Piękna_technika

Czarny krzem (eng. black silicon) to sztucznie uzyskany materiał superhydrofobowy, czyli taki, który nie jest zwilżany przez wodę. Materiał ten ma bardzo silnie rozwiniętą powierzchnię pokrytą mnóstwem pionowych krzemowych mikro-igieł zakończonych nano-szczotkami, które dodatkowo pokryte są praktycznie przeźroczystą warstwą fluorowęglową o nanometrowej grubości i niskiej energii powierzchniowej. Taką strukturę uzyskuje się w wyniku reaktywnego trawienia powierzchni krzemu i późniejszego osadzania na niej w procesie próżniowym warstwy fluorowęglowej. Nazwa tego materiału odzwierciedla jego inną ważną cechę, czyli bardzo niski współczynnik odbicia światła. Jeżeli uda się nam wytworzyć taką „czarną” superhydrofobową strukturę na powierzchni fotoogniwa krzemowego, to będzie ono nie tylko produkowało więcej energii elektrycznej (bo dzięki braku odbicia będzie pochłaniało wszystkie padające na nie promienie słoneczne), ale będzie również podczas opadów deszczu samo oczyszczało swoją powierzchnię z zanieczyszczeń (a jest to dzisiaj jeden z poważniejszych problemów w eksploatowanych instalacjach fotowoltaicznych).

dr hab. inż. Paweł Żyłka / Wydział Elektryczny / Politechnika Wrocławska

Elektroprzędzenie jest jedną z najpopularniejszych technik wytwarzania mikro i nanowłókien ze stopionych polimerów lub z ich roztworów. Formowanie włókien zachodzi za pomocą sił elektrostatycznych, przy wykorzystaniu dodatnio naładowanego strumienia roztworu oraz kolektora o ujemnym potencjale. W wytworzonym polu elektrycznym kropla roztworu zmienia swój kształt przybierając postać tzw. stożka Taylora. W momencie osiągnięcia napięcia krytycznego, siły kulombowskie przezwyciężają napięcie powierzchniowe roztworu polimeru, wiązka cieczy zostaje wyrzucona z wnętrza kropli w stronę kolektora, przy jednoczesnym odparowaniu rozpuszczalnika, co pozwala na wyciąganie i nawijanie włókien polimerowych na powierzchni kolektora
- dr inż. Aleksandra Korbut / Katedra Inżynierii i Technologii Polimerów / Politechnika Wrocławska.