Fundacja Shalom

Jednym z naszych najbardziej zaangażowanych partnerów Festiwal Warszawa Singera jest Muzeum Getta Warszawskiego / Warsaw Ghetto Museum. Dzięki projektom prezentowanym przez tę instytucję możemy nie tylko poznawać historię, ale także spojrzeć na nią przez pryzmat osobistych losów ludzi, których życie naznaczyły tragiczne wydarzenia XX wieku.
W tym roku zapraszamy na wyjątkowy pokaz filmu dokumentalnego „Wnuczka Naczelnej” w reżyserii Maszy Makarowej.
Bohaterką filmu jest Ewa Heller – ponad 80-letnia psychoanalityczka mieszkająca w Szwecji. Jej babcia, dr Anna Braude-Hellerowa, wybitna lekarka i dyrektorka żydowskiego Szpitala Dziecięcego Bersohnów i Baumanów, odmówiła opuszczenia swoich pacjentów i zginęła wraz z nimi prawdopodobnie w 1943 roku.
Po latach Ewa wraca do Warszawy, by znaleźć odpowiedź na pytanie: dlaczego babcia wybrała śmierć zamiast szansy na ocalenie? W trakcie tej podróży odkrywa nie tylko historię swojej rodziny, ale także spotyka ludzi pamiętających tamte czasy. Powstaje poruszająca opowieść o pamięci, odpowiedzialności, przyjaźni, emigracji i poszukiwaniu własnych korzeni.
Film został wyprodukowany przez Muzeum Getta Warszawskiego i rozwijany w ramach programu Szkoły Historycznego Dokumentu Filmowego.
To jednak nie koniec festiwalowych propozycji przygotowanych przez naszych partnerów z Muzeum Getta Warszawskiego. W programie znajdą się również:
▪️ Spacer „Szlakiem gettowym po cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej”, prowadzenie: Marcin Bartosiewicz i Halina Postek.
▪️ Zwiedzanie stanowiska archeologicznego przy Miłej 18 i opowieść o odkryciach związanych z Bunkrem Anielewicza, pod przewodnictwem Magdaleny Kruszewskiej-Polak.
▪️ Oprowadzanie po ul. Miłej, prowadzenie Mariusz Jastrząb.

Szczegóły wszystkich wydarzeń już wkrótce w pełnym programie Festiwalu Singera!

Powoli odsłaniamy przed Wami ramy tegorocznego programu festiwalu na stronie Fundacji Shalom https://shalom.org.pl/event/festiwal-warszawa-singera-warszawa-w-wersji-live/
Choć na pełny program musicie poczekać jeszcze około dwóch tygodni, już teraz widać, że czeka nas wyjątkowa edycja, pełna spotkań, koncertów, wykładów i emocji.
I uprzedzamy: niejednokrotnie staniecie przed trudnym wyborem, bo przy tak bogatym programie po prostu nie da się być wszędzie naraz 😊
Zaglądajcie do nas regularnie, kolejne wydarzenia będziemy odsłaniać stopniowo!

Nasza festiwalowa tabelka z programem zaczyna pękać w szwach!

Dziś chcemy zwrócić uwagę na wyjątkowy wykład Alexandre’a Kaplana, który będzie organizowany we współpracy z naszym wieloletnim i niezawodnym partnerem – Austriackie Forum Kultury / Österreichisches Kulturforum Warschau.

„Zapomniany bohater: Feliks Kersten – człowiek zbyt blisko piekła”

Kiedy w 1960 roku Joseph Kessel – wybitny francuski pisarz, reporter wojenny – opublikował książkę „Les Mains du Miracle” („Ręce cudotwórcy”), świat po raz pierwszy usłyszał o Feliksie Kerstenie.

Publikacja wywołała ogromne poruszenie i stała się początkiem licznych debat na temat rzeczywistej roli Kerstena w ratowaniu ludzi ze szponów SS.
Dopiero w 2021 roku światowej sławy francuski historyk François Kersaudy opublikował książkę „Lista Kerstena – sprawiedliwy wśród demonów”. Zawarte w niej dokumenty stanowią niepodważalne dowody na to, że Feliks Kersten osobiście przyczynił się do uratowania co najmniej 100 tysięcy ludzi różnych narodowości, w tym około 60 tysięcy Żydów.

Co szczególnie poruszające – Kersten pomagał bezinteresownie, nie pobierając żadnych opłat, często finansując swoje działania z własnych środków. Mimo swoich zasług Feliks Kersten pozostał w cieniu historii i do dziś niewiele osób zna jego nazwisko.

Dlaczego tak się stało? O tym opowie Alexandre Kaplan.

Na fot. Feliks Kersten

Nie możemy uwierzyć, że minęło już 30 lat od pierwszego wydania albumu „I ciągle widzę ich twarze”.
Ta wyjątkowa publikacja Fundacji Shalom oraz towarzysząca jej wystawa prezentowana w Polsce i na całym świecie, stały się poruszającym świadectwem pamięci.
„I ciągle widzę ich twarze. Fotografia Żydów polskich” to dziś już kultowy album, zawierający wybór kilkuset unikalnych zdjęć spośród ponad 9 tysięcy nadesłanych na apel Gołda Tencer.
Projekt został zainicjowany w 1994 roku, by ocalić od zapomnienia fotografie i pamiątki, często pochodzące z prywatnych, rodzinnych archiwów. Publikacja stanowi niezwykły dokument życia codziennego, rodzinnego i społecznego polskich Żydów sprzed Zagłady.
Album powstał dzięki pracy wielu osób: za układ i opracowanie graficzne odpowiada L**h Majewski, a teksty przygotowała Anna Bikont.
Dziś, po trzech dekadach, „I ciągle widzę ich twarze” pozostaje czymś więcej niż książką – to ważny głos pamięci. Przypomnienie o świecie, którego już nie ma, i o ludziach, których twarze nadal do nas przemawiają.