Shakti.pl

Postrzeganie społeczne praktyki jogi jednak (w moim doświadczeniu z reakcji ludzi) jest takie, że to bardzo nudna praktyka. Siedzi się i nic się nie robi.
Trochę tak może być… ale jak zwykle na dwoje babka wróżyła.
No więc najpierw pierwsza, ta bardziej wg moich obserwacji powszechna, strona: to jest bardzo nudne, siedzi się albo stoi i nic. Lat temu wiele zdarzało mi się, że ktoś przychodził w takiej intencji „to ja popatrzę” (nie na zajęcia w szkole, ale przy okazji zajęć jogi w mniej sformalizowanych przestrzeniach, np. na planie Big Brother). Ale co zobaczy? Tylko to, co widać na zewnątrz, a na zewnątrz, jeśli grupa jest w miarę zaawansowana, widać tylko zewnętrzny kształt, ale nie widać za bardzo, co się dzieje pod powierzchnią (chyba, że ktoś z powodu ograniczeń zmaga się z pozycją). Tak więc po prostu się siedzi lub stoi. Albo trwa się w jakiejś pozycji, która z zewnątrz wygląda na łatwą. Co to za filozofia?
Tak się widzi do momentu, gdy z pozycji obserwatora zewnętrznego przechodzi się do pozycji realizatora. Wtedy może się okazać, że to zwykłe siedzenie jest jednak nie dość zwykłe, bo i nogi (tyły kolan) nie bardzo chcą się oprzeć na ziemi, a i plecy nagle zaczynają krzyczeć o wsparcie przez oparcie.

(fragment książki "o jodze", którą piszę)

Joga to union... Podczas warsztatu w Hobbitowa Górka mieliśmy okazję przekonać się, jak cudownie jest połączyć asany, oddech, medytację, karma jogę, qi-gong i karate :)
Cudowni ludzie, cudowne miejsce, przepiękna pogoda... To był czas na ładowanie baterii na jesienno-zimową aurę. W pełni i w głąb przeżyty... Dziękujemy z serca 🙏