RSC

เมื่อวันก่อนผมเขียนเรื่องการพัฒนานักฟุตบอลเยาวชนในเชิงธุรกิจ มีความคิดเห็นท่านหนึ่ง comment พูดคุยกัน และตั้งคำถามไว้น่าสนใจมาก ผมเลยอยากหยิบยกขึ้นมาเป็นประเด็นในการพูดคุยกันครับ

หลายคนอาจจะตั้งคำถามว่า ใช้ กับ สร้างต่างกันอย่างไร?

เอาอะไรมาชี้วัด หรือตัดสินว่าใช้ หรือสร้าง

สำหรับส่วนตัวผม ผมมองว่าบ้านเราส่วนมาก ใช้ มากกว่า สร้าง ครับ ถามว่าเอาอะไรเป็นตัวชี้วัด สังเกตได้จากผลผลิตที่ผ่านมา ในเชิงกายภาพ เด็กที่หลุดรอดจากระบบเยาวชน มาสู่ระบบอาชีพ มีปัญหาเรื่องร่างกายเยอะมากครับ เพราะถูกใช้งานมาอย่างหนัก ทั้งจากการแข่งขันที่มากเกินควรจะเป็น และการฝึกซ้อมที่เน้นไปที่ผลการแข่งขันมากกว่าการพัฒนาในอนาคต

นักฟุตบอลไทยหลายคน ที่มีโครงสร้างร่างกายผิดจากปกติ เพราะการฝึกซ้อมที่ไม่เหมาะสม หลายคนเล่นๆ เจ็บๆ มีอาการบาดเจ็บเรื้อรัง หลายคนข้อเท้าหลวม เข่าพัง สภาพเหมือนผ่านสมรภูมิมามากมาย ทั้งที่อายุแค่ยี่สิบต้นๆ

จะไม่พังกันได้ยังไงล่ะครับ เดินสายแข่งกันตั้งแต่เด็กๆ ถ้วยรางวัล เหรียญรางวัลต่างๆ แทบจะกองเต็มบ้าน พอถึงวัยที่จะก้าวเข้าสู่ระบบอาชีพ ร่างกายก็สึกหรอ ความกระหายก็ถดถอย

ที่ผมยกมานี้ ตอบได้ชัดเจนครับ ว่าใช้ หรือ สร้าง

ทุกวันนี้ academy ที่คัดเด็กเก่งๆ เข้าไปร่วมทีม มีกี่ที่ครับที่พัฒนาจริงๆ มีกี่ที่ครับ ที่ฝึกซ้อมได้มาตรฐานอย่างที่ควรจะเป็น ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบการซ้อม และการแข่งขัน

ลูกเราอยู่กับโค้ชแบบไหนกันครับ?
เพจ :ฟันเฟื่องฟุตบอล

กฏ 10,000ชั่วโมง ของนักฟุตบอลรุ่นอายุไม่เกิน 12 ปี เขาต้องทำอะไรกัน