Centrum Integra

Na majówkę polecam odsłuchanie audycji nagranej w z udziałem Prezes Polskie Towarzystwo Integracji Sensorycznej dr Iwoną Palicką.
Link w komentarzu.

Pora na wyjaśnienie skąd pomysł na nowy projekt , widoczny na instagramie (link w komentarzu)
Jaki jest związek interocepcji z żywieniem?
W artykule: Conceptual Framework for Nutritional Psychology as a New Field of Research (Benschop et al, 2025) czytamy między innymi:
Interocepcja jest przedstawiona jako jeden z sześciu kluczowych obszarów psychologii żywienia (Nutritional Psychology)
Korzysta się w nim z terminu „relacja dieta-interocepcja” odnosi się on do analizy związku między wewnętrznymi doznaniami fizjologicznymi a doświadczeniami psychologicznymi
Kluczowe doznania interoceptywne to głód, pragnienie, sytość, doznania po spożyciu pokarmu (post-ingestive sensations) oraz smakowitość jedzenia
Sygnały te wchodzą w interakcję z psychologicznymi aspektami żywienia, kształtując wzorce jedzenia.
Oś mikrobiota-jelita-mózg: Interocepcja uwzględnia dwukierunkową komunikację między ośrodkowym a jelitowym układem nerwowym. Badania wskazują, że dieta wpływa na mikrobiotę jelitową, a ta z kolei oddziałuje na funkcje mózgu, w tym obszary odpowiedzialne za emocje i poznanie.
Zachcianki (cravings): opisywanesą jako proces neurobiologiczny wyzwalający intensywne doznania interoceptywne, które zmuszają jednostkę do poszukiwania i spożycia konkretnego pokarmu. Mogą być one wywołane nie tylko przez bodźce zewnętrzne, ale także przez same myśli o pożądanym jedzeniu.
Wyuczony charakter sygnałów: współczesne odkrycia sugerują, że stany wewnętrzne, które ludzie interpretują jako głód, są zróżnicowane, a ich właściwa interpretacja jest procesem wyuczonym w dzieciństwie. Jednostki uczą się od swoich opiekunów, które sygnały płynące z ciała należy rozpoznawać jako głód.
Wpływ stresu: stres, zwłaszcza chroniczny, aktywuje oś HPA (podwzgórze-przysadka-nadnercza), co wpływa na aktywność komórek jelitowych i kompozycję mikrobioty, regulując w ten sposób spożycie pokarmu i zachowania żywieniowe.

Interocepcja w psychologii żywienia łączy biologię (np. sygnały z układu pokarmowego) z psychiką (np. interpretacja tych sygnałów i decyzje o jedzeniu), tworząc ramy do zrozumienia, jak nasze ciało i mózg współpracują w procesie odżywiania.