R.pr. Katarzyna Pytel

Wyrok w sprawie WIBOR C-471/24 z dnia 12.02.2026 r. to kolejny, ogromny sukces konsumentów.

Pierwsze pytanie brzmiało: czy w ogóle można sądownie kwestionować klauzule oparte na WIBOR?
Odpowiedź Trybunału jest jasna i pozytywna: tak, można. Trybunał odrzucił linię obrony banków, że skoro WIBOR jest wskaźnikiem uregulowanym, to jest "nietykalny". Klauzule te podlegają takiej samej kontroli sądowej jak każdy inny element umowy z konsumentem.

Drugie pytanie dotyczyło tego, czy ocena może obejmować samą istotę oprocentowania?
Tu odpowiedź również jest korzystna: tak, może. Trybunał wskazał, że nawet elementy główne umowy, jak sposób liczenia odsetek, mogą być oceniane pod kątem nieuczciwości, jeśli nie zostały sformułowane w sposób przejrzysty.

Trzecie, najważniejsze pytanie: co decyduje o nieuczciwości takiej klauzuli?
Trybunał wskazał najważniejsze kryterium: przejrzystość i świadoma zgoda konsumenta. Bank miał obowiązek nie tylko wymienić nazwy wskaźnika „WIBOR”, ale uczciwie i zrozumiale wyjaśnić, jak ten wskaźnik jest ustalany, jakie jest realne ryzyko jego wzrostu oraz jakie mogą być konsekwencje dla całkowitego kosztu kredytu. Brak takiej rzetelnej informacji może prowadzić do uznania klauzuli za nieuczciwą, bo pozbawia konsumenta możliwości świadomej decyzji.
To właśnie ocena, czy informacja była pełna, będzie teraz podstawą dochodzenia roszczeń.

Czwarte pytanie dotyczyło skutków ewentualnego uznania klauzuli za nieuczciwą.
Trybunał potwierdził, że sąd ma narzędzia, aby taką wadliwą klauzulę usunąć, a umowę dalej wykonywać na sprawiedliwych zasadach.

Wyrok nie unieważnia automatycznie wszystkich umów, ale daje konsumentom realne narzędzie prawne. Warto teraz przeanalizować swoją umowę i dokumentację, aby sprawdzić, czy bank wypełnił ten fundamentalny obowiązek informacyjny.

Zachęcam do wnikliwego spojrzenia na swoją dokumentację. Teraz mamy realne narzędzia i konkretne podstawami do działania.

Katarzyna Pytel radca prawny

Pierwsze takie uzasadnienie w Polsce: odsetki dla banku od wyroku Sądu II instancji. W dniu 26.01.2026 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku w osobie SSA Jakub Rusiński w sprawie I ACa 978/24 oddalając apelację PKO BP SA od korzystnego wyroku z powództwa konsumenta stwierdził powołując się na orzeczenie Herchoski C-902/24, iż odsetki bankowi przysługują dopiero od wyroku Sądu II instancji. Sprawa ta co prawda była z powództwa konsumenta, jednak SA miał wiedzę o wytoczonym przez bank przeciwko konsumentowi pozwie o zapłatę, a dodatkowo bank próbował ratować się zarzutem potrącenia. Sąd w trakcie uzasadnienia opowiedział się za restrykcyjnym stosowaniem przepisów procedury cywilnej w szczególności art. 203 1 kpc. Uzasadnienie pisemne zostanie udostępnione natychmiast po sporządzeniu. Katarzyna Pytel Radca prawny

dzisiejsze TSUE

Przedawnienie roszczenia banku o zwrot kapitału kredytu: SO Pyz-Kędzierskiej stwierdza, że art. 117 (1) kc nie ma zastosowania w sprawie, gdzie konsument złożył zawezwanie do próby ugodowej w 2017 r., a bank pozwał go z nieważności w 2022 r.
r.pr. Katarzyna Pytel

Prawidłowe stosowanie przez sądy polskie wykładni prawa wspólnotowego wyłożonej w wyroku w sprawie Lubrecznik C 396/24 z dnia 19.06.2025 r. powinno polegać na oddaleniu powództwa banku bez zawieszania go do czasu rozpoznania pozwu konsumenta.
Sąd Okręgowy w Krakowie I Wydział Cywilny del. Michał Siemieniec wyrokiem z dnia 28.08.2025 r. Sygn. akt I C 7028/24 oddalił powództwo banku o zwrot kwoty kapitału kredytu nie zawieszając postępowania do czasu prawomocnego zakończenia sporu zawisłego z pozwu konsumenta strony umowy kredytu „frankowego”. W uzasadnieniu Sąd wskazał na okoliczność, iż bank posiada środki konsumenta wysokości przewyższającej kwotę kapitału kredytu co w świetle wyroku w sprawie Lubrecznik C 396/24 z dnia 19.06.2025 r. winno skutkować oddaleniem pozwu.
Jako ważną okoliczność warto podać, iż Sąd Okręgowy w Krakowie VIII Wydział Cywilny SO Marcin Ferek Sygn. akt VIII C 1003/25 wyrokiem z dnia 01.07.2025 r. uwzględnił w całości powództwo tego konsumenta, a bank „zdążył” już złożyć apelację w sprawie.
Sytuacja, gdy sądy zawieszają tego typu sprawy z pozwu banku lub nie robią nic przez lata czekając na zakończenie sporu z powództw konsumentów nie działa motywująco na bank.
W odpowiedziach na tego typu pozwy od dawna wskazuję na art. 191(1) kpc i naruszanie prawa procesowego w postaci wykorzystywania możliwości pozwania konsumenta bez uzasadnienia faktycznego. Dotyczy to szczególnie, gdzie konsumenci od początku podnoszą wobec bank wolę rozliczenia się z kapitału kredytu.

Katarzyna Pytel
Radca prawny
www.pomocprawna24.pl