KuLepszemu

Depresja lękowa – jakie są objawy, przyczyny i leczenie?

Z medycznego punktu widzenia termin „depresja lękowa” to nazwa potoczna, z którą jednak specjaliści bardzo często spotykają się w swoich gabinetach. Są osoby, które mówią: „to chyba depresja lękowa”, próbując w ten sposób opisać stan, w którym obniżony nastrój i nasilony lęk występują jednocześnie. Choć określenie to nie figuruje w oficjalnych słownikach psychiatrycznych, doskonale oddaje ono to, co czują pacjenci. Emocje przenikają się i wzajemnie wzmacniają, sprawiając, że trudno oddzielić, co jest smutkiem, a co niepokojem.

Jak objawia się "depresja lękowa"?

Choroba ta bywa szczególnie wyczerpująca, ponieważ człowiek może odczuwać głęboką utratę energii, sensu i motywacji, a jednocześnie pozostawać w stanie stałego napięcia. Ciało i umysł zachowują się tak, jakby organizm był w gotowości do obrony przed zagrożeniem, które jest nieuchwytne, lecz stale obecne w tle.
Z jakimi dolegliwościami najczęściej mierzą się pacjenci?
• Poranki mogą zaczynać się ciężarem w klatce piersiowej i myślą, że „znowu trzeba jakoś przetrwać”.
• W ciągu dnia pojawia się gonitwa myśli, zamartwianie się o przyszłość oraz nadmierna czujność.
• Często pojawiają się również objawy z ciała, takie jak przyspieszone bicie serca czy trudności z oddechem.
• To wszystko współistnieje z poczuciem beznadziei oraz obniżoną samooceną.

W pułapce wyczerpania i napięcia

Charakterystyczne jest to, że smutek nie przynosi wyciszenia, a lęk nie mobilizuje w konstruktywny sposób. Zamiast tego pojawia się poczucie utknięcia między wyczerpaniem a napięciem, między chęcią wycofania się z relacji i obowiązków a przymusem ciągłego analizowania i przewidywania najgorszego.

To, co potocznie nazywane jest depresją lękową, jest więc doświadczeniem podwójnego obciążenia: organizm jest zmęczony jak w depresji, a umysł pozostaje nadaktywny jak w silnym lęku. W efekcie doprowadza to do stanu, w którym człowiek nie ma siły działać, a jednocześnie nie potrafi przestać się martwić

Złożony problem z perspektywy specjalisty

W klasyfikacji medycznej ICD-10 nie funkcjonuje odrębna jednostka chorobowa o nazwie „depresja lękowa”, choć potoczne określenie dobrze oddaje subiektywne doświadczenie wielu osób.
Najbliższym formalnym rozpoznaniem jest kod F41.2 – zaburzenia depresyjne i lękowe mieszane. Diagnozę tę stosuje się wtedy, gdy objawy depresji i lęku współwystępują, ale żadne z nich nie dominuje na tyle wyraźnie, aby rozpoznać osobno epizod depresyjny albo konkretne zaburzenie lękowe.
Zdarza się również, że specjalista rozpoznaje epizod depresyjny z nasilonymi objawami lękowymi albo jednocześnie dwa współwystępujące zaburzenia — jedno z grupy depresyjnych i jedno z grupy lękowych. Wynika to z faktu, że w praktyce terapeutycznej obraz kliniczny bywa złożony i nie mieści się w prostych schematach.

Warto pamiętać, że taki stan nie świadczy o słabości charakteru ani o „przesadzie”, lecz o realnym przeciążeniu psychicznym, które ma swoje miejsce w klasyfikacjach medycznych i które może — przy odpowiednim wsparciu — zostać zrozumiane oraz skutecznie leczone.

Jeśli czujesz, że lęk i zmęczenie odbierają Ci radość z życia, pamiętaj, że z tej pułapki można wyjść. W Poradni KuLepszemu na warszawskiej Woli (oraz podczas sesji online) nasi doświadczeni psychoterapeuci pomogą Ci zrozumieć Twoje emocje, odzyskać poczucie kontroli i wrócić do wewnętrznej równowagi. Skontaktuj się z nami i zrób pierwszy krok ku lepszemu samopoczuciu.

www.kulepszemu.pl