Psie ABC

Wczoraj zobaczyłam na własne oczy, jak wygląda zacięcie systemu u psiego nastolatka: w jednej sekundzie geniusz, w drugiej… zawiecha. 🧠🐾

Zrobiłam z Novinką proste ćwiczenie: rzuciłam na ziemię smaczka i poprosiłam o przejście z jednego targetu na drugi.

W jedną stronę — perfekcja.
W drugą — stop-klatka. Jakby ktoś nacisnął pauzę. ⏸️

A przecież w wieku 4 miesięcy robiła to bez problemu.
I to jest ten moment, w którym człowiek myśli: „serio… co się stało?”

Jeśli masz w domu psiego nastolatka, pewnie znasz to uczucie: przecież umiał…

A tymczasem podczas dorastania mózg psa przechodzi gruntowną przebudowę: porządkuje połączenia, część „przycina”, część wzmacnia. Centrum emocji i pobudzenia często działa wtedy na najwyższych obrotach, a systemy odpowiedzialne za hamowanie i samokontrolę dopiero „domykają instalację”.

Efekt uboczny?
Hamowanie impulsów i elastyczne przełączanie się między emocjami a myśleniem raz działa świetnie, a raz tak, jakby go w ogóle nie było. Na domiar złego w okresie dojrzewania psy potrafią być mniej responsywne na wskazówki opiekuna.

To nie awaria. To remont mózgu

I dlatego coś, co było łatwe w wieku 4 miesięcy, w wieku 12 może być chwilowym Mission: Impossible ⚠️🧠💣

I jeszcze jedno: czasem ćwiczenie, które dla nas wygląda tak samo, dla mózgu wcale takie nie jest.
Hamowanie odruchu pożarcia smaczka, gdy leży po lewej, to coś innego niż hamowanie, gdy leży po prawej.
To wymaga aktualizacji planu i przełączenia uwagi. 🎯🔁
W dorastaniu te elementy potrafią się rozjeżdżać — więc pies wygląda, jakby zapomniał.

Dobra wiadomość: to najczęściej tylko chwilowy brak dostępu do umiejętności, nie ich całkowity zanik. Jeśli masz w domu psiego nastolatka i czujesz, że coś „cofa się” w treningu… możliwe, że to nie regres, tylko etap rozwoju.

Jeśli chcesz, napiszę drugą część: jak to rozpoznać w praktyce.
Napisz w komentarzu: NASTOLATEK albo opowiedz, co Twojego psa ostatnio zatkało.

Masz psa, który znika na tropie? Zima włącza dodatkowy level tej gry. ❄️🐾

Jeśli masz psa, który ucieka, bo złapał trop, ta wiadomość jest dla Ciebie ważna!

Pogoda ma ogromny wpływ na zachowania psów. Podczas silnych mrozów dzieje się kilka rzeczy naraz:
• Zapachy pracują inaczej: często są trudniejsze, bardziej „poszatkowane”, zmrożone i jakby „przyklejone” do powierzchni śniegu. A jednocześnie ślady są bardziej czytelne, więc psu łatwiej wejść na trop nawet przy wyższym pobudzeniu, kiedy precyzja węchu spada.
• Ponieważ organizm pracuje, żeby utrzymać ciepło, rośnie koszt energetyczny. W efekcie u wielu psów, szczególnie ras myśliwskich, wzmacnia się motywacja do zachowań łowieckich, w tym mocniejsze „wkręcanie się” w tropy. To ma sens biologiczny: uruchamia się podstawowy mechanizm, czyli instynkt przetrwania. Gdy jest mróz, a brzuch jest pusty, organizm może odczuwać podwyższone ryzyko wychłodzenia.

To dlatego wielu opiekunów widzi, że odkąd przyszły mrozy i śnieg, problem ucieczek „na tropie” się nasilił.

Są dwie rzeczy, które możesz zrobić, żeby zmniejszyć ryzyko, że pies zniknie za horyzontem:
1. Pozwól, żeby natura Ci pomogła: nakarm psa z wyprzedzeniem
Nie tuż przed intensywnym bieganiem, ale tak, żeby pies szedł na spacer z uczuciem sytości. U wielu psów pełen brzuch obniża popędy łowieckie.
2. Wplataj przywołanie na spacerze
Kilka krótkich powtórek w łatwych momentach. Nagradzaj zabawami, które zaspokajają łowieckie popędy, a na koniec podaj garść smaków, tak żeby przypomnieć psu, że na spacerze najłatwiej „zapolować” na to, co masz w saszetce. Im więcej małych sukcesów po drodze, tym mniejsza szansa, że w krytycznym momencie wybierze trop zamiast Ciebie.

Życzymy Wam z Novinką udanych i bezpiecznych zimowych spacerów, bo pogoda jest piękna! ☃️✨

Dziękujemy Wam 💛

Wczoraj na „To nie Twoja wina” było Was tyle,
że przez chwilę miałam wrażenie, że siedzimy razem na jednej dużej sali, z całym chórem psów chrapiących w tle.

Wasza obecność, komentarze i wiadomości po spotkaniu to dla mnie bardzo ważny sygnał.
Temat psów z trudnym startem i tego głosu w środku, który mówi „to wszystko przez Ciebie”,
mocno w Was rezonuje.

Dziękuję każdemu z Was, kto był na żywo –
kto słuchał, czytał czat, wzruszał się po swojej stronie ekranu, może w dresie, z herbatą, z psem przyklejonym do uda.
Wasza obecność była bezcenna.
Dzięki Wam ja też wiem, że nie jestem z tym sama.

📺 Nagranie webinaru jest już dostępne na naszej platformie.

Jeśli nie mogliście być z nami,
albo byliście, ale chcecie wrócić do któregoś fragmentu (o genach, o „złotej dwunastce”, o okablowaniu, albo do ćwiczenia z zamianą „on musi się przyzwyczaić” na „co mogę zrobić, żeby mu pomóc”) – możecie teraz obejrzeć wszystko w swoim tempie.

👉 Nagranie znajdziecie po zalogowaniu na platformę, w miejscu, w którym udostępniamy dla Was nagrania i materiały.
👉 www.psieabc.pro/to-nie-twoja-wina

Dajcie znać w komentarzu albo w wiadomości,
co najbardziej zostało z Wami po obejrzeniu.
Jedno zdanie, jedna myśl, jedno „aha” –
bardzo chcemy je usłyszeć. 💛

Bo to był dopiero początek.