Part-Time Tarot

นอกจากการเป็นหมอดูแล้ว พอมันมีเวลาว่างมากๆ (อันนี้ความหมายเดียวกับ "ไม่ค่อยมีลูกค้า" นะแหละครับ แหะๆ) พ่อหมอก็จะออกไปหาอะไรทำแก้เบื่อไปเรื่อย
เรื่องนึงที่พ่อหมอไปทำ คือการจัด podcast มวยปล้ำไทยกับคุณโอม-แอดมินเพจ มวยปล้ำมั้ยก๊าป ซึ่งก็ทำด้วยความสนุกทั้งคนจัด-คนฟังนะแหละครับ
มีเทปนึงในช่วงปลายปีที่แล้ว เราได้เชิญคุณปูมิ-ปรัชญ์ภูมิ บุญทัศน์ ผู้ก่อตั้งค่ายมวยปล้ำ SETUP Thailand Pro Wrestling มานั่งคุยกันถึงการทำค่ายมวยปล้ำของเขา ที่เริ่มต้นจากจุดที่น่าจะเรียกว่า “ต่ำกว่าศูนย์” จากจุดที่ในไทยไม่มีองค์ความรู้เรื่องมวยปล้ำเลย จนถึงวันที่เราสามารถพูดได้ว่ามี “ค่ายมวยปล้ำของคนไทย” 100% และจัดโชว์มวยปล้ำอย่างสม่ำเสมอในปัจจุบัน
โดยส่วนตัว พ่อหมอว่ามันฟังได้โดยที่ไม่ต้องรู้เรื่องมวยปล้ำ ก็น่าจะพอฟังกันได้อยู่ครับ (แม้จะมีบางมุมที่มัน “เฉพาะทาง” ไปหน่อย แต่มันพอฟังได้แหละฮะ...เดี๋ยวพ่อหมอจะแปะลิงค์ที่คอมเมนต์นะฮะ)
ใน podcast ตอนนั้นมีหลายประเด็นที่น่าสนใจ ทั้งจุดเริ่มต้นของการทำค่ายมวยปล้ำ การพาค่ายมวยปล้ำฝ่าฟันสถานการณ์ Covid-19 ที่กระทบกับโลกมวยปล้ำทั้งโลก ไปจนถึงรายละเอียดการคิดคาแรกเตอร์และ storyline
แต่มีเรื่องนึงที่พ่อหมอสะดุดใจในบทสนทนานั้น คือเรื่องที่ปูมิเล่าให้เราฟังว่านักมวยปล้ำทุกคนมีเวลาอันจำกัดทั้งเรื่องของสภาพร่างกายที่ต้องรับกับการกระทบกระแทกอย่างหนักในตลอดอาชีพ หรือปัจจัยอื่นๆ ทั้งเรื่องอาชีพ ครอบครัว ที่ทำให้หลายๆ คนต้องยุติเส้นทางบนเวทีไป
พ่อหมอว่าเรื่องนี้ชวนให้คิดถึงชีวิตเหมือนกันนะครับ ไม่ใช่แค่มวยปล้ำหรอกที่ “เวลาแห่งความฝัน” นั้นมีจำกัด หากแต่ความฝันในวัยหนุ่มสาวนั้น มันก็มีเวลาอันจำกัดเหมือนกัน
ในวัยหนุ่มสาวนั้นอนุญาตให้เราลองผิด-ลองถูกได้ ประกอบกับกำลังวังชายังดีอยู่ นั่นจึงเป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดที่จะได้ลองทำตามความฝันแล้ว
เมื่อเวลาล่วงเลยไป อายุที่มากขึ้น พร้อมๆ กับภาระความรับผิดชอบในชีวิต โอกาสจะทำตามความฝันมันก็หายไปตามกาลเวลา
พ่อหมอเองก็มีความฝันจำนวนมากที่เคยอยากทำ เคยคิดจะทำ แต่ไม่ได้ทำอยู่เยอะแยะนะครับ หลายอย่างอยากจะไปให้สุดทาง แต่ก็ใจไม่กล้าพอจะตัดสินใจ
สุดท้ายก็ได้แต่เสียดายนะแหละครับ
สุดท้ายก็อยากจะบอกว่า หากคุณๆ ยังอยู่ในวัยที่ทำได้ ลองทำสิ่งที่อยากทำเท่าที่จะทำได้นะครับ หากสำเร็จก็ดี หากล้มเหลว ก็จะได้ไม่ต้องมาเสียดมเสียดายอะไรกับชีวิตที่เหลือ ..อันนี้เอาประสบการณ์ตัวเองมาเล่าให้ฟังเลยนะฮะ :)

พอผมตัดสินใจเปิดบริการ "Part-Time Listener" สิ่งแรกที่เด้งขึ้นมาในหัวของผม คือเพลง "อยากจะบอกใครสักคน" ของ "ไมโคร"
(หลายๆ คนคงเริ่มรู้สึกว่า "ฟ้องอายุฉิบหาย" แต่เอาจริงๆ ไมโครเองดังตอนสมัยผมอยู่ประถมต้นเองฮะ ไอ้ที่รู้จักนี่ฟังกับพี่ชายล้วนๆ)
ความรู้สึก "อยากจะบอกใครสักคน" นี่มันมีกับทุกคนนะแหละครับ เวลาที่เราสุขหรือทุกข์นั้น บางที่เราก็ต้องการใครสักคนให้เราฝอยฟุ้งในวันที่เราสำเร็จ ฟาดงวงฟาดงาในวันที่โกรธ หรือฟูมฟายในวันที่เสียใจ
ซึ่งใครสักคนที่ว่านั่น การนั่งฟังกันนั้น อาจจะไม่ได้หนทางแก้ปัญหาอะไรหรอก แต่บางทีการมีใครรับฟัง ช่วยแบกภาระให้หัวใจบ้าง พอใจเบา มันก็พอทำให้เราพอจะมองเห็นทางแก้ปัญหาได้
หรือถ้าไม่มีปัญหาอะไร แต่อยากจะบอกใครในเรื่องดีๆ ของตัวเอง การมีคนคอยรับฟังเรื่ิองดีๆ ของเรา มันก็เป็นเรื่องน่าชื่นใจอยู่ดีนั่นแหละครับ
ดังนั้น ไม่ว่าจะเป็นวันที่ "ถึงวันที่สับสนทุกข์ทนอยู่ในใจ" หรือ "ถึงวันที่มองฟ้าคว้าดาวได้ดังใจ" หากคุณ "อยากจะบอกใครสักคน" Part-Time Listener ก็ยินดีรับใช้ทุกท่านนะครับ
** Part-Time Listener ไม่ใช่บุคลากรทางการแพทย์ การพูดคุยกันจึงไม่ใช่การรักษาทางการแพทย์ใดๆ พ่อหมอทำหน้าที่ “นั่งฟังเป็นเพื่อน” เพื่อแบ่งเบาความรู้สึกทางใจเท่านั้นนะครับ หากรู้สึกว่ามีปัญหาทางสุขภาพจิตขั้นที่น่ากังวล ขอแนะนำให้ปรึกษานักจิตวิทยา นักจิตบำบัด หรือจิตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ เพื่อการดูแลที่เหมาะสม**

จากโพสต์ที่แล้ว ที่พ่อหมอแจ้งว่าจะเริ่มบริการ “Part-Time Listener”

โพสต์นี้จะมาแจ้งค่าบริการของบริการนี้นะครับ โดยพ่อหมอขอคิดค่าบริการ Part-Time Listener ในราคา 200 บาท / 1 ชั่วโมงครับ

(ทั้งนี้ยังไม่รวมค่าเดินทาง...แต่ถ้าคุณอยู่ในละแวกสยาม/สามย่าน/ราชเทวี/อนุสาวรีย์ชัยฯ ผมก็จะไม่คิดค่าเดินทาง เช่นเดียวกับบริการหมอดูครับ)

สำหรับท่านที่ไม่สะดวกเจอหน้าเจอตากัน ก็สามารถใช้บริการแบบ Voice Call ออนไลน์ได้เช่นเดียว ในอัตราเดียวกันครับ

พ่อหมอคิดว่าราคานี้น่าจะเป็นราคาที่ไม่แรงไปนัก คุณๆ น่าจะพอจ่ายกันได้

หากคุณมีสิ่งใดที่อยากระบาย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเรื่องสุขหรือโศก เรื่องสนุกหรือเรื่องเศร้า แล้วไม่มีที่จะระบาย ให้หน้าที่นั้นเป็นของ Part-Time Listener เถอะครับ :)

(ทั้งนี้ทั้งนั้น พ่อหมอไม่ใช่บุคลากรทางการแพทย์ การพูดคุยกันจึงไม่ใช่การรักษาทางการแพทย์ใดๆ พ่อหมอทำหน้าที่ “นั่งฟังเป็นเพื่อน” เพื่อแบ่งเบาความรู้สึกทางใจเท่านั้นนะครับ หากรู้สึกว่ามีปัญหาทางสุขภาพจิตขั้นที่น่ากังวล พ่อหมอขอแนะนำให้ปรึกษานักจิตวิทยา นักจิตบำบัด หรือจิตแพทย์ผู้เชี่ยวชาญ เพื่อการดูแลที่เหมาะสมนะครับ)

พ่อหมอขอเปิดบริการนี้ ตั้งแต่บัดนี้เป็นต้นไปครับ :)