั่งจ้องหน้าจอทีวีที่กำลังถ่ายทอดสด
ศึก K-1 World MAX จากญี่ปุ่น

ภาพที่เขาเห็นไม่ใช่การปล้ำแบบ Wrestling ที่คนแถวบ้านคลั่งไคล้ แต่เป็นชายไทยชื่อ บัวขาว บัญชาเมฆ ที่กำลังใช้ "แข้ง" เตะถล่มคู่ต่อสู้จนราบคาบ ท่วงท่าที่ดุดันและทรงพลังนั้นสะกดจิตเด็กชายตัวน้อยเข้าอย่างจัง เคียมรันบอกตัวเองในวันนั้นว่า "ผมไม่ได้อยากเป็นนักมวยปล้ำ ผมจะเป็นนักมวยไทยเหมือนบัวขาว"

เคียมรันขอพ่อไปฝึกมวยไทย
ซึ่งในตอนนั้นยังไม่ใช่กีฬายอดฮิตในดาเกสถาน
เขาต้องฝึกฝนอย่างหนักท่ามกลางความสงสัยของคนรอบ
ข้าง ทว่าจิตวิญญาณนักรบของชาวดาเกสถานในตัวเขานั้น
เข้มข้น เขาคว้าเหรียญทองเยาวชนโลก (IFMA) สองปีซ้อน (2010-2011) พิสูจน์ให้เห็นว่าเด็กจากดาเกสถาน
ก็สามารถเป็นเจ้าแห่งมวยไทยได้

เขาสั่งสมสถิติในรัสเซียและยุโรปแบบ "ไร้พ่าย"
จนชื่อของเขากลายเป็นที่ยำเกรงไปทั่วภูมิภาค
แต่ในใจเขายังมีเป้าหมายที่ใหญ่กว่านั้น
คือการไปพิสูจน์ตัวเองในดินแดนต้นตำรับ... ประเทศไทย
เคียมรันก้าวเข้าสู่ ONE

ในวันที่เคียมรันยืนชูมือบนเวทีระดับโลก
เขามักจะนึกถึงภาพเด็กชายอายุ 10 ขวบคนนั้นเสมอ
จากเด็กที่เดินตามรอยเท้าของ "บัวขาว"
วันนี้เขากลายเป็นแรงบันดาลใจใหม่ให้กับเด็กๆ
ในดาเกสถานรุ่นต่อไป