H D

“Para Kanino ang Pilipinas?”

Magandang araw sa inyong lahat.
Tanong ko lang:
Para kanino ba talaga ang Pilipinas?
Para ba sa mamamayan—o para sa bulsa ng iilan?

Araw-araw tayong gumigising na may pangarap. Pangarap ng estudyante na makatapos. Pangarap ng magulang na may maipakain. Pangarap ng manggagawa na sumahod nang sapat.
Pero bakit sa kabila ng sipag ng Pilipino, parang laging kapos?

Ang sagot: korapsyon.

Habang ang ordinaryong Pilipino ay nagbibilang ng barya, may mga opisyal na nagbibilang ng milyon.
Habang tayo ay nakapila sa ayuda, sila ay nakapila sa bangko.
Habang ang bayan ay lumulubog, sila ay lumulutang sa luho.

Sabihin man nila na “wala kaming kasalanan,”
ang tanong: bakit walang pagbabago?

May pondo para sa paaralan, pero sira ang upuan.
May budget para sa ospital, pero kulang ang k**a.
May pera para sa kalsada, pero bakit palaging inuukay?

Hindi po ito aksidente.
Ito ay sistema.

Isang sistemang kung saan ang serbisyo ay napapalitan ng negosyo,
at ang posisyon ay ginagawang puhunan.

Nakakalungkot isipin na ang salitang “public servant”
ay nawawalan na ng tunay na kahulugan.
Dahil paano ka magiging lingkod ng bayan
kung ang una mong pinaglilingkuran ay sarili mo?

Sabi nila, “normal na ‘yan sa politika.”
Pero kailan naging normal ang magnakaw?
Kailan naging normal ang manahimik sa mali?

Ang mas masakit pa—
hindi lang pera ang ninanakaw nila.
Pangarap ang ninanakaw nila.

Pangarap ng batang gustong maging doktor
pero walang pambili ng libro.
Pangarap ng magsasakang gustong umasenso
pero laging lugi.
Pangarap ng kabataang gustong manatili sa Pilipinas
pero napipilitang mangibang-bansa.

At sino ang pinakaapektado?
Tayo.

Hindi lang ito laban ng mahirap kontra mayaman.
Ito ay laban ng tama kontra mali.

Hindi sapat ang magalit sa Facebook.
Hindi sapat ang mag-share ng balita.
Dahil ang korapsyon ay lumalakas
kapag ang mamamayan ay tahimik.

Kung may boses ka, gamitin mo.
Kung may kaalaman ka, ipakalat mo.
Kung may prinsipyo ka, panindigan mo.

Hindi lahat ng politiko ay korap—
pero ang bawat korap ay dapat panagutin.

Ang Pilipinas ay hindi minana ng mga politiko.
Ito ay hiniram lamang nila sa sambayanan.

At darating ang araw na sisingilin natin sila—
hindi sa galit,
kundi sa katotohanan,
sa batas,
at sa pagkakaisa.

Dahil ang tunay na lakas ng bansa
ay hindi nasa kapangyarihan ng iilan,
kundi nasa k**alayan ng mamamayan.

Para kanino ang Pilipinas?
Para sa atin.
At hindi na tayo papayag na nakawin pa ito.

muntik nako mag advance study, buti nalang napigilan ko