Corpus Gym

🔥 CORPUS GYM GDAŃSK – DRUŻYNA, KTÓRA ROŚNIE Z KAŻDYM STARTEM! 🔥

Nie zwalniamy tempa. Puchar DFN w Kickboxingu – Luzino, 06.12.2025

To był weekend, który pokazał, że budujemy coś znacznie większego niż wyniki.
Budujemy charakter, odwagę, przyjaźnie i mentalność wojowników.

Turniej regionalny, ale emocje i walka – jak na mistrzostwach.
Dla wielu to były pierwsze lub drugie starty w życiu, dla innych krok w kierunku poważnego sportu.
Dla mnie, jako trenera – najlepszy dowód, że systematyka, zaufanie do procesu i wspólna praca działają.

🏆 Wyniki reprezentacji Corpus Gym Gdańsk:

1. Dawid Popadiuk – 2 miejsce, soft contact

Najmłodszy w ekipie, ale z sercem jak u seniorów. Potencjał ogromny – na formuły kontaktowe musi jeszcze poczekać dwa lata, ale już widać, że to będzie „petarda”.

2. Szymon Bobkowski – 5 miejsce, 32 kg kadet młodszy, kick light

Pierwszy start w życiu – i świetna, waleczna postawa. Walczył ze starszym i bardziej doświadczonym przeciwnikiem. Charakter!

3. Paweł Dziczek – 🥈 2 miejsce, 52 kg, kick light

Drugi start, ogromny progres. W końcu przełamał się mentalnie i uwierzył w siebie. Zasłużone srebro!

4. Mateusz Dąbrowski – 5 miejsce, 37 kg, kick light

Pierwszy start – dużo odwagi, dużo potencjału. Dobry kierunek, trzeba pracować dalej.

5. Borys Markowski – 🥇 1 miejsce, 47 kg kadet młodszy, kick light

Trzeci start, pierwsze złoto na DFN! W końcu uwierzył w siebie i pokazał to na planszy. Brawo!

6. Oliwier Konarski – 5 miejsce, 57 kg kadet starszy, kick light

Drugi start i bardzo solidna walka. Bitny chłopak, który idzie w dobrym kierunku.

7. Michał Rusnak – kadet starszy +79 kg, kick light

Drugi start, bez medalu, ale z ogromnym zaangażowaniem. Każda walka buduje.

8. Gabriel Kaczmarczyk – kadet starszy +79 kg, kick light

Również drugi start – dziś bez podium, ale z wartościowym doświadczeniem. To procentuje.

9. Marcin Świetlicki – 🥉 junior -79 kg, kick light – 3 miejsce

Drugi start i zasłużony brąz. Bitny, twardy, pracowity – idzie do przodu.

10. Sebastian Kowal – 🥈 senior -63,5 kg, K1 – 2 miejsce

Wygrał dwie walki, ale finał oddany walkowerem z powodu odnowionej kontuzji.
Decyzja trudna, ale świadoma – turniej o „pietruszkę” nie jest wart ryzyka przed MP w Low Kick i K1.
Profesjonalizm ponad emocje.

11. Oliwia Baniecka – senior -48 kg

Nie wystartowała z powodu braku przeciwniczek.
Forma jest, chęci są – czekamy na kolejne szanse.

💥 To był ważny turniej. Nie dla medali, ale dla ROZWOJU.

Tu zdobywa się doświadczenie, odporność psychiczną, pewność siebie i wiarę we własne możliwości.
Tu testujemy to, czego uczymy się na treningach.
Tu wychodzi, kto pracuje systematycznie i kto potrafi zaufać procesowi oraz trenerowi.

I muszę to powiedzieć jasno:

Nie wygrywa się tylko talentem. Wygrywa się systematyką, charakterem i zaufaniem.

Medale są nagrodą.
Ale wartością jest droga.

🙌 OGROMNE PODZIĘKOWANIA DLA RODZICÓW!

Wasze wsparcie, transporty, doping, energia – to połowa sukcesu tych młodych wojowników.
Tworzymy razem społeczność, która stoi za sobą murem.

🔥 Duma. Szacunek. Jedność. Corpus Gym Gdańsk. 🔥

Z każdym turniejem jesteśmy silniejsi.
A to dopiero początek.







wśród fanów

⭐ CZĘŚĆ III – WALKA Z SYSTEMEM, ZŁAMANY NADGARSTEK I HISTORIA, KTÓRA PO 10 LATACH WRÓCIŁA KOŁEM

Są momenty w karierze zawodnika, które tworzą się nie w blasku fleszy, nie na podium, nie w mediach.
Tworzą się w ciszy, w bólu, w niesprawiedliwości, w decyzjach, których nikt nie widzi.

To jest właśnie ta część historii.
Najcięższa.
Najbardziej prawdziwa.
Najbardziej ludzka.

🔥 1. Mistrzostwa Polski Low Kick 2024 – turniej, który nie powinien się udać… a zmienił wszystko

Kiedy w 2024 roku Eryk przyjechał na Mistrzostwa Polski Low Kick, jego prawa ręka była…
złamana.

Pęknięty nadgarstek po mocnych wymianach w holenderskim Hemmers Gym gdzie został wysłany aby zderzyć się z zawodową elitą, spuchnięty, bolesny, praktycznie bezużyteczny.

Normalny zawodnik by nie wystartował.
Każdy trener by odradzał.

Ale my już wiedzieliśmy jedno:

👉 takich ludzi jak Eryk nie zatrzymasz bólem
👉 on nie po to przyszedł tu, gdzie doszedł, żeby wycofywać się przy pierwszej przeszkodzie

I zaczęła się realizacja planu.

Skoro nie ma prawej ręki, to robimy to, co potrafi najlepiej:

🦵 bazujemy na technikach Taekwon-do,
🦵 wciągamy rywali na kontry,
🦵 walczymy nogami, dynamiką i timingiem.

I…
Eryk wygrywa cztery walki i cały turniej.
W finale demoluje rywala samą lewą ręką i nogami.

Sala była w szoku.
Trenerzy byli w szoku.
Sędziowie byli w szoku.

Pojawiły się komentarze typu - „No fajnie, ale słabo boksersko i jak nie poprawi boksu to drugi raz już będzie mu ciężko wygrać”.
Przyjmowałem to z uśmiechem bo znałem prawdziwą przyczynę braku boksu w tym turnieju, wiedziałem że pięściarsko jest dobrze, a kowadła w rękach jakimi dysponuje nie jednemu za chwilę otworzą szeroko oczy.

Zaskoczyło mnie trochę, że jeden z sędziów poprosił o materiały video z walk, które nagrywaliśmy. Wtedy nie zdawałem sobie sprawy dlaczego…

Ale to był dopiero początek burzy.

🔥 2. Walka w K-1… która nie została przegrana w ringu, tylko przy stoliku sędziowskim

Następny miesiąc – Mistrzostwa Polski K-1.

Jeszcze przed wejściem do ringu dostajemy informację:

– że „mają go pilnować”,
– że „jego zwycięstwo w Low Kick nie może się powtórzyć”,
– że „chłopak z Taekwon-do nie może bić kickboxerów”,
– że będą punktować absolutnie każdy detal.

Kiedy weszliśmy do ringu – zaczęły dziać się rzeczy, o których trudno pomyśleć, że przypadkowe.

Najpierw zmiana sędziego ringowego w ostatniej chwili.
Bez powodu.
Tuż przed rozpoczęciem walki wyproszono nas z ringu.

Zaczyna się pojedynek.

Eryk robi swoje.
Prowadzi.
Wygrywa czysto.

⏱️ Po 40 sekundach:
ostrzeżenie za uderzenie nasadą – faktycznie, przeciwnik schodził w unik, Eryk nie dokręcił ciosu.

⏱️ Po minucie:
drugie ostrzeżenie – tym razem nie zrobił nic.

Walka trwa.
Eryk prowadzi na wszystkich kartach punktowych.

⏱️ 30 sekund do końca:
trzecie ostrzeżenie – za akcję, której nie było.

Minus punkt.
To tak, jakby przewrócić stolik sędziowski.
Cała przewaga znika.
Punkty przeskakują na przeciwnika, z którym miesiąc wcześniej wygrał finał.

Eryk odpada z turnieju…
mimo wygrywanej walki.

Przypadek?
Każdy, kto widział tę walkę, zna odpowiedź.

I od tego dnia Eryk zdecydował jedno:

👉 już nigdy nie zostawi losu w rękach sędziów.
Od tamtej pory większość jego walk kończy się KO lub gigantyczną przewagą punktową.

⭐ 3. Anegdota sprzed 10 lat – historia, która wróciła wtedy, gdy była najbardziej potrzebna

Sport jest dziwny.
Czasem życie daje Ci sygnał dużo wcześniej, niż go rozumiesz.

Rok 2014, Puchar Świata WAKO w Szeged (Węgry).
Jeden z moich zawodników łamie śródstopie w półfinale.
Stopa jak balon.
Utyka, chodzi na pięcie.

Śp. Tomasz Skrzypek i Tomasz Mamulski mówią:
„Dobrosław, finał trzeba odpuścić. Nie ryzykujcie”.

To byli wybitni trenerzy i mieli rację.
Ale znając swojego zawodnika, wiedziałem jedno:
on nie pozwoli, żeby walka przeszła mu koło nosa.

Robimy analizę przeciwnika:
bardzo twardy zawodowiec z Bałkanów.

W głowie rodzi się plan:

🥊 stawiamy na boks,
🥊 żadnych kopnięć,
🥊 wciąganie rywala na kontry,
🥊 jeśli zacznie się masakra — rzucam ręcznik.

Wychodzimy.

Na sali szepty, krytyka, niedowierzanie:
„Co oni robią? Przecież on nie ma szans”.

A potem…
cisza.

Kontra.
Druga.
KO w pierwszej rundzie.

Hala wybucha.
Ludzie nie wierzą.

To był moment, który zostaje w trenerze na całe życie.

I teraz najlepsze:

🔥 10 lat później, kiedy Eryk miał złamany nadgarstek,

dokładnie TA historia wróciła.

Z jedną różnicą:

🔸 wtedy mieliśmy tylko jedną walkę do końca
🔸 teraz mieliśmy cały turniej przed sobą

A Eryk, który tę historię znał, powiedział mi:

„Trenerze, nie zmarnuję kolejnego sezonu.”

I tak właśnie wygrał Mistrzostwo Polski Low Kick 2024 ze złamaną ręką.

To są momenty, w których rodzi się mistrz.

⭐ 4. Wejście na wyższy poziom – Warszawa, UNIQ Fight Club i decyzja strategiczna

Po sukcesach w ringu, po wygranych turniejach, po setkach wspólnych rund, przyszedł moment na kolejny krok.

W Gdańsku…
Eryk był już „gwiazdą”.
Nie miał z kim przegrywać.
Nie miał z kim się ścierać.

A zawodnik musi mieć bodźce.
Musi mieć presję.
Musi mieć tarcia.

Dlatego zapadła decyzja strategiczna:

👉 wysyłamy Eryka na dłuższy czas do Warszawy,
👉 do Uniq Fight Club,
👉 do Radka Paczuskiego i Dawida Mańkowskiego,
👉 po najmocniejsze sparingi.

To była trudna decyzja — bo musieliśmy oddać go na dłuższy czas.
Ale konieczna też z uwagi, że przyszłość Corpus Gym Gdańsk i jego siedziby stoi do dnia dzisiejszego pod dużym znakiem zapytania. Władze sprzedały teren, a my nie mamy żadnych konkretów dotyczących nowej siedziby.

Warszawa dała mu:

🥊 kontakt z zawodowcami,
🥊 presję rywalizacji w każdym sparingu,
🥊 nowe akcenty taktyczne,
🥊 nowe bodźce, których potrzebował przed Mistrzostwami Świata.

Mańkowski zrobił dobrą robotę.
A my — razem — zamknęliśmy cały proces.

⭐ 5. A wszystko to po to, by przygotować jedną walkę — tę najważniejszą.

Bo kiedy Eryk wchodził do ringu w Abu Dhabi…
wchodził tam człowiek, którego:

🔥 złamano,
🔥 odrzucono,
🔥 zawieszono,
🔥 próbowano zatrzymać,
🔥 punktowano pod górę,
🔥 skazywano na porażkę.

A on i tak poszedł po swoje.
Po mistrzostwo świata.

To nie jest historia o szczęściu.
To jest historia o charakterze, o walce, o decyzjach, o intuicji, o wierze i o zaufaniu.

I dlatego ten rozdział jest tak ważny.
Bo pokazuje, z czego naprawdę jest zrobiony mistrz.

Obserwujcie po więcej 😉🫡🚀
wśród fanów
Eryk Niewęgłowski Trener Sportów Walki
Polski Związek Kickboxingu
Miasto Gdańsk