Ms.Claude

Sa buhay, may dalawang klase ng tao.
Yung laging nagtatanong, “May shortcut ba?”
At yung tahimik na nagsasabing, “Sige, kahit mahirap, kakayanin.”

Yung una, mabilis mapagod.
Yung pangalawa? Kahit pawis na pawis, tuloy pa rin.

Minsan nakakainggit yung mukhang mabilis umangat.
Pero tandaan mo — ang mabilis umangat, minsan mabilis din bumagsak.

Ang matatag?
Parang kawayan. Yumuyuko, pero hindi napuputol.

At habang yung iba busy maghanap ng elevator,
ikaw naman paakyat sa hagdan —
hinihingal, oo… pero lumalakas bawat hakbang.

At alam mo kung bakit ka tumitibay?
Kasi hindi ka lang umaasa sa sarili mong lakas —
umaasa ka sa Diyos na nagbibigay ng lakas.

Hindi ka hinuhubog para lang maging okay.
Hinuhubog ka para maging matibay.

May kakilala ako… (okay fine, ako ‘yon 😂)
Mahilig gumawa ng dahilan.

“Lord, next month na po ako magsisimula.”
“Lord, pag may extra na.”
“Lord, pag ready na ako.”

Tapos parang naririnig ko si Lord minsan sabi,
“Anak, ready ka na. Ikaw na lang ang hindi nagde-decide.”

Mahirap? Oo naman.
Hindi naman fairy tale ang pangarap.
May puyat. May doubt. May konting iyak sa CR.

Pero alam mo kung ano mas mahirap?
Yung gigising ka isang araw, tapos ang laman ng isip mo puro:
“Sana tinuloy ko.”
“Sana sinubukan ko.”
“Sana hindi ako natakot.”

Ang pangarap, hindi yan nadadaan sa dahilan.
Hindi yan gumagalaw sa mood.
Hindi yan umaasa sa perfect timing.

Dinadaan yan sa desisyon.

Isang desisyon na kahit kinakabahan ka — gagalaw ka.
Isang desisyon na kahit wala pang sigurado — magtitiwala ka.
Isang desisyon na sasabihin mo,
“Lord, sasamahan Mo ako dito ha.”

Kasi hindi mo kailangan maging handa sa lahat.
Kailangan mo lang maging handang magtiwala.

May mga desisyon ako sa buhay na kung pwede lang i-delete…
Naka-archive na sana. 😅

May “Oo” na dapat “Hindi.”
May “Bahala na” na dapat “Pagdasal muna.”
May “Kaya ko ‘to” na dapat “Lord, Ikaw na po.”

Pero alam mo?
Kung hindi ako nagk**ali,
hindi ako magiging ganito katatag.

Kung hindi ako nasaktan,
hindi ako matutong pumili ng tama.

Kung hindi ako nalugi,
hindi ko matututunang magplano.

At kung hindi ako napahiya,
hindi ako matututong magpakumbaba.

Minsan ang biggest mistake mo,
siya pala ang biggest mentor mo.

At ang pinak**abigat mong pagkak**ali,
siya pala ang shortcut papunta sa wisdom.

Hindi perfect ang buhay.
Pero guided.

Hindi flawless ang journey.
Pero may Diyos na nag-aayos ng plot twist.

Kaya kung may regret ka ngayon?
Relax.

Baka chapter lang yan —
hindi katapusan ng kwento mo.

✨Comment “LESSON LEARNED” kung may pagkak**ali kang naging turning point sa buhay mo.
✨I-share mo ito sa taong feeling niya tapos na ang lahat — baka reminder lang ang kailangan niya.