Prevlly

Odleżyny w zależności od zaawansowania zmian można podzielić na stopnie. Im wyższy stopień, tym większe uszkodzenie tkanek i trudniejsze leczenie.

Dlaczego o tym piszemy? Bo niestety nasze wieloletnie doświadczenie pokazuje jak mocno bagatelizowany jest to problem.

Podział kliniczny odleżyn (wg Torrance’a):

stopień I: blednące zaczerwienienie – reaktywne przekrwienie i zaczerwienienie w odpowiedzi na uraz. Po uciśnięciu palcem skóra blednie, co oznacza, że mikrokrążenie jest jeszcze nieuszkodzone.

stopień II: nieblednące zaczerwienienie – rumień utrzymujący się po ustaniu ucisku wskazuje na uszkodzenie mikrokrążenia, zapalenie i obrzęk tkanek. Mogą się pojawić: powierzchniowy obrzęk, uszkodzenia naskórka i pęcherze.

stopień III: owrzodzenie – uszkodzenie pełnej grubości skóry (naskórek i skóra właściwa) do granicy z tkanką podskórną. Brzegi rany są otoczone obrzękiem i rumieniem. Dno rany jest wypełnione czerwoną ziarniną (tkanką powstającą podczas gojenia ran) lub żółtymi masami rozpadających się tkanek.

stopień IV: uszkodzenie obejmuje również tkankę podskórną do granicy z powięzią. Martwica tkanki tłuszczowej jest spowodowana zapaleniem i zakrzepicą małych naczyń krwionośnych. Brzeg odleżyny jest zwykle dobrze odgraniczony, lecz martwica może także obejmować tkanki otaczające. Dno może być pokryte brunatnoczarną martwicą.

A jakie są Wasze doświadczenia? Musieliście sobie kiedyś radzić z ranami tego typu?