do dizajnu

Kaloryfer to nie tylko fantastyczne słowo, to także cudowna BARDZO ZWYKŁA RZECZ.

🔥🔥🔥🔥

Grzejnik, bo tak prawidłowo powinniśmy mówić o kaloryferze, to urządzenie oczywiste w każdym mieszkaniu. Nowy ,wykonany ze zgrzanych stalowych płyt, stary z żeliwnych żeber, nagrzewa się dzięki przepływającej przez niego ciepłej wodzie lub parze wodnej.
Te z kolei, rurami wędrują do kaloryfera z sieci ciepłowniczej dzięki kotłom lub innym wymiennikom ciepła.

Chociaż wiemy, że starożytni rzymianie nieźle kombinowali z centralnym ogrzewaniem, to pierwszy kaloryfer został zaprojektowany przez Franza San Galli i zamontowany w 1855 roku, w Rosji. Fakt ten upamiętnia pominik grzejnika postawiony przed elektrociepłownią w Samarze.
Jest to dosyć daleko, dlatego fanów kaloryferów na pewno ucieszy fakt, że w Stąporkowie również mamy pomnik kaloryfera -3m żeliwny grzejnik ustawiono na pamiątkę dawnej odlewni żeliwa.

🔥🔥🔥🔥

Nie każda BARDZO ZWYKŁA RZECZ ma pomniki, ale bardzo nas cieszy, że kaloryfer tak.
🔥🔥🔥🔥

W obliczu przerwy od złotej polskiej jesieni i deszczowym wjazdem listopada myślimy tylko o jednym projekcie. BARDZO ZNANA RZECZ, którą chcemy Wam dziś przedstawić to wazon Savoy (znany także jako Aalto), a potocznie KAŁUŻA.

💧💧💧💧

Wazon zaprojektował Aalvar Alto w duecie z żoną Aino Marisio Aalto w 1936 roku. Mówimy wazon, ale sami projektanci nie używali tej nomenklatury, zależało im na swobodnym wykorzystaniu obiektu, a może on spełniać różne funkcje. Ma nieregularny kształt, wykonany jest ze szkła, jego ścianki w pierwszym z projektowanych modeli mają 14 cm wysokości. Może zatem służyć za wazon, pojemnik, misę…
Niespotykana forma powstała podczas wydmuchiwania szkła w nierówno rozłożone patyki. Technologia nigdy nie poddała się automatyzacji i nadal każdy z wazonów robiony jest ręcznie przez 7 rzemieślników w 30 godzin.

💧💧💧💧

Kwestią sporną pozostaje geneza koncepcji wazonu - jeden z pierwszych projektów projetanci podpisali hasłem „bryczesy eskimoski”, padła też kałuża, a wnikliwym nie umknął fakt, że słowo „aalto” w języku fińskim oznacza falę. Niektórzy studiują przeszłość Aalvara i wspominają, że Aalto jest synem kartografa a forma wazonu nawiązuje do wybrzeża Finlandii. Spór jest istotny, bo wazon Savoy (to z kolei nazwa restauracji w Helsinkach, która z wazonu uczyniła motyw aranżacji wnętrza) to symbol nie tylko fińskiego, ale skandynawskiego, dizajnu.

💧💧💧💧

Wazon produkowany jest przez firmę Iitalla w różnych wersjach kolorystycznych i zmiennych wysokościach.

Zdjęcie pochodzi ze strony producenta.

💧💧💧💧

Życzymy sobie i Wam by jesień była piękna jak wazon Savoy.

Lista wybitnych polskich projektantek puchnie w naszych notesach, zawsze trudno nam się zdecydować, która z Pań powinna pojawić się kolejna w naszym cyklu .

Tym razem wybrałyśmy postać pewnie nie wszystkim znaną, chociaż jej projekty pewnie wiele z was kojarzy - królowa sprzedaży lat 70-tych - Irena Żmudzińska.

Irena Żmudzińska (1921-2014) to to projektantek znana przede wszystkim ze swoich krzeseł i foteli. Wychowanka Mariana Sigmunda na krakowskiej ASP szybko zaczęła pracę jako projektantka w Centralnym Zarządzie Przemysłu Drzewnego, co dało jej wpływ na kształtowanie mebli trafiających do produkcji, a zatem do polskich mieszkań. W latach 50-tych, niemal całą dekadę, pracowała W Instytucie Wzornictwa Przemysłowego, nadal pozostając blisko faktycznej produkcji mebli. Jej najsłynniejsze projekty związane są z aktywnością w Spółdzielni Ład. To tam eksperymentowała z drewnem i przełamywała surową estetykę ładowskich projektów skosami załamującymi proste kształty. Można powiedzieć, że nieco ozdabiała, czy nawet, „barokizowała” czyniąc projekty Spółdzielni Ład bardziej przystępnymi dla użytkowników, a na pewno zrozumiałymi. Serie projektowane przez Żmudzińską cieszyły się dużym zainteresowaniem i uwaga -sukcesem sprzedażowym.

P.S. Jeśli ktoś ma zdjęcie Pani Ireny, to bardzo chętnie przyjmiemy, nie znalazłyśmy ani jednego! Pokażemy Wam za to zdjęcia jej pięknie odrestaurowanych projektów!

Fot. 1 krzesło typ 200-185, przełom lat 60’/70’
Fot 2. fotel, około 1970
Fot. 3 sekretarzyk, 1978
Fot 4. fotel, 1971
Fot 5. krzesło, przełom lat 60’/70’

Zdjęcia pięknie odrestaurowanych mebli projektu Żmudzińskiej pochodzą z strony domu aukcyjnego Desa.

Zamieszanie związane z początkiem roku zawsze sprawia, że bacznie przyglądamy się rzeczom zaprojektowanym do szkoły.
Wydawać by się mogło, ze nauka to mało cool temat dla projektantów

👩🏻‍🎓🧑🏼‍🎓👨🏽‍🎓

W ramach cyklu BARDZO ZNANA RZECZ chcemy pokazać Wam projekt, na który od lat patrzymy z uznaniem.
Laptop XO-1 Zaprojektowany w 2005 roku przez Yvesa Behara wcielił w życie pomysł amerykańskiej Fundacji One Laptop Per Child polegający na stworzeniu taniego (ok 100 dol za egzemplarz) i wytrzymałego laptopa, który byłoby rozdawany dzieciom w obszarach dotkniętych wykluczeniem cyfrowym, umożliwiając im dostęp do edukacji.

💻💻💻

Komputer ma prostą, ale atrakcyjną formę. Jego wytrzymał plastikowa obudowa odporna jest na kurz, piasek i wilgoć, posiada antenę i ładowarkę na korbę lub pedał.
Co ciekawe ten mały niepozorny, ale przełomowy komputer, produkowany od 2007 roku przez firmę Quanta Computer, mocno wpłynął na rozwój rynku netbooków, czyli małych i lekkich komputerów osobistych.

💻💻💻

Laptop XO-1 ma swój własny system operacyjny - okrojoną wersję systemu Linux Fedora 7, z środowiskiem graficznym Sugar.

💻💻💻

Fundacja One Laptop Per Child przekazała już ponad 3 miliony komputerów dla dzieci!
Jeśli chcesz wesprzeć ten projekt lub dowiedzieć się o nim więcej wejdź na onelaptopperchil.org.

A w kwestiach wiedzy dotyczą ej dizajnu, to wiadomo - wystarczy zaglądnąć na dodizajnu.pl
💥💥💥💥