Centrum Emocji

"Czytanie książek to najpiękniejsza zabawa, jaką sobie ludzkość wymyśliła." W.Szymborska

Czy 20 minut to dużo? Dla niektórych osób zapewne, w szczególności dla dzieci. Poświęcenie im uwagi to obdarowanie ich najcenniejszym prezentem. A gdyby tak te 20 minut poświęcić na jego rozwój? Sposób patrzenia na świat? Zbudowanie więzi i relacji z maluchem, to dużo?
Według najnowszych badań 20 minut codziennego czytania na głos dziecku wystarczy by nauczyć je wielu wspaniałych rzeczy. Czytanie rozwija wyobraźnię, uczy myślenia, ćwiczy pamięć a także wpływa w znaczącym stopniu na umiejętność czytania i pisania w kolejnych etapach kształcenia.
Czytanie na głos uczy języka, a także wspiera rozwój emocjonalny dziecka oraz wzmacnia poczucie własnej wartości.

Dlatego pamiętajmy, 20 minut to tak niewiele i wiele zarazem.

Początek roku to dla niektórych dobry czas na wprowadzenie w swoje życie zmian. Motywuje nas "nowy początek", "nowy rozdział", "czysta karta", który jest pewnego rodzaju przepustką do "nowego idealnego ja".
No właśnie tylko pytanie czy to wystarczy aby osiągnąć upragniony cel? Czy kieruje nami motywacja wewnętrzna czy może presja otoczenia lub chęć wpisania się kanony np. wyglądu sylwetki?
Dlatego gdy zaczniemy wyznaczać sobie jakiekolwiek cele, plany na ten rok, zastanówmy się naprawdę spokojnie. Opowiedzmy sobie na pytanie "Czy ja na prawdę tego chce?" "Czy ja na prawdę tego potrzebuję?".

Jaką książkę wskazalibyście jako najbardziej przełomową, rozwijającą w Waszym życiu? 📚📖

Witamy wszystkich w nowym roku!
Jak myślicie co przyniesie 2023? Zmiany czy pełną stabilizację?

Jesteśmy również bardzo ciekawi co sądzicie o postanowieniach noworocznych. Czy każdego roku z wielką starannością przygotowujecie listę "to do it" czy raczej wychodzicie z założenia "co ma być to będzie.."?
Dajcie znać koniecznie w komentarzach :)!

Niemniej jednak życzymy Wam by ten rok był wypełniony po brzegi szczęściem, miłością i zdrowiem.

- Czasem zaś wstyd przykrywa inne uczucia.
W psychoterapii nazywamy to obroną. I próbujemy dotrzeć, co znajduje się pod spodem. W dzieciństwie wstyd przykrywa pragnienie kontaktu, bliskości. Dziecko uważa, że nie ma miejsca na te uczucia, a co więcej, że gdy je przeżywa to traci kontakt z bliską mu osobą, więc zastępuje je wstydem. Wstyd uszkadza inne emocje. Sprawia, że bycie blisko z kimś, już w dorosłym życiu, staje się trudne, wręcz niemożliwe. Nie pozwala pokochać kogoś i nie pozwala, by nas ktoś pokochał.
- Dlaczego?
Bo czyjaś uwaga i miłość bolą. Przypominają bowiem tym osobom, co mogły dostać, a czego nie dostały. Uświadamiają im, że strata nie wynika z ich „okropności”, ale z tego, że najbliższe im osoby nie były w stanie kochać ich tak, jak potrzebowali.

📖 Agnieszka Jucewicz – "Czując. Rozmowy o emocjach."