Neuropasja

Dostaje dużo wiadomości prywatnych na temat ADHD, ASD, diagnozy, qeeg, neurofeedbacku.

Może jest jakiś temat,.który Państwa interesuje? Zapraszam do zadawania pytań! Odpowiem w poście albo zrobimy razem z Ania Wąsacz webinar, panel pytań i odpowiedzi;)

Trauma nie jest tylko wspomnieniem.
Trauma żyje w układzie nerwowym.

Często objawia się nie jako „historia z przeszłości”, ale jako ciało, które pozostaje w ciągłej czujności. Sen jest płytki. Trudno się wyciszyć. Albo przeciwnie — pojawia się odrętwienie, brak energii, poczucie odłączenia od siebie.

Układ nerwowy po doświadczeniu traumy często pozostaje w stanie dysregulacji — między nadmiernym pobudzeniem (walka / ucieczka) a zamrożeniem. I właśnie tutaj pojawia się przestrzeń dla pracy z mózgiem i ciałem.

Neurofeedback jest jedną z metod, która pozwala układowi nerwowemu uczyć się ponownie regulacji.

Podczas treningu mózg otrzymuje informację zwrotną o swojej aktywności. Nie poprzez analizę czy rozmowę, ale poprzez doświadczenie. Kiedy aktywność mózgu zaczyna przesuwać się w kierunku bardziej stabilnych wzorców, system dostaje sygnał: „to jest bezpieczne”.

Z czasem pojawia się coś bardzo subtelnego, ale głęboko zmieniającego:

• ciało zaczyna szybciej wracać do równowagi
• napięcie przestaje być stanem bazowym
• łatwiej zasnąć i odpocząć
• pojawia się większa tolerancja na emocje i stres
• zwiększa się poczucie bezpieczeństwa w sobie

To nie jest szybka „naprawa”.
To proces uczenia się regulacji na poziomie układu nerwowego.

Dla wielu osób najważniejszą zmianą nie jest zniknięcie wszystkich trudnych emocji.
Najważniejsze jest to, że przestają być przez nie zalewani.

Układ nerwowy zaczyna odzyskiwać elastyczność.

A kiedy pojawia się regulacja, pojawia się też przestrzeń — na spokój, na relacje, na bycie tu i teraz.

Bo czasem największą zmianą po traumie jest nie to, że coś zniknęło.
Ale to, że ciało w końcu uczy się, że może być bezpiecznie.