Individual Trainer

ULEPSZONA WER. MONTER WALK; AKTYWACJA POŚLADKA ŚREDNIEGO ORAZ MM. SKLEPIENIA STOPY

M. POŚLADKOWY ŚREDNI
odpowiada przede wszystkim za odwodzenie w stawie biodrowym oraz stabilizację ruchów lokomocyjnych, wpływa na rotacje wew. i zew. Współdziała z naprężaczem powięzi szerokiej w utrzymaniu równowagi miednicy, co jest funkcją, znacznie obciążająca go, a w przypadku jego niewydolności zaburzeniu ulega ustawienie miednicy oraz jej rola w czasie poruszania się. Skutkuje to podczas fazy przenoszenia opadaniem miednicy po stronie przeciwnej niż obciążana kończyna z jednoczesną kompensacją w odcinku lędźwiowym. Niewydolność m. gluteus medius wpływa również na TFL oraz mm. czworogłowego uda, co prowadzi do problemów z kolanami.
Przeciążenia mięśnia pośladkowego średniego objawiają się powstawaniem punktów spustowych, z których ból może promieniować w kierunku:
kręgosłupa lędźwiowego; kolan (zew. części w wypadku kolana biegacza, a śr. i dolnej w wypadku nadaktywności mm. quadriceps femoris); bocznej powierzchni biodra; kości krzyżowej; tylno-bocznej powierzchni uda.
STOPA A KRĘGOSŁUP
Kręgosłup szybko reaguje na nieodpowiednią amortyzację czy ustawienie miednicy, które to wynikają z zaburzeń równowagi napięć mięśniowych, co bierze się z nieprawidłowego kształtu oraz biomechaniki stopy.
Zostało dowiedzione, że szyjnopochodne bóle głowy, a więc spowodowane napięciem mięśni podpotylicznych wywołanych nawykowym bocznym pochyleniem głowy lub wypaczeniem naturalnych krzywizn kręgosłupa, często są związane z nieprawidłowym ustawieniem miednicy, czego praprzyczyna leży zaburzeniu pracy stopy oraz jej wadami.
Prezentowana na filmie wersja MONTER WALK aktywuje zarówno m. pośladkowy średni, jak i mm. stabilizatory czynne stopy, a więc jest ćwiczeniem korekcyjnym. Warunkiem jest wykonywanie ćwiczenia boso w pozycji tzw. "krótkiej stopy" z zachowaniem podudzi w całkowitym pionie, a więc oś rzepki powinna padać na 2/3 palec stopy.
www.konradprzeradzki.pl

CIEKAWOSTKA
Profesor Brain Rothbart, specjalista w walce z chronicznym bólem, dowiódł w swoich badaniach z 2009 roku zależność pomiędzy nieprawidłową biomechaniką stóp a wadami zgryzu i stawu skroniowo-żuchwowego, które są odpowiedzialne właśnie za pojawianie się napięciowych bólów głowy.
(info ze strony www.medonet.pl)

www.konradprzeradzki.pl
#2022

WZMOCNIENIE SIŁY EKSCENTRYCZNEJ GRUPY KULSZOWO-GOLENIOWEJ
Grupa mięśni kulszowo-goleniowych jest jedną z ważniejszych grup mięśniowych w organizmie. Poza mm. pośladkowym średnim jest głównym stabilizatorem mięśniowym dla kolan w trakcie biegu. Mięśnie te są zbudowane z włókien szybkokurczliwych typu II (aż 70%), często ulegają przykurczom, nadmiernemu napięciu i kontuzjom, zwłaszcza wśród sportowców. Dysfunkcje z nimi związane mogą rzutować na odcinek lędźwiowo-krzyżowy kręgosłupa.
Słaba siła ekscentryczna i koordynacja tych mięśni to częste urazy w skutek zmiany przenoszenia obciążenia nogi w fazie lotu i tąpnięcia o podłoże podczas biegu.
Sztywność oraz osłabienie ich siły ekscentrycznej podczas fazy kontaktu z podłożem podczas biegu może prowadzić do kontuzji kolana, zwłaszcza więzadła ACL. Sztywność jest odpowiedzią na pochłanianie drgań i ciągłą kompresję podczas biegu.
Warto także nadmienić, że na wymienione wyżej urazy bardziej narażone są kobiety ze względu na ich genetycznie uwarunkowany kształt miednicy (jest szersza i niższa niż u mężczyzn, a więc rozstaw panewek biodrowych jest większy, co za tym idzie kończyny dolne schodzą się bardziej przyśrodkowo w trakcie chodu/biegu, co może przechodzić w koślawość, szczególnie, gdy zaburzona jest praca pośladka średniego)
Poniżej jedna z metod na wzmacnianie siły skurczu ekscentrycznego oraz poprawienia kontroli ruchu w całej fazie ekscentrycznej w tej grupie mięśniowej.

www.konradprzeradzki.pl

Ćwiczenie bardzo silnie działające na grupę mięśni stożka rotatorów. Pieczenie wewnątrzmięśniowe daje się już odczuć po kilku sekundach ruchu.
Odpowiednie do stosowania zarówno w rozgrzewce, jak i części głównej treningu.
Ćwiczenie dobre dla sportowców dyscyplin, gdzie na staw barkowy działa silna dźwignia i np szermierzy, w tym bronią historyczną (ciężką)

AKTYWNY M. ZĘBATY PRZEDNI - BEZPIECZNE BARKI I WIĘKSZA SIŁA PRZY ĆWICZENIACH TYPU WYCISKANIE NA ŁAWCE.
Mięsień zębaty przedni (łac. musculus serratus anterior) to płaski, czworokątny mięśień, położony na przednio-bocznej części klatki piersiowej.
Część górna pociąga staw ramienny do przodu, Część dolna jest najsilniejsza i wspólnie pociąga bark ku dołowi, a także obraca łopatkę w ten sposób, że kąt dolny przesuwa się do przodu i bocznie w kierunku dołu pachowego, w którym to ruchu m. zębaty przedni współpracuje z m. czworobocznym, a działa antagonistycznie w stosunku do równoległobocznego i dźwigacza łopatki. Całość mięśnia przyciska łopatkę do klatki piersiowej i w tym ruchu współpracuje z mięśniem równoległobocznym.

www.konradprzeradzki.pl