Kuźnia Rozwoju

Dziecko jest przede wszystkim małym człowiekiem, które potrzebuje dobrego i czułego towarzyszenia i przewodnictwa. Nie potrzebuje wychowania.

"Uwzględnianie potrzeb dziecka jest dla wielu dorosłych równoznaczne z uległością. Uważają, że dziecko "trzeba trzymać krótko", bo w przeciwnym razie "wejdzie nam na głowę". Ten lęk przed dzieckiem i jego naturalna ekspresją życia i własnych potrzeb jest u dorosłych wzmacniany przez koncepcje wychowawcze definiujące dziecko jako "małego tyrana" czy "strasznego dwulatka". W desperacji dorośli uciekają się do karnych jeżyków, kącików przemyśleń albo odliczania do trzech - jakby dzieci nie były ludźmi, ale tresowanymi zwierzętami. Wielu rodziców wciąż uważa za swoje zadanie "ułożyć" albo wręcz "złamać" dziecko, "nauczyć je życia" i "wdrożyć do pełnienia ról" poprzez nieustanne stawianie wymagań, mnożenie zadań, bodźców, albo strofowanie i krytykę."

Z książki "Dialog zamiast kar" Zafii Aleksandry Żuczkowskiej.

Czasem trudno pójść własną drogą, która pasuje tylko do naszych butów. Szukamy swoich śladów na ścieżkach innych ludzi a u kresu jesteśmy zdziwieni, że droga nie sprawiła nam przyjemności, że wybraliśmy ją tylko ze względu na innych, że straciliśmy jakąś szansę. Psychoterapia daje niepowtarzalną okazję do tego, aby odkryć swój szlak. Nauczyć się siebie, poznać siebie. Zachęcam Was do tego u progu jesieni :)