Adeptus

Our next paper, "Silesia – Silentium: Silesian Women in Anna Dziewit-Meller’s Prose" written by Magdalena Krzyżanowska (Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Śląskiego) aims to present the image of the Silesian women emerging from the novels by Anna Dziewit-Meller (...). The analysis and interpretation focused on the category of silence inscribed in the studied text allow the author to draw conclusions about the complicated family relationships of women, marked by the twentieth-century history of Upper Silesia. In the article, the author posits a thesis about silence as an immanent trait of Dziewit-Meller’s protagonists, and asks whether they have a chance of breaking out of the circle of traumas passed down in their families.
---
DOI: https://doi.org/10.11649/a.2750
---
Celem artykułu „Silesia – Silentium. Ślązaczki w prozie Anny Dziewit-Meller” autorstwa Magdaleny Krzyżanowskiej (Wydział Humanistyczny Uniwersytetu Śląskiego) jest przedstawienie wizerunku Ślązaczek wyłaniającego się z dwóch powieści Anny Dziewit-Meller (...). Analiza i interpretacja skoncentrowana na wpisanej w badany tekst kategorii przemilczenia pozwala autorce na wyprowadzenie wniosków dotyczących skomplikowanych relacji rodzinnych kobiet, naznaczonych dwudziestowieczną historią Górnego Śląska. W artykule autorka stawia tezę o milczeniu jako immanentnej cesze bohaterek książek Anny Dziewit-Meller oraz zadaje pytanie o to, czy mają one szansę na wyrwanie się z kręgu przekazywanych rodzinie traum.

Another paper from our 19th issue is the 2nd part of a comprehensive bibliography of Vilamovian culture and Wymysorys language by Tymoteusz Król, Maciej Mętrak & Andrzej Żak (Institute of Slavic Studies, PAS):

"An Annotated Bibliography of Published Works Concerning the Culture of Wilamowice and the Wymysorys Language, 1945–2000 and 2020–2022" (...) contains a list of 89 publications (...) concerning the history, culture and language of Wilamowice (...). The town is well known for its unusual folk costume and the critically endangered minority language known as Wymysorys. Although the bibliography mainly covers academic works (...) and popular science publications, it also includes a section listing literary works published in Wymysorys.
---
DOI: https://doi.org/10.11649/a.2751
---
Kolejny tekst z naszego 19 numeru to druga część zbiorczej bibliografii kultury i języka Wilamowic, opracowana przez Tymoteusza Króla, Macieja Mętraka i Andrzeja Żaka (Instytut Slawistyki Polskiej Akademii Nauk):

„Bibliografia adnotowana publikacji dotyczących kultury Wilamowic i języka wilamowskiego z lat 1945–2000 i 2020–2022” (...) zawiera listę 89 publikacji (...) dotyczących historii, kultury i języka Wilamowic (...). Miejscowość ta słynie z niezwykle bogatego stroju ludowego i zagrożonego wymarciem języka mniejszościowego znanego jako wymysiöeryś. Bibliografia obejmuje przede wszystkim publikacje o charakterze naukowym (...) oraz popularnonaukowym, ale zawiera również suplement wymieniający literaturę piękną wydawaną w języku wilamowskim.

The second of our Vilamovian papers in the 19th issue is "The Covid-19 Pandemic and Contemporary Identity Attitudes of Young Vilamovians" written by Justyna Majerska-Sznajder (Stowarzyszenie Wilamowianie/Wydział „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego): As a minority, Vilamovians (...) were forced to abandon their language, traditional costume and any other signs of ethnic distinctiveness. As a result, Vilamovian culture began to quickly disappear. It is only recent decades that have seen a change in the situation, thanks to the youngest generation becoming involved in the revitalisation process. The engagement of researchers and the process of overcoming the historical trauma by the community members not only encouraged them to openly speak about Vilamovian identity – these developments also put it on a new track, adapting it to the realities of the twenty-first century. As it turned out, identity and the sense of distinctiveness were a much stronger determinant of the ethnic group than the language or traditional costume, which, although in use again, are far less popular among Vilamovians. The Covid-19 pandemic had an unprecedented impact not only on the expressed identity attitudes, but also on activities shaping the revitalisation policy.
---
https://doi.org/10.11649/a.2760
---
Drugi z wilamowskich tekstów w 19 numerze to praca „Pandemia COVID-19 a współczesne postawy tożsamościowe młodych Wilamowian” autorstwa Justyny Majerskiej-Sznajder (Stowarzyszenie Wilamowianie/Wydział „Artes Liberales” Uniwersytetu Warszawskiego): Wilamowianie jako mniejszość zmuszeni byli (...) do porzucenia języka, stroju oraz prezentowania wszelkich odrębności. Skutkiem tego kultura wilamowska zaczęła zamierać. Zmianę przyniosły dopiero ostatnie dekady, kiedy to pokolenie młodzieży zaangażowało się w działania rewitalizacyjne. Zaangażowanie badaczy i przezwyciężanie traumy historycznej przez członków społeczności wpłynęło nie tylko na otwarte mówienie o wilamowskiej tożsamości, ale również pchnęło ją na nowe tory, dostosowując do realiów XXI wieku. Okazało się, że tożsamość i poczucie odrębności były o wiele mocniejszym wyznacznikiem grupy etnicznej niż język czy strój – które, choć powróciły do użycia, cieszą się znacznie mniejszą popularnością wśród Wilamowian. Wybuch pandemii COVID-19 bezprecedensowo wpłynął nie tylko na prezentowane postawy tożsamościowe, ale także działania kształtujące politykę rewitalizacyjną.

Our next article, written by Antony Hoyte-West (Wydział Anglistyki UAM) takes us to the Caribbean islands of Jamaica and Trinidad & Tobago (https://doi.org/10.11649/a.2722):

"Spanish and Creole: Exploring Aspects of Minority and Minoritised Languages in Jamaica and Trinidad & Tobago"

As the two largest countries in the Anglophone Caribbean, the sole official language of both Jamaica and Trinidad & Tobago is English. This status, however, does not accommodate the historical and contemporary multilingualism common to both countries. Mindful of the islands’ colonial past, as well as their geographical proximity to Latin America, the government of Trinidad & Tobago has designated Spanish as the country’s official foreign language, and there have been calls for the same move to be made in Jamaica. (...) this preliminary literature-based study examines relevant Jamaican and Trinidad & Tobago policies through the lens of the language policy model (...), which foregrounds the four interlinked concepts of national ideology, the role of English, a country’s sociolinguistic structure, and minority language rights. Particular attention will be focused on current initiatives regarding the latter, as well as seeking to examine how governmental emphasis on Spanish – given the existence of these local Creole languages – is viewed within the Jamaican and Trinidad & Tobago contexts.

---

Nasz kolejny artykuł, którego autorem jest Antony Hoyte-West (Wydział Anglistyki UAM), przenosi nas na karaibskie wyspy Jamajkę oraz Trynidad i Tobago (https://doi.org/10.11649/a.2722):

„Język hiszpański i języki kreolskie: sytuacja języków mniejszościowych i marginalizowanych na Jamajce oraz Trynidadzie i Tobago – rekonesans badawczy”

Jamajka oraz Trynidad i Tobago to dwa największe kraje anglojęzycznych Karaibów. Choć w każdym z nich język angielski stanowi jedyny język oficjalny, jego status nie uwzględnia wspólnej dla obu krajów historycznej i współczesnej wielojęzyczności. Z uwagi na kolonialną przeszłość wysp, a także geograficzną bliskość Ameryki Łacińskiej, rząd Trynidadu i Tobago ustanowił język hiszpański oficjalnym językiem obcym kraju, a podobne propozycje pojawiły się również na Jamajce. (...) Niniejsza praca, oparta na dostępnej literaturze, stanowi wstępną analizę polityki Jamajki oraz Trynidadu i Tobago przeprowadzoną przez pryzmat modelu polityki językowej (...). Model ten wysuwa na pierwszy plan cztery wzajemnie powiązane zagadnienia: ideologię narodową, rolę języka angielskiego, strukturę socjolingwistyczną kraju i prawa językowe mniejszości. Uwaga została zwrócona szczególnie na bieżące inicjatywy dotyczące ostatniego z wymienionych aspektów, a także na zbadanie, jak nacisk władz na naukę języka hiszpańskiego postrzegany jest w kontekście lokalnych języków kreolskich Jamajki oraz Trynidadu i Tobago.

Another paper from Adeptus 19: "Migration, Demography, and Minority Language Learning: A Case of Wales" by Karolina Rosiak (Centre for Celtic Studies, Wydział Anglistyki UAM), https://doi.org/10.11649/a.2752

The present article discusses the role of adult migrants to Wales in the country’s demographics and maintenance and promotion of the Welsh language. The Welsh society is an ageing society, predicted in the long run to rely on immigration as a solution to the socio-economic problems of the demographic decline. (...) Drawing on data from two ethnographic studies in Wales, I discuss the experiences of Polish adult migrants with Welsh, their motivations to learn it and their attitudes and ideologies towards the language. I also provide recommendations for adjustments in language planning on the micro-level.

---

Dalszy artykuł z numeru 19 Adeptusa to praca Karoliny Rosiak (Pracownia Studiów Celtyckich, Wydział Anglistyki UAM) pt. „Migracja, demografia i nauka języków mniejszościowych: przypadek Walii”, https://doi.org/10.11649/a.2752

Niniejszy artykuł omawia rolę dorosłych migrantów na terenie Walii w demografii kraju oraz w zachowaniu i promocji języka walijskiego. Społeczeństwo walijskie jest społeczeństwem starzejącym się, co oznacza, że zgodnie z przewidywaniami będzie w dłuższej perspektywie polegało na imigracji jako rozwiązaniu społeczno-ekonomicznych problemów niżu demograficznego. (...) W oparciu o dane z dwóch badań etnograficznych przeprowadzonych w Walii artykuł omawia doświadczenia dorosłych imigrantów z Polski z językiem walijskim, ich motywacje do nauki oraz postawy i ideologie wobec języka. Przedstawia również zalecenia dotyczące korekt w planowaniu języka na poziomie mikro.