CV11 Caroim

🔥✝️Sa John 1:10–11, makikita natin ang isang masakit ngunit makapangyarihang katotohanan: dumating si Jesus sa mundong Kanyang nilikha, ngunit hindi Siya kinilala at hindi Siya tinanggap ng Kanyang sariling bayan. Ngunit para sa iyo na naniwala sa Kanya, may malinaw na bunga ang pananampalataya. Ang pagtanggap kay Cristo ay hindi nananatiling salita lamang—ito ay may ebidensya ng pagbabago at bagong buhay.

Kapag ikaw ay sumampalataya kay Jesus, nagsisimula ito sa pagsisisi at bagong kapanganakan. Ayon sa 🔥Mateo 3:11, ang pagsisisi ay kaugnay ng bautismo, at sa 🔥John 3:3, walang makakakita sa kaharian ng Diyos maliban kung siya’y ipanganak na muli. Hindi ito panlabas lamang; ito ay paglilinis na ipinangako sa 🔥Isaias 1:18—kahit ang ating mga kasalanan ay maging mapula, papaputiin Niya. At kapag ikaw ay naging sa Kanya, tinatakan ka ng Espiritu Santo bilang pag-aari ng Diyos (🔥Efeso 4:30). Makikita ang pagbabagong ito sa bunga ng Espiritu—pag-ibig, kagalakan, kapayapaan at iba pa (🔥Galacia 5:22)—na unti-unting nahahayag sa iyong pamumuhay.

Ikaw rin ay inaaring-ganap sa pamamagitan ng Kanyang biyaya, gaya ng sinasabi sa 🔥Romans 3:24—ginawang matuwid hindi dahil sa sariling gawa kundi dahil kay Cristo. Hindi ka na nabibilang sa dating sistema ng mundo, sapagkat may bago ka nang pag-asa; ayon sa 🔥Romans 8:24, tayo ay naligtas sa pamamagitan ng pag-asa. Kaya ang iyong bagong identidad ay malinaw: ikaw ay pinili at tinanggap bilang anak ng Diyos. Ang iyong pagbabago, ang iyong pag-asa, at ang iyong bagong pamumuhay ang patunay na ang pagtanggap kay Jesus ay nagdudulot ng tunay at ganap na kaligtasan.

02.15.2026

🔥✝️Mateo 7:7 ay paanyaya ng Diyos sa isang buhay na may pagtitiyaga at tiwala. Sa patuloy na paghingi, paghahanap, at pagkatok, ipinapakita na ang pananampalataya ay hindi minsanang kilos lamang kundi isang tuloy-tuloy na ugnayan sa Kanya. Ang patuloy na paghingi ay paalala na hindi nakakasawa ang Diyos na pakinggan ang ating mga panalangin; sa halip, nalulugod Siya kapag lagi tayong lumalapit. Ang patuloy na paghahanap naman ay hamon na huwag tumigil sa paghahanap ng katotohanan, kabutihan, at kalooban ng Diyos kahit may pagod at pagdududa. At ang patuloy na pagkatok ay larawan ng pag-asa—na kahit sarado pa ang pinto ngayon, may itinakdang panahon ng pagbubukas.

Sa personal na buhay, ang talatang ito ay nagtuturo ng pagtitiyaga sa pananampalataya. May mga pagkakataong tila walang sagot ang panalangin at parang walang direksiyon ang ating paghahanap, ngunit dito higit na nasusubok ang ating pananalig. Ang patuloy na pagkatok ay nangangahulugang hindi tayo susuko sa gitna ng paghihintay. Sa huli, malinaw ang pangako ng Diyos: may tatanggap, may makasusumpong, at may pagbubuksan. Ang Mateo 7:7 ay paalala na ang Diyos ay tapat, at ang ating tungkulin ay manatiling matiyaga, mapagpakumbaba, at puno ng pag-asa.

02.10.2026
Official Page of Church Vessel No. 11

I T I N A L A G A 🔥

Ako'y hindi ninyo pinili, ngunit kayo'y pinili ko, at itinalaga ko kayo upang kayo'y humayo at magbunga, at ang mga bunga ninyo'y mananatili, upang ang anumang inyong hingin sa Ama sa aking pangalan ay ibigay niya sa inyo.
-- JUAN 15:16

Preachers' Ordination

02.01.2026

🔥✝️Ang Diyos na Karapat-dapat sa Pinakamataas na Pagsamba!

May mga pagkakataong tayo ay lumalapit sa Diyos dala ang ating mga awit, panalangin, at paglilingkod, ngunit sa kabila nito ay nakakaramdam pa rin tayo ng kawalan—parang may kulang, parang walang dating ang ating pagsamba. Sa ganitong mga sandali, mahalagang balikan ang katotohanang ipinapaalala ng Awit 97:9: ang Panginoon ay kataas-taasan sa buong lupa, higit na dakila kaysa sa lahat ng diyos. Siya ay hindi lamang isa sa maraming pinupuri—Siya ang karapat-dapat sa pinakamataas na uri ng pagsamba.

Itinuturo ng Awit 95:6–8 na ang tunay na pagsamba ay hindi lamang panlabas na gawain. Inaanyayahan tayong lumuhod at magpakumbaba sa harap ng ating Manlilikha sapagkat tayo ay Kanyang bayan at nasa ilalim ng Kanyang kamay. Ngunit may babala rin: huwag patigasin ang puso. Dito ko napagtanto na ang dahilan kung bakit minsan ay tila “walang nararamdaman” sa pagsamba ay hindi dahil kulang ang Diyos, kundi dahil maaaring sarado o pagod ang ating puso.

Sa Colosas 3:23, malinaw na paalala ang ibinibigay: anumang gawin natin ay gawin nang buong puso, na para sa Panginoon at hindi para sa tao. Dito natin mauunawaan na ang pagsamba at paglilingkod na may kahusayan ay isang mensaheng ipinapahayag—na ang Diyos ay mahalaga at karapat-dapat sa ating pinakamahusay, hindi tira-tira.

Higit pa rito, binibigyang-diin ng Deuteronomio 6:5 na mahalin ang Panginoon nang buong puso, buong kaluluwa, at buong lakas. Ang ganitong uri ng pag-ibig at pagsamba ay hindi kalahati, hindi pilit, at hindi pakitang-tao. Ito ay buo—buong pagkatao ang iniaalay.

Kapag ang puso ay buong ibinigay sa Diyos, ang papuri ay nagiging totoo, ang paglilingkod ay nagiging makabuluhan, at kahit sa katahimikan, ang Diyos ay naluluwalhati. Hindi man palaging may matinding emosyon, sapat na ang kaalamang ang aking buhay ay iniaalay sa Kanya—buong puso, buong lakas, at buong pagkatao.

01.30.2026
!