Fundacja Rozwoju Oprócz Granic / Foundation for Development Beyond Borders

📢 27 kwietnia 2026 zostanie uruchomiony nowy portal MOS 2.0

🎈🎉 20 lat Fundacji Rozwoju „Oprócz Granic” (FROG) 🎉

Dziś swoje 20-lecie obchodzi Fundacja Rozwoju „Oprócz Granic” (FROG) – jedna z pierwszych organizacji w Polsce, które w sposób systemowy zajęły się prawami migrantów, legalizacją pobytu oraz realnym wsparciem integracyjnym.

Początki działań Fundacji sięgają 2006 roku, kiedy jej wolontariusze zaangażowali się w pomoc cudzoziemcom przyjeżdżającym do Polski. Był to moment, w którym migracja zaczynała być w Polsce zjawiskiem coraz bardziej widocznym, ale wciąż słabo rozpoznanym instytucjonalnie.

Rosła liczba migrantów z Ukrainy i Białorusi, którzy również potrzebowali wsparcia prawnego, informacyjnego i społecznego. Polska stopniowo zaczynała przekształcać się z kraju emigrantów w kraj będący celem migracji – a FROG był jedną z organizacji, które ten proces dostrzegły najwcześniej.

Przełomowym momentem był rok 2007, kiedy Fundacja uzyskała swoje pierwsze dofinansowanie z Europejskiego Funduszu na rzecz Integracji Obywateli Państw Trzecich (dziś: FAMI – Fundusz Azylu, Migracji i Integracji). Dotyczyło ono projektu „Centrum Powitania w Warszawie”, który mieścił się przy ul. Górskiego 3. Był to punkt doradczy dla migrantów, wspierający rozwój zintegrowanego, różnorodnego społeczeństwa oraz umożliwiający wypracowanie profesjonalnych i stałych form wsparcia dla cudzoziemców.

Niedługo później rozpoczęła się wielka akcja abolicji dla migrantów w 2012 roku, skierowana do osób, które utraciły legalny status pobytowy, ale chciały pozostać w Polsce legalnie. Fundacja prowadziła wówczas również projekt „Migracja i integracja w praktyce”. To właśnie wtedy organizacje pozarządowe – jako struktury, którym migranci ufali bardziej niż instytucjom państwowym – odegrały kluczową rolę w sukcesie tej akcji.

W mediach coraz częściej pojawiała się wówczas ekspertka Fundacji oraz jej prezeska, Ksenia Naranovich, a FROG stał się rozpoznawalnym i wiarygodnym głosem w debacie o migracji, legalizacji pobytu i prawach cudzoziemców.

Równolegle do działań związanych z legalizacją pobytu Fundacja rozwijała także wymiar integracyjny. W swojej siedzibie przy ul. Górskiego 3/17 w Warszawie organizowała spotkania integracyjne, warsztaty, wydarzenia kulturalne, a także – nieprzypadkowo – spotkania kulinarne, które dla wielu migrantów były pierwszą okazją do budowania relacji i poczucia wspólnoty.

W 2014 roku Fundacja Rozwoju „Oprócz Granic” zrobiła kolejny ważny krok, stając się założycielką Polskiego Instytutu Językowego Polski Instytut Językowy – szkoły powołanej z myślą o nauczaniu języka polskiego cudzoziemców.

Powstanie Polskiego Instytutu Językowego było naturalnym przedłużeniem wieloletniej pracy Fundacji z migrantami: doświadczeń zdobytych w obszarze legalizacji pobytu, integracji oraz codziennych problemów językowych, z którymi mierzą się osoby przyjeżdżające do Polski.

20 lat działalności Fundacji Rozwoju „Oprócz Granic” to historia przemian polskiej migracji, ale także dowód na to, jak ogromną rolę w tym procesie odegrały organizacje społeczne.

📸 Poniżej – pierwsze zdjęcia, które zachowały się z historii naszej Fundacji.

To było naprawdę wspaniałe ❗️

Już jutro sobota informacyjna w WSC MUW

Całość tu: https://wyborcza.biz/biznes/7,177151,32019135,mowie-do-ciebie-bardzo-powoli-polska-uczy-polskiego.html

📣 Polski Instytut Językowy w „Gazecie Uchodźców”!

Z dumą informujemy, że w piątkowym wydaniu Gazeta Wyborcza (20 czerwca), która po raz kolejny na jeden dzień stała się „Gazetą Uchodźców”, ukazał się obszerny reportaż autorstwa Anny Zaleskiej pt. „Mówię do ciebie bardzo powoli. Jak Polska uczy polskiego” — poświęcony nauce języka polskiego przez cudzoziemców w Polsce.

🗞️ To ważny i poruszający materiał o wyzwaniach, ale też o determinacji, nadziei i wspólnej pracy nad komunikacją. Autorka oddaje głos migrantom i uchodźcom, ale też nauczycielom i lektorom, którzy każdego dnia budują mosty językowe i kulturowe.

👩‍🏫 W artykule znalazła się również wzmianka o Polskim Instytucie Językowym — jako przykładzie instytucji, która prowadzi kursy języka polskiego dla cudzoziemców, również na poziomach bardziej zaawansowanych, a nie tylko podstawowych.

📌 Kilka cytatów, które szczególnie zapadły nam w pamięć

„Systemowy chaos. Państwo nie ma spójnej wizji, jak i po co uczyć migrantów języka. Większość kończy edukację na poziomie A2. Dla wielu to koniec ścieżki — nie mogą studiować ani pracować w zawodzie”.

„Uczymy się dla pracy, dla dzieci, dla siebie — żeby w sklepie nie milczeć, kiedy ktoś nas pyta: »do siateczki?«”.

🧩 Reportaż Anny Zaleskiej pokazuje też, że nauka języka to nie tylko słownictwo i gramatyka, ale też kwestia godności, samodzielności i przynależności. Cieszymy się, że mogliśmy dołożyć swoją cegiełkę do tego ważnego materiału.

👉 Pełny artykuł dostępny jest pod linkiem!

📢 W dzisiejszej papierowej Gazeta Wyborcza — obszerny materiał Oleny Babakovy o zaostrzającej się polityce migracyjnej Polski. Wśród komentujących — nasze ekspertki.

🗨️ „Polska w ostatnich latach stała się krajem bogatszym, czyli atrakcyjniejszym dla imigrantów. […] Niewiele osób uświadamia sobie jednak, że to podwyższenie poprzeczki oznacza spadek wpływów do budżetu państwa”.

— W polskim prawie były wcześniej ścieżki umożliwiające legalną pracę przed uzyskaniem karty pobytu. Teraz niektórzy cudzoziemcy będą czekać miesiącami — bez prawa do zatrudnienia — tłumaczy Ksenia Naranovich z Fundacja Rozwoju Oprócz Granic / Foundation for Development Beyond Borders. — „Są więc skazani na pracę w szarej strefie”.

🗨️ „Może decydentom daje to poczucie kontroli, ale w praktyce szkodzi budżetowi i ZUS. I to w sytuacji, gdy na rynku brakuje rąk do pracy”.

🗨️ „Spotkałam parę: Polka i partner z Ameryki Łacińskiej, specjalista IT. Chcą tu zamieszkać. Pytają: kiedy on będzie mógł legalnie pracować? Odpowiadam: może za rok. Alternatywa? Emigracja do innego kraju UE. Zgadnijcie, co wybiorą” — tłumaczy Naranovich.

📌 Małgorzata Ofman (Polski Instytut Językowy) zwraca uwagę na nowe bariery dla studentów zagranicznych: obowiązek certyfikatu B2 z języka polskiego, organizowanego tylko dwa razy w roku. Brak przepisów uznających alternatywne certyfikaty pogłębia problem:

— Teoretycznie, państwowy certyfikat dałoby się zastąpić certyfikatem z innego egzaminu, na przykład międzynarodowego TELC, ale 4 miesiące przed początkiem nowego roku akademickiego wciąż nie ma stosownego rozporządzenia — komentuje Małgorzata Ofman.