Natural Law Rak

กินของเขาแล้วไม่จ่าย

ประมวลกฎหมายอาญา นั้นมีบัญญัติไว้ในเรื่องการ "ฉ้อโกงค่าอาหาร" (อ้างอิง ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๔๕) แต่การจะเป็นการตั้งใจฉ้อโกงค่าอาหารหรือไม่นั้นต้องดูที่ "เจตนา" เป็นหลัก...และเป็นเส้นบางๆ ระหว่างคดี "แพ่ง และ คดีอาญา" (กินเชื่อ หรือ ไม่ได้มีเจตนา ฉ้อโกงค่าอาหาร) ซึ่งพอจะแยกเป็นองค์ประกอบไว้ ดังนี้

- ผู้กระทำความผิดฐานนี้ต้องมีเจตนาที่จะไม่จ่ายเงินตั้งแต่แรก
- การสั่งซื้อหรือบริโภคเป็นการกระทำต่อเนื่องในเวลานั้น

ซึ่งมีโทษทางอาญา "ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน หรือปรับไม่เกินห้าพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ" (อ่านตัวบท และ ฎีกาประกอบ ด้านล่าง)

- ประมวลกฎหมายอาญา


มาตรา ๓๔๕ ผู้ใดสั่งซื้อและบริโภคอาหารหรือเครื่องดื่ม หรือเข้าอยู่ในโรงแรม โดยรู้ว่าตนไม่สามารถชำระเงินค่าอาหาร ค่าเครื่องดื่ม หรือค่าอยู่ในโรงแรมนั้น ต้องระวางโทษจำคุกไม่เกินสามเดือน หรือปรับไม่เกินห้าพันบาท หรือทั้งจำทั้งปรับ

- แนวคำพิพากษาศาลฎีกา

แนวคำพิพากษาศาลฎีกา ที่ ๑๖๘๖/๒๕๐๕ มาตรา ๓๔๕ เป็นเรื่องการสั่งซื้อและบริโภคอาหารด้วย และ เป็นการกระทำต่อเนื่องในเวลานั้น การที่ไปติดต่อตกลงสั่งอาหารล่วงหน้าหลายวัน โดยให้นำอาหารไปเลี้ยงในสถานที่แห่งหนึ่ง เมื่อไม่ชำระก็เป็นผิดสัญญาทางแพ่ง ไม่ผิดตามมาตรานี้

แนวคำพิพากษาศาลฎีกาที่ ๑๐๗๗/๒๕๑๑ มาตรา ๓๔๕ หมายความว่า การสั่งอาหารเครื่องดื่มมาบริโภคนั้น เป็นที่เข้าใจได้ว่าจะชำระราคาเมื่อได้บริโภคเสร็จแล้วในสถานการค้าของผู้ขาย จำเลยให้คนไปเอาสุราที่ร้าน แล้วในวันรุ่งขึ้นได้ให้คนไปเอามาอีกซึ่งผู้เสียหายก็ยอมมอบมาให้ เช่นนี้เป็นเรื่องผู้เสียหายตกลงให้จำเลยซื้อของเชื่อ ไม่ผิดมาตรา ๓๔๕

#กินอาหารแล้วไม่จ่ายเงิน #กินอาหารไม่จ่ายตัง #เบี้ยวค่าอาหาร #ฉ้อโกง #ฉ้อโกงค่าอาหาร #ปรึกษากฎหมายแพ่ง #ปรึกษากฎหมายอาญา #ปรึกษากฎหมาย #ปรึกษาคดีความ #ทนายความ