FRSK Foundation

Kontynuując rozważania nad Muzeum Jutra, dostrzegamy w wypowiedziach ekspertów i artystów, że jednym z ważnych motywów, które wyznaczają refleksję nad instytucją przyszłości, jest odejście od antropocentryzmu.

Idąc za rozpoznaniem Agnieszki Sosnowskiej i za pytaniami, które inicjuje w kontekście Muzeum Biosfery, muzeum mogłoby przestać być przestrzenią przeznaczoną wyłącznie dla człowieka. Mogłoby działać jak habitat, stając się elementem środowiska istnienia innych istot. Mogłoby być miejscem relacji międzygatunkowych.

Dziś brzmi to utopijnie, ponieważ wciąż postrzegamy inne gatunki z pozycji wyższości, w ramach antropocentrycznego porządku, który trudno nam porzucić.

W koncepcjach Agnieszki i Rafała oraz innych osób uczestniczących w projekcie widać demontaż dwóch fundamentów nowoczesnego muzeum - uprzywilejowanego odbiorcy, czyli człowieka, oraz uprzywilejowanego obiektu, czyli oryginału. Tym bardziej że, jak mówi Rafał Dominik, dzieło nie musi być obiektem. Może być zapisem, protokołem, czymś, co daje się przenosić między środowiskami. W takim ujęciu muzeum jest zbiorem partytur, kodem, instrukcją, koncentratem sztuki, bez tego, co dziś wciąż organizuje myślenie o sztuce i instytucji, czyli bez fetyszu oryginału.

W tym znaczeniu muzeum może stać się miejscem, w którym najważniejsze będą relacje. Sztuka jako komunikat zaczyna tracić znaczenie, ponieważ nie ma już gwarantowanego ludzkiego odbiorcy ani wspólnego języka. Nie musi więc znaczyć w ludzkim sensie.

Badania pokazują, że zwierzęta rozróżniają formy i kolory. Nie ma dowodów na to, że postrzegają sztukę interpretacyjnie i refleksyjnie tak jak człowiek. Ale nie ma też pewności, że symboliczne postrzeganie sztuki musi w przyszłości zachować swoje centralne znaczenie.

Sztuka jako doświadczenie także ulega rozproszeniu, bo doświadczenie nie musi być refleksyjne ani symboliczne. Sztuka nie musi być wydarzeniem w świadomości. Może stać się wydarzeniem w jakimś aspekcie życia.

Więcej na stronie: pomuzeum.pl

Mapa sztuki to największy portal sztuki pozainstytucjonalnej w Polsce. Cieszymy się, że inspirujemy innych. Festiwale i prezentacje pracowni artystycznych, prezentacje obiektów i rzeźb w przestrzeni publicznej, projekty dźwiękowe i performatywne. Udostępniamy, pokazujemy i dajemy przestrzeń widoczności artystom i artystkom oraz ciekawym inicjatywom i projektom. Zapraszamy do współpracy instytucjonalnej i indywidualnej. Więcej na stronie mapasztuki.pl

Bartek Sołtysek - tancerz i choreograf - w swojej twórczej praktyce nawiązuje do energii miasta. Widać to w choreografii, którą zrealizował w projekcie „Ciała pamięci: laboratorium ruchu” , ale widać to też podczas krótkiego spotkania z nim na tle mozaik Wojciecha Fangora na dworcu Warszawa Śródmieście. Tu w super dialogu form wizualnych.

Bartek o swojej realizacji „Miejsce” pisze tak: „Kluczowe było dla mnie stworzenie obrazu dźwiękowego przywołującego pamięć miasta”. To w kontekście rodzinnego Bielska-Białej, ale też na pewno każdego innego miasta, w którym akurat tancerz przebywa i tworzy.

Pamięć, monumentalność, ruch zagarniający przestrzeń, zachwyt i ciekawość to słowa klucze, które Bartek formułuje w kontekście swojej pracy, ale chyba wyrażają one również jego zachwyt nad życiem.

Posłuchajcie, co mówi i jak mówi o swojej twórczości. Zobaczcie jak fantastycznie improwizuje i ile w nim niezwykłej energii, kiedy tańczy i kiedy wchodzi w relacje z przestrzenią i z ludźmi w niej.

Na stronie projektu znajdziecie jego choreograficzną etiudę i dowiecie się, jak artysta postrzega swoją sztukę i otoczenie, co jest dla niego ważne i co go inspiruje.

Projekt rejestruje doświadczenie cielesne zaproszonych artystów i artystek ruchu i splata je z pamięcią zapisaną poza językiem. W napięciach, powtórzeniach, opóźnieniach, w sekwencjach obecnych w sposobie poruszania się. Jest to inicjatywa realizowana na styku choreografii współczesnej, badań nad ucieleśnieniem oraz refleksji nad pamięcią, która ujawnia się w działaniu, w reakcji ciała na przestrzeń, w tym, co powraca mimo zmiany kontekstu i czasu.

Zobacz kolejne realizacje na profilu.
🔗 więcej na bodymemory.pl

🎥 i 🎤 Mateusz Cieplechowicz

Przedsięwzięcie finansowane w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności ze środków Unii Europejskiej – NextGenerationEU

Artystka Mila Nowacka o swojej wizji muzeum przyszłości.

Mila Nowacka do koncepcji instytucji przyszłości „ARTISTution” Łukasza Adamskiego podchodzi analitycznie i procesowo. W przedstawionym materiale nie odnosi się bezpośrednio do projektu, bardziej przedstawia założenia swojej praktyki twórczej i mówi o wartościach, które są dla niej najważniejsze. Jest to spójne z jej podejściem do zadania w projekcie „Muzeum jutra – cyfrowe modele i artefakty”, w którym przygotowała modele i artefakt rozwijające ideę Łukasza. Oboje widzą przyszłość instytucji jako autonomicznych działań artystycznych opartych na relacjach i współtworzonych przez publiczność. W takim ujęciu nadrzędna narracja i dominacja kuratorska schodzą na dalszy plan. Mila w swojej interpretacji muzeum jutra wspomina o strukturze budowanej przez samych artystów i opartej na wzajemnym szacunku.

Artystka definiuje stworzone przez siebie dzieło sztuki przyszłości następująco: „Dyfrakcja” funkcjonuje jako artefakt, który pokazuje, jak różne systemy, praktyki i energie nie sumują się w jedną narrację, lecz interferują. Motywem przewodnim jest tutaj tworzenie poprzez współistnienie i wzajemne oddziaływanie.”

W materiale filmowym, nagranym w jej pracowni, w wypowiedziach Mili wybrzmiewa wizja sztuki jako świata opartego na procesie, dialogu i zrozumieniu, w którym system oparty na hierarchii władzy przestaje dominować.

W projekcie „Muzeum jutra – cyfrowe modele i artefakty” 5 ekspertek i ekspertów oraz 10 artystek i artystów pracowało nad pytaniem o przyszłe mechanizmy funkcjonowania muzeum. Każda propozycja została rozwinięta w modelach i artefaktach cyfrowych umożliwiających testowanie zaproponowanych koncepcji instytucji przyszłości.

🔗 Na stronie pomuzeum.pl przeczytasz opis koncepcji Łukasza Adamskiego i prześledzisz proces powstawania modeli i artefaktu muzeum jutra przygotowanych przez Milę Nowacką.

🎥 i 🎤 Mateusz Cieplechowicz

Przedsięwzięcie finansowane w ramach Krajowego Planu Odbudowy i Zwiększania Odporności ze środków Unii Europejskiej – NextGenerationEU