Progressus

Dlaczego ktoś rezygnuje z pracy, którą kocha i która dla wielu jest „pracą marzeń”? Dlaczego ktoś znika z YouTube, mając miliony wyświetleń pod ostatnim filmem?

O tym rozmawialiśmy ostatnio podczas szkolenia o przeciwdziałaniu wypaleniu zawodowemu. Pokazałam Uczestnikom historię Kai z kanału Globstory.

Miliony wyświetleń.
Podróże po świecie.
Dla wielu osób - idealna praca.

A jednak w pewnym momencie Kaja zniknęła.

Bo nawet w pracy, która z zewnątrz wygląda jak „spełnienie marzeń”, można się wypalić. Czasem z zewnątrz wszystko wygląda dobrze.
A w środku człowiek jest już bardzo zmęczony.

Psychologia opisuje to dość jasno. Christina Maslach wskazuje trzy elementy wypalenia zawodowego:
• wyczerpanie emocjonalne
• cynizm i dystans wobec pracy
• spadek poczucia skuteczności

A skala zjawiska jest naprawdę duża.

📌 Według badań nawet 23–35% pracowników w Polsce doświadcza wypalenia zawodowego, a 78% deklaruje przynajmniej jeden jego objaw.

📌 W 2024 roku wystawiono też ponad 1,6 mln zwolnień lekarskich z powodu problemów psychicznych, które często są związane z długotrwałym przeciążeniem i stresem w pracy.

Dlatego podczas warsztatów rozmawiamy nie tylko o tym, jak zapobiegać wypaleniu. Rozmawiamy też o tym, jak odzyskiwać wpływ na swoją pracę i energię do działania. Bo czasem problemem nie jest sama praca. Problemem jest to, że przestajemy mieć na nią wpływ.

Jestem ciekawa Waszych obserwacji.

Po czym w zespołach najczęściej widać pierwsze sygnały wypalenia?

Czterodniowe warsztaty rozwojowo-terapeutyczne „Powrót do siebie” na śródziemnomorskiej Malcie dobiegły końca.

To był intensywny proces.
W kameralnej grupie dziesięciu osób pracowaliśmy nad emocjami, przeciążeniem, relacjami, granicami i tym, jak funkcjonujemy na co dzień - w pracy i poza nią.

To był mój pierwszy workation w takiej formule.
I chyba mogę powiedzieć, że go polubiłam.

Plusem było dla mnie to, że jedzenie, miejsce i regeneracja stają się częścią doświadczenia, a nie tylko przerwą między kolejnymi punktami programu.
Baseny, dobre jedzenie, morze - nie były atrakcjami, ale elementami regulacji po głębokiej pracy.

Moja rola w tym wyjeździe to facylitacja procesu grupowego. Dbanie o jego przebieg, bezpieczeństwo i cel.
Resztę zrobiła grupa.

Dziękuję Uczestnikom za zaufanie i gotowość do pracy.
I dziękuję Bartłomiej Łukaszczyk za dopięcie całej organizacji, umów i logistyki. Szczególnie w czasie, gdy byłam na zwolnieniu po wypadku. Bez tego ten projekt nie miałby szans się wydarzyć.

Wracam z poczuciem, że to był bardzo dobry czas.
I że warto robić rzeczy, które mają sens 💚.