Kamila Rólkiewicz

🫶✨

Obecność empatycznego świadka, kogoś kto rozpozna i przyjmie nasze trudne emocje, doświadczenia bez uruchamiania mechanizmów obronnych (zaprzeczania, racjonalizowania, projektowania, wypierania, itp.) jest często pierwszym krokiem do rozpoczęcia procesu zdrowienia.

Okazuje się, że nie same trudne doświadczenia, ale brak uznania naszego cierpienia może generować traumę.

„Masz prawo tak się czuć”
„Masz prawo czuć złość na matkę/ ojca”
„ To doświadczenie było bardzo trudne”
„Nie mogłaś jako małe dziecko nic z tym zrobić”

Czasami jest to przyjaciel, przyjaciółka, często terapeuta.

Syndrom ofiary dla mnie to ciągłe dobijanie się do drzwi współczucia u innych. Wołanie „patrzcie jak cierpię”. Oczywiście często idą za tym różnego rodzaju choroby psychosomatyczne.

A co jeśli w końcu zobaczyć i uznać to cierpienie?
Daj znać czy masz takie wsparcie⤵️

❤️

ZASŁUGIWANIE NA MIŁOŚĆ jest przewlekłym procesem, niszczącym miłość własną i godność małego człowieka. Kiedy jesteśmy kochani, za to JACY jesteśmy, a nie KIM jesteśmy, dochodzi do wewnętrznej sprzeczności.
Poczucie self ulega rozszczepieniu na to, które ZASŁUGUJE na warunkową miłość i na to, które jest ODRZUCANE przez świat.
Oczywiście dziecko ZIDENTYFIKUJE się z tą częścią, która jest pożądana, a zepchnie w głąb tą, która została porzucona.
W ten sposób dochodzi do najbardziej bolesnego poczucia: JA TO ZA MAŁO i do przekonania: GDYBYŚ WIEDZIAŁ(A), KIM NAPRAWDĘ JESTEM, OD RAZU BYŚ MNIE ZOSTAWIŁ(A).
Powstaje sytuacja, w której nie dość, że ktoś nas zranił, to musimy zaprzeczać istnieniu rany, by nikt nigdy jej nie zobaczył: TA RANA MNIE NIE DOTYCZY, TO NIE JESTEM JA!
O tym, jak takie doświadczenie odzwierciedliło się w ciele, mogliśmy czytać przy okazji klatki uzbrojonej i taśmy serca.
Strategie, które w przeszłości były znakomitą obroną, dziś są taflą szkła oddzielającą od miłości. Pierwsza złożoność tej obrony polega na tym, że przede wszystkim jesteśmy WEWNĘTRZNIE ODDZIELENI sami od siebie. Zepchnięta i odrzucona część mnie, staje się tą, którą ja sam odpycham i z którą ja sam nie chcę mieć łączności. Tą którą obwiniam i utożsamiam ze złem.
Mały, odrzucony człowiek w nas nie miał szansy dojrzeć, jest dalej głodny, przerażony i zagubiony wobec oczekiwań. Też wściekły i zrozpaczony. Dobija się na różne sposoby, by ten dorosły w końcu go zobaczył. Uznał. Przyjął.
Wewnętrzne dziecko marzy o tym samym, o czym marzyło po prostu dziecko 30, 50, 60 lat temu. Chce ŁĄCZNOŚCI I OPIEKI. Chce przestrzeni na jego potrzeby i kreatywność.
Chce swojego tempa, by MÓC DOJRZEĆ.

„Psychoterapia przez ciało” Marzena Barszcz

Więcej w książce:
https://instytutanalizybioenergetycznej.com/produkt/psychoterapia-przez-cialo/
Lub w audiobooku:
https://sklep.instytutanalizybioenergetycznej.com/pl/menu/audiobook-152.html

„Witaminki, witaminki, dla chłopczyka i dziewczynki” 🎶🎵🎹 Mała ściągawka. Jeżeli masz któreś z poniższych objawów, zacznij od uzupełnienia witamin. Pamiętaj, witaminy to regulatory! Bez nich organizm jest ROZregulowany.