Adaptacja

Znacie książkę "Diego czuje za mocno"? Jeśli nie, to koniecznie musicie poznać! 📚
Towarzyszyła nam podczas grupowych zajęć w tym tygodniu u dzieci szkolnych.

Pomogła nam znaleźć odpowiedzi na kilka bardzo ważnych pytań, dotyczących tego, jak działa nasz mózg podczas najazdu czerwonych rycerzy, a także jak sobie z nimi poradzić 🫡

Fajnie, że dzieciaki mogły utożsamić się z głównym bohaterem książki oraz z trudnościami jakie miewał na codzień.

Tydzien tus rozpoczelismy od rozmów o tym, że strach jest potrzebny i ważny, ponieważ czasami ostrzega nas przed niebezpieczeństwem i pomaga zadbać o bezpieczeństwo🚦
Zastanawialiśmy się również nad powiedzeniem „strach ma wielkie oczy” i odkrywaliśmy, że czasem nasze obawy są większe niż rzeczywistość.
Dzieciaki zrobiły m.in. swoje wyjątkowe psikacze na strachy, które dzięki magicznym brokatom dodadzą im odwagi w trudnych sytuacjach, np.kiedy jest ciemno.

A z przedszkolakami zajęciach TUS rozmawialiśmy o zwrotach grzecznościowych.
Zastanawialiśmy się wspólnie, czy słowa takie jak „proszę”, „dziękuję”, „przepraszam” i „dzień dobry” są ważne, czy może jednak nieważne 🤔 a także kiedy jakiego można czy powinno się użyć.
Dzieci doskonale wiedziały, że miłe słowa mają ogromną moc — pomagają budować dobre relacje, sprawiają innym radość i pokazują szacunek. Podczas zajęć ćwiczyliśmy codzienne sytuacje, w których warto używać zwrotów grzecznościowych oraz rozmawialiśmy o tym, jak sami czujemy się, gdy ktoś mówi do nas uprzejmie. Graliśmy także w kalambury. Dzieci miały wymyślić sposób, opis sytuacji czy komunikat w konkretnym miejscu z użyciem zwrotu grzecznościowego 🤸‍♂️

Na ostatnich i jeszcze poprzednich zajęciach TUS w klasach 1–2 rozmawialiśmy o naszych myślach i przekonaniach 🧠💭
Dzieci uczyły się, że mamy wpływ na to, co myślimy i w jaki sposób interpretujemy różne sytuacje. Rozmawialiśmy o tym, że nie zawsze warto zakładać z góry, że stanie się coś złego, że ktoś nas nie lubi albo że sobie z czymś nie poradzimy. Ćwiczyliśmy dostrzeganie także tych bardziej wspierających i pozytywnych myśli 😊
Podczas zajęć dzieci przekonały się, że nasze myśli mogą dodawać nam odwagi, pomagać w działaniu i wpływać na nasze samopoczucie.
Była też krzyżówka ze swoim imieniem i cechami, które nas opisują ✏️
Dzieciami szukały swoich mocnych stron, pozytywnych określeń i tego, co w sobie lubią.

Zajęcia TUS z najstarszymi chłopcami od dwóch spotkań dotyczą tego samego obszaru: wulgaryzmów, wyzwisk, relacji rówieśniczych oraz komunikacji pozytywnej i negatywnej. Rozmawiamy o tym, jak słowa wpływają na innych, czym jest hejt, wyśmiewanie i odrzucenie oraz jak można komunikować swoje emocje i potrzeby w sposób bezpieczny i akceptowalny społecznie.

Podczas zajęć dzieci uczą się rozpoznawania emocji, stawiania granic, reagowania na zaczepki i szukania wsparcia u dorosłych. Jednak pojawia się tu bardzo ważna trudność i niespójność komunikatów kierowanych do dzieci. Przez co jestem przeogromnie wściekła, tak to chyba odpowiednie określenie!

Trudno jest uczyć dzieci radzenia sobie z trudnościami, budowania poczucia bezpieczeństwa i proszenia o pomoc, kiedy jednocześnie słyszą od dorosłych nauczycieli, że „mają sobie radzić sami” ❗️

Taki przekaz jest dla dzieci równoznaczny z przyzwoleniem na hejt, wyzwiska i przemoc słowną. Dziecko, które doświadcza odrzucenia lub obrażania i nie otrzymuje wsparcia od dorosłego, uczy się, że jego emocje i granice nie są ważne❗️

Dzieci czują się bezradnie, głośno o tym mówiąc! Dla nich komunikaty od kolegów typu: "ge*u", "ped*le" są codziennością i normalnością. To jedne z łagodniejszych jakie padły... nie lubie generalizowania i nie do tego zmierzam. Wiem, że są wspaniali nauczyciele, których nasze dzieciaki spotykają na swojej drodze, jednak wiem też, że są oni w mniejszości.

Głośno proszę, bo chyba tylko to nam zostało: REAGUJ ❗️

Czy wiesz, że❓️❓️

Czytanie wyciszanek pozwala zredukować poziom stresu u dziecka nawet o 69% ❗️

W tym tygodniu czytałam w różnych grupach różne opowiadania, które zaczynały się od "wyobraź sobie..."
Zadaniem dzieci było wysłuchanie i przedstawienie na papierze przy użyciu farb, tego co sobie wyobrazili 💭

Nie zobaczyłam w tych kilkunastu obrazkach żadnych podobieństw, każdy był inny i to w tym wszystkim jest najpiękniejsze.

Skupienie tu i teraz, wyciszenie emocji, uspokojenie gonitwy myśli, unormowanie oddechu i tak można byłoby jeszcze powymieniać więcej plusów praktykowania wizualizacji z dzieciaczkami.

Mamo, tato! Wypróbuj 🫶

Zawsze jak pytam dzieciaki jak im minął czas kiedy się nie widzieliśmy, to słyszę o trudnych dla nich sytuacjach, o złości, o zdenerwowaniu, z którym nie potrafią sobie poradzić 🤐
Na każdych zajęciach staram się przemycić coś, jakieś narzędzie, sposób na rozwiązanie trudności czy potadzenie sobie w niekomfortowej sytuacji. W tym tygodniu z przedszkolakami małymi i dużymi robiliśmy książeczki ze sposobami na nieproszonego gościa, jakim jest 😡 kazdy samodzielnie wybierał sposoby, które są dla niego, bądź mogą być, pomocne, przez co książeczki były wyjątkowe i spersonalizowane. Dodaliśmy do nich własnoręcznie wykonany breloczek 🎀

Dzień dobry! ☀️
Mam nadzieję, że wasza majóweczka była pełna odpoczynku przy cudnym słoneczku!

W tym tygodniu już intensywnie pracujemy, bo przed nami tak naprawdę już półmetek zajęć grupowych 🥹

Dobrego tygodnia!

Znacie drewniane klocki znane jako Jenga? Często je wybieram podczas zajęć indywidualnych i grupowych z dziećmi.
Wiesz dlaczego?

Po pierwsze, ćwiczymy cierpliwość i skupienie. Dziecko musi działać powoli, ostrożnie i myśleć o tym, który klocek wyciągnąć.
Po drugie, rozwija małą motorykę i koordynację ręka–oko, bo każdy ruch ma znaczenie.
Po trzecie, uczy radzenia sobie z emocjami — jest napięcie, śmiech, czasem przewrócona wieża, i właśnie to pomaga oswoić przegraną oraz cieszyć się samą zabawą. Jest też moment czekania na swoją kolej!
Po czwarte, granie w Jengę z dziećmi jest świetne także dlatego, że uczy uważności i decyzyjności. Dziecko nie działa przypadkowo — musi dobrze przyjrzeć się wieży, ocenić sytuację i zastanowić się, który klocek może wyciągnąć. To wymaga skupienia, spokoju i zauważania szczegółów.

Jenga pokazuje dziecu, że każda decyzja ma swój efekt. Jeśli dziecko wybierze klocek zbyt szybko albo bez namysłu, wieża może się zachwiać lub przewrócić. Dzięki temu uczy się, że wybory niosą konsekwencje — czasem dobre, a czasem trudniejsze — i że warto myśleć o tym, co może wydarzyć się dalej.

Ja właśnie dlatego lubię te zwykle drewniane klocki 🙂

Ze starszymi dziećmi jesteśmy dalej w świecie naszych myśli. Rozmawialiśmy już o tym, które myśli nas wspierają, dodają odwagi i pomagają działać, a które przeszkadzają, zatrzymują nas albo odbierają spokój. Kolejnym ważnym krokiem jest przyjrzenie się myślom, które choć nie są prawdziwe, potrafią mocno zająć naszą głowę.

To mogą być myśli takie jak: „Na pewno mi się nie uda”, „Wszyscy mnie oceniają”, „Nikt mnie nie lubi”, „Jak zrobię błąd, będzie katastrofa”. Często pojawiają się szybko i brzmią bardzo przekonująco, ale to nie znaczy, że mówią prawdę. Są raczej jak alarm, który włącza się zbyt łatwo.

Co można z nimi zrobić? Najpierw warto je zauważyć i nazwać. Zatrzymać się na chwilę i zapytać: „Czy to jest fakt, czy tylko moja myśl?”. Potem dobrze poszukać dowodów — co naprawdę wiem, a co tylko sobie dopowiadam? Można też spróbować zamienić taką myśl na bardziej prawdziwą i pomocną, na przykład: zamiast „Nie dam rady” — „To może być trudne, ale mogę spróbować”, zamiast „Wszyscy się będą śmiać” — „Nie wiem, co pomyślą inni, ale mam prawo próbować”.

Ważne, żeby dzieci zobaczyły, że nie muszą wierzyć każdej myśli, która pojawia się w głowie. Myśli przychodzą i odchodzą, ale nie każda zasługuje na to, by za nią iść. Możemy uczyć się wybierać te, które są bliższe prawdzie, spokojniejsze i bardziej wspierające.

Cześć! 👐
Tydzień rozpoczęliśmy znowu wyciszająco 🪄 dźwięki, które powstają podczas polania octem sody są naprawdę przyjemne, a dzieciakom kojarzyły się z szumem morza 🏖

Kontynuowaliśmy temat wspierających i niewspierających komunikatów- jakie mają znaczenie, co dla nas znaczą i jaki mogą mieć wpływ na nasze działania i decyzje.

Z najmłodszymi przedszkolakami ćwiczyliśmy czekanie na swoją kolej i współpracę. Zmierzyliśmy się także z przegraną, a to nie jest łatwy temat 🫡

Dobrego tygodnia! 🐝