KINJAI CONTEMPORARY

ชวนทุกมาร่วมกิจกรรม 🌻

คลินิกเวชกรรมทานตะวัน Tarntawan Clinic เป็นคลินิกที่ทาง มูลนิธิทำทาง คุณหมอณัฐ และคุณหมอชุร่วมกันสร้าง เพื่อพื้นที่ปลอดภัยที่ไร้การตัดสินกับผู้ต้องการยุติการตั้งครรภ์

คลินิกของเรายังเป็นน้องใหม่ในการให้บริการ แต่ความตั้งใจนี้เต็มร้อยที่จะทำให้ตราบาปของสังคมที่ประทับบนผู้ยุติการตั้งครรภ์เบาบางลง

เปิดตัวคลินิกครั้งแรกในงานวันสตรีสากล
📆วันที่ 7 มีนาคมนี้
12:00-20:00 น.
ที่ Kinjai contemporary gallery

เราจะทำให้เสียงของผู้รับบริการเราที่เงียบในดังออกมาในสังคมเป็นครั้งแรก อยากจะชวนทุกคนมางานสำคัญวันนี้ของพวกเรานะ มาเจอกัน 🌻

#มูลนิธิทำทาง

จะชวนคุณมาปลูกความหวังด้วยกัน

คลินิกเวชกรรมทานตะวัน Tarntawan Clinic เป็นคลินิกที่ทาง มูลนิธิทำทาง คุณหมอณัฐ และคุณหมอชุร่วมกันสร้าง เพื่อพื้นที่ปลอดภัยที่ไร้การตัดสินกับผู้ต้องการยุติการตั้งครรภ์

คลินิกของเรายังเป็นน้องใหม่ในการให้บริการ แต่ความตั้งใจนี้เต็มร้อยที่จะทำให้ตราบาปของสังคมที่ประทับบนผู้ยุติการตั้งครรภ์เบาบางลง

เรากำลังจะเปิดตัวคลินิกครั้งแรกในงานวันสตรีสากล วันที่ 7 มีนาคมนี้ ที่ Kinjai contemporary gallery ในงาน เราจะทำให้เสียงของผู้รับบริการเราที่เงียบในดังออกมาในสังคมเป็นครั้งแรก

อยากจะชวนทุกคนมางานสำคัญวันนี้ของพวกเรานะ มาเจอกัน 🌻

[English below]

Floor 4: The Prison (คุก)

เมื่อก้าวขึ้นมาถึงจุดสูงสุดของอาคาร คุณจะได้เผชิญหน้ากับ The Incident (เหตุการณ์) ผลงานภาพประกอบที่ถูกขยายใหญ่เท่าสัดส่วนคนจริง ตัดทอนมาจากวินาทีแห่งการเข้าจับกุมนักกิจกรรมและศิลปินอิสระ "บังเอิญ" ในเหตุการณ์การพ่นสีสเปรย์ลงบนกำแพงวัดพระแก้ว ภาพจำลองเหตุการณ์นี้ตั้งตระหง่านเพื่อท้าทายสายตาผู้ชม เปรียบเสมือนบาร์ขั้นสูงสุดที่สินา (ศิลปิน) มองว่าเป็นความพยายามในการยืนยัน "เสรีภาพในการแสดงออก" อย่างตรงไปตรงมาและถึงแก่นที่สุดเท่าที่เคยมีมา

หันมายังด้านตรงข้ามคือ The Court (ศาล) ผลงานจัดวางสามมิติขนาดใหญ่ที่สร้างสรรค์ร่วมกับ พิชิตสอนก้อม ประติมากรอิสระจากจังหวัดขอนแก่น จำลองรูปทรงของ "บัลลังก์ศาล" ถอดแบบมาจากโมเดลห้องพิจารณาคดีของศาลไทย (ภายใต้ความร่วมมือของ คิดอย่าง และ iLaw) ทว่าโครงสร้างที่ดูน่าเกรงขามนี้กลับถูกประกอบสร้างขึ้นจากวัสดุที่เปราะบางและไร้ค่าอย่าง "กระดาษลัง" บนตัวศาลปรากฏคำว่า WE ARE HERE (เราอยู่ที่นี่) และบนคอกพยานสลักคำว่า HOPE (ความหวัง) รายล้อมด้วยผลงานภาพพิมพ์ดิจิทัลบนผืนผ้าขนาดยาวที่จารึกข้อมูลคดีมาตรา 112 และเคสตัวอย่างของทนายอานนท์ โดยชายผ้าบางส่วนทิ้งตัวกองลงกับพื้นอย่างไม่ใยดี และบางส่วนไหลพาดผ่านลงไปสู่ชั้นสาม ราวกับสายธารของความยุติธรรมที่ยังไม่ถูกชำระ

ภาพรวมของชั้นบนสุดนี้จึงเปรียบเสมือน "กรงขังที่ไม่มีลูกกรง" พื้นที่ที่เปิดเปลือยให้เห็นถึงโครงสร้างอำนาจที่กดทับและจำกัดเสรีภาพของเราอยู่ในปัจจุบัน ผ่านความย้อนแย้งของรูปทรงที่ดูแข็งแกร่งน่าเกรงขามแต่กลับสร้างจากวัสดุที่พร้อมจะพุพัง มันคือการจำลองสภาวะความเปราะบางของกระบวนการยุติธรรมและอำนาจที่พยายามครอบงำความจริง

ผู้ชมจะได้เผชิญหน้ากับข้อมูลและความจริงที่ยังคงดำเนินอยู่ในสังคมไทย ความอยุติธรรมที่ยังไม่จบสิ้น และการจองจำที่ยังคงมีอยู่จริง แต่ในขณะเดียวกัน พื้นที่นี้ก็เปิดโอกาสให้ผู้ชมได้ร่วมทำลาย “ศาล” แห่งนี้ลง ก่อนวันปิดนิทรรศการเพียงหนึ่งวัน เพื่อเปลี่ยนพื้นที่แห่งการกดขี่ทางจินตนาการแห่งนี้ ให้กลายเป็นพื้นที่แห่งการยืนยันการมีตัวตนของความเป็นมนุษย์ ที่ไม่อาจถูกพรากไปได้

Floor 4: The Prison

Upon reaching the top floor, you confront The Incident, a life-size illustration captured from the moment of the arrest of independent artist and activist "Bang-earn" during the spraying of the Emerald Buddha Temple wall. This reconstruction stands tall to challenge the viewer's gaze, representing what Sina (the artist) views as the highest bar—an attempt to affirm "Freedom of Expression" in the most direct and uncompromising way possible.

Opposite this stands The Court, a large-scale 3D installation created in collaboration with Pichit Sonkom, an independent sculptor from Khon Kaen. Modeled after a Thai courtroom (in collaboration with KidYang and iLaw), this imposing structure is ironically constructed from fragile, discarded material: cardboard. The words WE ARE HERE appear on the bench, while HOPE is inscribed on the witness stand. Surrounding the court are long digital prints on fabric detailing Article 112 cases and the case of Lawyer Arnon Nampa. Some parts of the fabric pile indifferently on the floor, while others drape down to the third floor, resembling a stream of justice yet to be cleared.

The entirety of this top floor acts as a "cage without bars." It exposes the power structures that currently suppress and limit our freedom through the paradox of forms—symbols of power that appear formidable yet are made from materials ready to decay. It simulates the fragility of the judicial process and the authority that attempts to dominate the truth.

Here, viewers confront the persisting truths of Thai society: injustices yet to be resolved and imprisonment that has not ended. But at the same time, this space offers an opportunity for viewers to join in destroying this "court" just one day before the exhibition closes, transforming this imaginary space of oppression into a space affirming the existence of humanity that cannot be taken away.