Collage Design Studio

We’re on the lookout for passionate architects to join our Studio ,,, a creative space where architecture, interior, and imagination come together.

Open Positions:
▫️Senior Architects (7-10 Years of Experience)
▫️Intermediate Architects (4-7 Years of Experience)

If you love great design, enjoy working as part of a team, and care about the little details that make a big difference, we’d love to hear from you!

Apply now or reach out to learn more about these opportunities.
Send your CV and portfolio (max 10M) 😎 to:

📧 Email: [email protected]
📞 Contact: +662-165-0355
🌐 https://collage212.wixsite.com/collageds

สเปซ | ประสบการณ์ | ถิ่น ตอนที่ 03
ระเบียง: ยืนอยู่ระหว่างสองโลก

พื้นที่ที่เล็กที่สุดในบ้าน แต่มักเป็นที่ที่คนจำได้มากที่สุด

ชานอยู่ที่พื้น ลานอยู่ที่กลางอาคาร แต่ระเบียงลอยขึ้นไปในอากาศ มันคือชานที่ถูกยกขึ้น และด้วยการยกขึ้นนั้น ความสัมพันธ์กับโลกภายนอกก็เปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง

บนระเบียง คุณมองเห็นโลกแต่โลกมองเห็นคุณด้วย คุณอยู่นอกบ้านแต่ยังมีหลังคาอยู่เหนือหัว คุณอยู่คนเดียวได้แต่ก็อยู่กับสังคมได้พร้อมกัน ระเบียงคือพื้นที่ที่พาราด็อกซ์เหล่านี้อยู่ร่วมกันได้อย่างสบาย

ระเบียงในฐานะจุดสังเกตการณ์
มีสิ่งหนึ่งที่ระเบียงให้ได้ซึ่งพื้นที่อื่นในบ้านให้ไม่ได้ มุมมอง ไม่ใช่แค่ทิวทัศน์ แต่มุมมองในแง่ที่ลึกกว่า คือความสัมพันธ์ระหว่างตัวเองกับสิ่งที่อยู่ข้างหน้า

เมื่อคุณยืนอยู่บนระเบียง คุณไม่ได้อยู่ในถนน แต่คุณก็ไม่ได้อยู่ห่างจากถนน คุณแขวนอยู่ระหว่างสองสถานะ ผู้สังเกตและผู้ถูกสังเกต ผู้เป็นส่วนหนึ่งของเมืองและผู้ที่ถอยออกมาจากมัน Walter Benjamin นักปรัชญาชาวเยอรมัน เรียกผู้ที่เดินสังเกตเมืองโดยไม่ได้มีจุดหมายว่า flâneur

ในแง่นี้ ระเบียงคือ flâneur ที่ยืนนิ่ง มันให้ประสบการณ์ของการสังเกตเมืองโดยไม่ต้องเดินออกไปหามัน

ระเบียงในสถาปัตยกรรมไทย

ระเบียงในบริบทไทยมีประวัติที่น่าสนใจและซับซ้อนกว่าที่เห็น ในสถาปัตยกรรมวัดไทย ระเบียงไม่ใช่พื้นที่ส่วนตัว มันคือทางเดินพิธีกรรมที่วนรอบโบสถ์หรือวิหาร เป็นพื้นที่เปลี่ยนผ่านระหว่างโลกธรรมดาและพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์ ก้าวแต่ละก้าวบนระเบียงวัดคือการค่อยๆ เข้าใกล้สิ่งที่ใหญ่กว่าตัวเอง

ในสถาปัตยกรรมพื้นถิ่น เรือนแถวและตึกแถวในเมืองไทยเก่ามักมีระเบียงชั้นสองที่ยื่นออกมาเหนือทางเท้า ระเบียงเหล่านี้ทำหน้าที่หลายอย่างพร้อมกัน ทั้งเป็นชายคาปกคลุมทางเท้า เป็นพื้นที่นั่งเล่นของผู้อยู่อาศัย และเป็นจุดที่เจ้าของร้านสังเกตกิจกรรมในย่านได้โดยไม่ต้องลงมายืนที่หน้าร้าน ระเบียงเหล่านี้คือ interface ระหว่างชีวิตส่วนตัวและชีวิตสาธารณะที่ทำงานได้อย่างลื่นไหล

“ระเบียงคือพื้นที่ที่เราเลือกได้ว่าจะอยู่กับโลกมากแค่ไหน มันให้อิสระของการควบคุมระยะห่างโดยไม่ต้องหนีออกไปไหน”

ระเบียงกับสภาพอากาศไทย

ระเบียงในเมืองไทยต้องแก้โจทย์ที่ขัดแย้งกัน อยากอยู่ข้างนอกแต่ไม่อยากร้อน อยากรับลมแต่ไม่อยากเปียกฝน อยากมองวิว แต่ไม่อยากให้คนมองเข้ามา การออกแบบระเบียงที่ดีในไทยจึงต้องคิดหลายชั้นพร้อมกัน

ความลึกของระเบียงคือปัจจัยแรก ระเบียงที่ตื้นเกินไปไม่ให้ร่มเงาและกันฝนได้เพียงพอ กลายเป็นพื้นที่ที่ใช้ไม่ได้จริงในช่วง 8 เดือนของปี ระเบียงที่ดีในสภาพอากาศไทยควรลึกอย่างน้อยพอที่จะนั่งได้สบายเมื่อฝนตก และมีชายคาที่ยื่นออกมาปกคลุมในมุมที่กันแดดบ่ายได้

ทิศทางคือปัจจัยที่สอง ระเบียงที่หันไปทางทิศตะวันตกในไทยคือโทษทัณฑ์ แดดบ่ายกระทำอย่างตรงไปตรงมาและรุนแรง ในขณะที่ระเบียงทิศตะวันออกให้แสงเช้าที่อ่อนโยนและเป็นพื้นที่ที่ใช้งานได้จริงตลอดช่วงเย็น ทิศใต้และเหนือคือตัวเลือกที่สมดุลที่สุดสำหรับสภาพอากาศในกรุงเทพฯ

ระเบียงของคอนโดและสิ่งที่หายไป
ระเบียงคอนโดมิเนียมในกรุงเทพฯ ส่วนใหญ่คือสิ่งที่น่าเศร้าทางสถาปัตยกรรม แคบเกินไปจนใช้งานไม่ได้จริง มักกลายเป็นที่วางของหรือตากผ้า ส่วนหนึ่งเพราะระเบียงถูกมองว่าเป็นพื้นที่ที่ "ขายได้ยาก" ในการตลาดอสังหาริมทรัพย์ที่วัดคุณค่าด้วยตารางเมตรภายใน

แต่มีความย้อนแย้งที่น่าสนใจ หนึ่งในคุณสมบัติที่ผู้ซื้อคอนโดพูดถึงบ่อยที่สุดคือ "วิว" พวกเขายอมจ่ายเพิ่มสำหรับชั้นสูงเพื่อได้มองเห็นเมือง แต่ระเบียงที่จะทำให้การมองนั้นสมบูรณ์กลับถูกทำให้เล็กลงเรื่อยๆ มันเหมือนกับการซื้อภาพวาดสวยงามแต่แขวนไว้ในกรอบที่บังครึ่งภาพ

ระเบียงที่ดีไม่ใช่แค่พื้นที่เพิ่มเติม มันคือพื้นที่ที่เปลี่ยนความสัมพันธ์ระหว่างคนกับเมือง ระหว่างส่วนตัวและสาธารณะ ระหว่างในและนอก ชานให้ที่ยืนระหว่างบ้านกับดิน ลานให้ท้องฟ้ากลับมาในเมือง แต่ระเบียงให้สิ่งที่ทั้งสองไม่สามารถให้ได้ มุมมองที่ลอยอยู่เหนือโลก พร้อมกับความรู้สึกว่ายังอยู่ในนั้น

Collage Architecture Studio • ซีรีส์ สเปซ | ประสบการณ์ | ถิ่น • ตอนต่อไป: หน้าต่าง — กรอบที่เราใช้มองโลก