Saifullah media

เรื่องค่าแรงล๊อคละ 40 บาท
ถ้าทำยาวได้ 80–120 บาทต่อวัน
แต่ต้องดูด้วยว่าเขามีแรงทำได้แค่ไหน
เพราะมีลูกเล็ก จะโหมทั้งวันก็ไม่ได้
แบบนี้มันไม่ใช่การโกหก
แต่มันคือข้อจำกัดของชีวิตคนจน
ที่ต้องเลือกทุกวันว่าจะเอาแรงไปไว้ตรงไหน

ส่วนที่เบิก 400 บาท ทุก 4–5 วัน
เฉลี่ยแล้ววันหนึ่งตกประมาณ 80–100 บาท
มันไม่ได้เยอะเลย
ถ้าต้องกิน ต้องใช้ ต้องดูแลลูกและแม่ที่ป่วย

เรื่องรถ…
ถ้าเขาไม่ได้เรียนหนังสือ อ่านไม่ออก
เขาตอบตามที่ถูกถาม อาจไม่ได้เล่าทั้งหมด
เพราะไม่มีใครถามลึกถึงที่มาที่ไป
รถที่ซื้อมาจากงบน้ำท่วม ก่อนหน้า
นั้นก็เดินทำงานจริง คนที่ชีวิตต้องดิ้นรน
เขาไม่ได้คิดภาพลักษณ์ เขาคิดแค่ “
จะรอดวันนี้ยังไง”

ภาพแม่ที่นั่งร้องไห้ ทั้งที่ตัวเองก็ป่วยเป็นโรคสั่น
สองคนนั่งร้องตั้งแต่เมื่อวาน ไม่ได้กินข้าว
มันไม่ใช่ภาพของคนโกหกเพื่อหวังรวย
แต่มันคือภาพของคนที่กำลังหมดทาง

สังคมเราบางครั้งตัดสินเร็วมาก
เห็นตัวเลข เห็นวัตถุ เห็นแค่บางประโยค
แล้วตัดสินทั้งชีวิตคน

การทบทวน ไม่ได้แปลว่าใครแพ้
การคืนบางส่วน ไม่ได้แปลว่ายอมรับผิด
แต่มันอาจแปลว่า “เราเห็นใจ
และให้โอกาสคนตั้งหลัก”

สุดท้ายแล้ว
ถ้าเป็นรีสกีของเขา มันก็จะเป็นของเขา
ถ้าไม่ใช่ ก็ซูโกร
(อดทนและขอบคุณในบททดสอบ) 🤲

ขอเตือนสังคมเบา ๆ ว่า
ก่อนจะตัดสินใคร ลองฟังให้ครบ
เพราะคนจนบางคน ไม่มีแม้แต่
โอกาสจะอธิบายชีวิตตัวเองครบประโยคด้วยซ้ำ

ขอให้ครอบครัวเขาผ่านบททดสอบนี้ไปได้
และขอให้ความเมตตา ยังมีที่ยืนในสังคมเราเสมอ 🤍

เครดิตกะดา จิตอาสา Dada Camera