AL-KHOEI FOUNDATION THAILAND

**การปฏิบัติที่แนะนำสำหรับ "วันอะรอฟะฮ์" (Day of Arafah)**
วันอะรอฟะฮ์คือหนึ่งในวันที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดในรอบปี เป็นวันแห่งความเมตตา การอภัยโทษ การทบทวนตัวเอง และเป็นวันที่ดุอาอ์ (คำวิงวอน) จะถูกตอบรับ
ไม่ว่าจะเป็นการอ่านดุอาอ์อะรอฟะฮ์, การขออภัยโทษ, การบริจาคทาน หรือการเพิ่มพูนการอิบาดะฮ์ (การเคารพภักดี) ช่วงเวลาอันเป็นมงคลเหล่านี้ล้วนเป็นโอกาสในการเข้าใกล้ชิดต่ออัลลอฮ์ (ซ.บ.) ให้มากขึ้น
# # # **บทวิงวอนคัดสรรจาก "ดุอาอ์ อะรอฟะฮ์"**
> "โอ้ อัลลอฮ์ โปรดรวมพวกเราไว้ ณ เวลานี้ ร่วมกับบรรดาผู้ที่วิงวอนขอต่อพระองค์และพระองค์ได้ประทานให้แก่เขา, บรรดาผู้ที่ขอบคุณพระองค์และพระองค์ได้ทรงเพิ่มพูนให้แก่เขา, บรรดาผู้ที่กลับตัวสู่พระองค์และพระองค์ทรงตอบรับเขา, และบรรดาผู้ที่ละทิ้งบาปทั้งปวงต่อหน้าพระองค์และพระองค์ทรงอภัยโทษให้แก่เขา; โอ้ พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงเกียรติยศและความรุ่งโรจน์!"

**8 สิ่งที่แนะนำให้ปฏิบัติในวันอะรอฟะฮ์**
สิ่งที่ควรปฏิบัติ
1.**PERFORM GHUSL/BATH** | อาบน้ำสุนัต (ฆุสลฺ) |
2.**RECITE SALAWAT** | กล่าวซิกรุลลอฮ์ / สรรเสริญท่านนบี (เศาะลาวาต) |
3.**OBSERVE A FAST** | ถือศีลอด |
4.**RECITE DUA ARAFAH** | อ่านดุอาอ์อะรอฟะฮ์ |
5.**RECITE ZIYARAT OF IMAM HUSSAIN (AS)** | อ่านบทซิยารัตท่านอิมามฮุเซน (อ.) |
6.**PERFORM 2 RAK'AH SALAH** | ละหมาด 2 ร็อกอัต |
7.**READ SURAH AL-IKHLAS** | อ่านสูเราะฮ์ อัล-อิคลอศ |
8.**SEEK REPENTANCE** | ขออภัยโทษต่อบาปกรรม (อิสติฆฟาร) |

#อัลคูอี้ย์ประเทศไทย

ความสุขที่แท้จริง เริ่มต้นจากการรู้จักคำว่า “พอ”

ในโลกที่เต็มไปด้วยการแข่งขันและความเร่งรีบ มนุษย์จำนวนไม่น้อยกำลังวิ่งไล่ตามความสำเร็จ ทรัพย์สิน และการยอมรับจากผู้อื่น จนบางครั้งเราลืมตั้งคำถามกับตัวเองว่า “สิ่งที่เรากำลังแสวงหานั้น คือความสุขจริง ๆ หรือเพียงแค่ความพอใจชั่วคราว”

ความสุขที่แท้จริง มิได้เกิดจากการมีมากขึ้นเรื่อย ๆ หากแต่เกิดจากการรู้จักคำว่า “พอ”

“พอ” คำสั้น ๆ ที่ดูเรียบง่าย แต่กลับมีความหมายลึกซึ้งอย่างยิ่งในวิถีชีวิตของมนุษย์ การรู้จักพอ ไม่ได้หมายถึงการหยุดพัฒนา หรือไม่ใฝ่หาความก้าวหน้า แต่คือการมีหัวใจที่ไม่ตกเป็นทาสของความอยาก และรู้จักพึงพอใจกับสิ่งที่พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานให้

ในมุมมองของศาสนา อิสลามได้สอนให้มนุษย์มี “กอนาอะฮ์” (القناعة) หรือความพอเพียงในหัวใจ ท่านศาสดามูฮัมหมัด ﷺ ได้กล่าวว่า

“ความร่ำรวยมิใช่การมีทรัพย์สินมากมาย แต่ความร่ำรวยที่แท้จริงคือความร่ำรวยของจิตใจ”

คำสอนนี้สะท้อนให้เห็นว่า ความสุขไม่ได้วัดจากสิ่งที่เราครอบครอง แต่ขึ้นอยู่กับความรู้สึกพอในสิ่งที่เรามี คนที่มีมากแต่อยากไม่รู้จบ ย่อมไม่มีวันอิ่มใจ ในขณะที่คนที่มีไม่มาก แต่รู้จักพอ ย่อมมีความสงบในหัวใจ

การรู้จักพอ ยังช่วยให้เรามองโลกด้วยสายตาแห่งความกตัญญู เราจะเริ่มเห็นคุณค่าของสิ่งเล็ก ๆ ในชีวิต ไม่ว่าจะเป็นครอบครัว สุขภาพ หรือโอกาสที่เราได้รับ เพราะแท้จริงแล้ว หลายสิ่งที่เรามองข้าม อาจเป็นสิ่งที่ผู้อื่นกำลังเฝ้าขอจากพระผู้เป็นเจ้า

อย่างไรก็ตาม การรู้จักพอ มิได้หมายความว่าเราต้องหยุดความฝันหรือไม่พยายาม แต่คือการเดินไปข้างหน้าด้วยหัวใจที่สมดุล ระหว่าง “ความมุ่งมั่น” และ “ความพึงพอใจ” เราทำหน้าที่ของเราอย่างดีที่สุด แล้วมอบผลลัพธ์ให้กับอัลลอฮ์ ด้วยความเชื่อมั่นว่า สิ่งที่พระองค์ทรงกำหนดย่อมดีที่สุดเสมอ

ในท้ายที่สุด ความสุขที่แท้จริงไม่ใช่สิ่งที่ต้องค้นหาไกลแสนไกล หากแต่อยู่ใกล้เพียงแค่ใจของเรา เมื่อเรารู้จักคำว่า “พอ” ใจจะเบา ความทุกข์จะลดลง และชีวิตจะเต็มไปด้วยความหมายมากยิ่งขึ้น

เพราะท้ายที่สุดแล้ว
“คนที่มีความสุข ไม่ใช่คนที่มีทุกอย่าง แต่คือคนที่พอใจกับทุกอย่างที่มี”
บทความโดย : เชคฮัมกา แอเหย็บ
#บทความสั้นสอนใจ #มูลนิธิอัลคูอี้ย์ประเทศไทย

“การให้อภัย ไม่ได้ปล่อยเขา แต่ปล่อยใจเรา”

ในชีวิตของมนุษย์ ไม่มีใครที่ไม่เคยถูกทำร้าย บางครั้งเป็นคำพูดที่แทงลึกกว่ามีด บางครั้งเป็นการกระทำที่ทิ้งรอยแผลไว้ในใจยาวนาน และหลายครั้ง…สิ่งที่ยากที่สุดไม่ใช่การลืม แต่คือ “การให้อภัย”

เราอาจคิดว่า การให้อภัยคือการยอมให้คนที่ทำร้ายเรา “ลอยนวล” เหมือนกับว่าเขาไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเลย แต่แท้จริงแล้ว การให้อภัยไม่ใช่การปล่อยเขา… แต่คือการ “ปล่อยใจของเรา” ออกจากพันธนาการของความเจ็บปวด...................................................
เพราะทุกครั้งที่เรายังโกรธ ยังเก็บความแค้นไว้ในใจ คนที่เหนื่อยที่สุด ไม่ใช่เขา…แต่คือเราเอง หัวใจของเราถูกผูกไว้กับอดีต กับเหตุการณ์ที่ผ่านไปแล้ว แต่ยังคงส่งผลในปัจจุบัน

🕌 ในมุมของศาสนา การให้อภัยเป็นคุณธรรมที่สูงส่ง พระผู้เป็นเจ้าทรงรักผู้ที่ให้อภัย และยกฐานะของเขาให้สูงขึ้น ไม่ใช่เพราะเขาอ่อนแอ…แต่เพราะเขาเข้มแข็งพอที่จะปล่อยวาง

การให้อภัย ไม่ได้แปลว่าเรายอมรับความผิดนั้นว่า “ถูกต้อง” และไม่ได้หมายความว่าเราต้องกลับไปเหมือนเดิมกับทุกคนแต่มันคือการตัดสินใจว่า “ฉันจะไม่ให้ความเจ็บปวดนี้ ควบคุมชีวิตของฉันอีกต่อไป”
บางครั้ง การให้อภัยคือการเยียวยาที่ดีที่สุด ไม่ใช่สำหรับคนที่ทำร้ายเรา แต่สำหรับหัวใจของเราเอง
อิสลามสอนเราว่า “จงให้อภัย แล้วเจ้าจะได้รับการอภัย” เพราะเราทุกคนต่างก็เป็นมนุษย์ที่ผิดพลาดและต่างก็หวังว่าพระผู้เป็นเจ้าจะทรงเมตตาเรา ในวันที่เราเผลอพลาดพลั้งไป

ลองถามหัวใจตัวเองเบาๆ ว่า เราจะถือความเจ็บปวดนี้ไว้…อีกนานแค่ไหน และมันคุ้มค่าหรือไม่ ที่จะแลกกับความสงบในใจของเรา

บางครั้ง การปล่อยวางไม่ได้ทำให้เราสูญเสีย แต่กลับทำให้เรา “ได้คืน” ในสิ่งที่สำคัญที่สุด นั่นคือ…ความสงบของหัวใจ

เพราะสุดท้ายแล้ว การให้อภัยที่แท้จริง ไม่ใช่การเปลี่ยนแปลงใครบางคน .....
แต่คือการเปลี่ยนแปลง “ตัวเราเอง” ให้เบาขึ้น สะอาดขึ้น และใกล้ชิดพระผู้เป็นเจ้ามากขึ้น

บทความโดย : เชคฮัมกา แอเหย็บ
#มูลนิธิอัลคูอี้ย์ประเทศไทย #บทความสั้นข้อคิดดีๆ