Spoken Words

Reverse Poetry
"Marawi"
-Rubelyn Verterra
May pag-asa pa!
Pero teka.
Makakabangon Na nga ba?
Sa Kabila Ng kalugmukan
Sa kabila Ng kaguluhan
May pag-asa pa BA?
Tingin ko'y wala Na.
Patayan?
Digmaan?
Kaguluhan?
Barilan?
Patuloy pa BA din ang gyera
Palipat-lipat
Ang mga bakwit.
Ang Gobyerno?
Ang Pangulo?
Kumikilos na ba?
Tingin Ko oo.
Nahuli Na ba ang pinaka pinuno?
Ano Na bang nagyayari Sa bansa?
Ang Inang Bayan ay lumuluha.
Hanggang ganito Na Lang tayo?
O
May pag-asa pa BA?
Natatanaw mo BA ang liwanag?
Nawawalan Na Ko Ng pag-asa
Wala Kong matanaw
Dahil puro usok ang natatanaw....

Ang ‘Yong Halaga

Simula ng ako’y ipanganak
Mayroon nang mga tanong
Mga tanong na di masagot
Mga tanong na hindi masagot ng kahit sino

May halaga ba
Bakit ako’y narito
Sa isang makasalanang mundo
Minsan naisip kung kailan mawawala

Walang halaga
Isa lang basura
Basurang walang kwenta na nagtatanong
Basurang nagtatanong kung may halaga

Ginawa ko na rin lahat
Nagsanay, nagpakabihasa
Para malaman ng mundong kaya kong makipagsabayan sa kanila
Na ako'y isang taong may halaga

Pero tila mali
Dahil may mga panahong satin ay may magbababa
Ibababa at ibababa ka
Hanggang sa malugmok

Hanggang sa hindi ka na makatayo
Hanggang sa maiwan ka na
Hanggang hindi ka makakabangon
At mamarkahan kang isang bagsak

Wala kang kwenta
Isa kang basura
Kahit kailan wala sayong makakakita
Tila isang buhangin na nakahiwalay sa iba

Puro pagkakamali
Walang nagawang tama
Mas madami pa ang hindi kaya
Sa mga bagay na nakakaya

Iisiping wala nga talagang halaga
Parang computer na walang cpu
Parang engineer na hindi marunong gumuhit
Parang relasyong walang pagmamahal

Hanggang sa may mapagtanto
Isang araw alaalang mahalaga
Na kaya akong gisingin sa pagkakatulog;
Sa Kanya ako'y di basura

Mahirap paniwalaan nung una dahil hindi sanay
Dahil puro negatibo ang naririnig
Hindi ako basura
May halaga

Meron akong halaga
Maari akong magkamali ng isang daang ulit
Isang libong ulit,sampung libong ulit
Pero walang magbabago

Walang magbabago
Sa katotohanan na meron akong halaga
At ngayon sigurado ko ng masasagot
Ang tanong na gumugulo sa isipan ko

Simula pa nung una'y mayroon nang halaga
Ikaw ano ang laman ng iyong puso
Naramdaman mo bang may nagpapahalaga sayo?
Na may nagmamahal sayo?

Na may sumusuporta sayo?
Na may nagsasabi na Importante ka?
Na importante ka kahit sino ka pa
Na importante ka kahit ano man ang nakaraan mo

Minsang dumating ang unos
Nakakalimutan Siya
Nakakalimutan ang mga pangako Niya
Nakakalimutan ang pagmamahal na binibigay Niya

Sa tuwing may bagyong dumadating
Siya sandigan
Sa tuwing may pighait't lumuluha
Siya ang nagsisilbi panyo

Sa tuwing nadadapa
Siya ang umaalalay sa pagtayo
Sa tuwing tila nabibigo
Siya ang nagsisilbing Tropeyo

Siya na nagsisilbing liwanag
Sa madilim na nakaraan
Siya na nagsisilbing lakas
Sa paglaban sa hamon ng buhay

Siya na nagsisilbi nating hagdan
Sa pag abot ng mga pangarap
Pangarap na nagmula sa Kanya
Pangarap na itinadhana nyang mapasaiyo

Nandiyan Siya
Sa pagharap sa problema
Kailanman ay hindi Nya iniwan
Kailanman ay hindi Niya bibitawan

Isang boses ang magsasabi
Ipinaglaban Kita
Dahil mahal Kita
At gusto Kong malaman mong mahalaga ka

Mula sa sandaling pagkakakulong
Ako'y lumaya
Lumaya upang lumaya ka
Lumaya sa isiping hindi ka mahalaga

Isinuot sa akin ang isang lilang roba
Isinuot upang sayo'y iparamdam ang Aking mga yakap
Hinayaang putungan ng matinik na korona
Upang isuot sa iyo ang koronang tanda na anak Kita

Hinayaang paulit ulit na hampasin
Dahil bawat paghampas
Bawat sakit
Iyon ay upang ipaunawa Sayo kung gaano ka kahalaga

Anak pinilit na bumangon
Upang may ipaaalala sayo
Ipaalala sayong hindi ang mundo ang magpapakita ng halaga mo
Kundi Ako

Pinagpirapiraso ang Aking damit
Upang buuin ang pagkatao mong dinurog ng mundo
Bawat hagupit sa katawan
Malugod na tiniis upang pagalingin ang sakit na 'yong nararanasan

Paakyat sa bundok ng kalbaryo
Pasan ang krus
Hirap ma'y nakaya
Aking kinaya pagkat iyon ay para sayo

Bawat baon ng pako sa mga paa't kamay may kahulugan
Iyo'y upang isigaw na ANAK MAHALAGA KA, MAHAL KITA
Isang ngiti ang iginawad bago malagutan ng hininga
Anak Ko, mahalaga Ka

Sa bawat pangyuyurak
Sa bawat sipa na natanggap
Katumbas ng bawat luha
Katumbas ay iyong halaga

Bawat pasakit at pighati
Iyo'y upang isigaw na ANAK MAHALAGA KA, MAHAL KITA
Isang ngiti ang iginawad bago malagutan ng hininga
Anak Ko, mahalaga Ka

KAMUSTA"

Kamusta,
Isang simpleng salita ngunit dito nagsisimula,
Nagsisimula ang pakikipag kapwa,
Ayos lang, ito ang madalas na sagot, ano nga ba ang lalim ng salitang ayos lang? Ayos lang, kaya ko pa,
O baka naman, ayos lang, wag ka ng makialam?
Bitin di ba?

Mahirap manghula, kung kamusta ka na nga,
Ako, naisagot ko na din yan,
Ayos lang para tapos na ang usapan, kahit di naman talaga,
Ayos lang ako, yabang lang para maikubli ang kahinaan,

Pero lingid sa aking kaalaman,
Namamanhid na ang puso ko,
Ang "ayos lang ako", naging kasinungalingan,
Unti unti hanggang sa wala ng maramdaman
Ang hirap pala,

Tulad ng pag iibigan,
Di ito naganap sa isang iglap,
Nagsimula pala ito, ng sa Kanyang pangangamusta ay di ako sumagot, Tila pagkakaibigan na nawalan ng pakialam,
Linyang nagdudutong ay biglang, naputol,

Bagabag sa puso, mga gabing di makatulog dahil naghuhumiyaw ang damdamin,sigaw ay "Gusto kong lumaya,"
Lumaya sa tanikala,
Desperado, gagawin ang lahat kahit isigaw ng paulit ulit yaong pangalan Niya, dahil alam ko, darating Siya, At sa pagdating Niya, tila nakawala ako sa tanikalang nakagapos sa akin na dulot ng pagwawalang bahala, Ngayon nga ay malaya,
Malaya, di kakayanin na maulit pang mawala sa piling Niya,

Balik tanaw,
Ipikit ang mga mata,
Sandaling isipin, kailan ka nga ba huling nanalangin?
Nanalangin ng buong puso at damdamin,
Sana ay di lang twing bago na lamang kumain (*kamot ulo na parang, napahiya, at narealize na oo nga noh*) Nakakatawa ba?
Pero,
Kailan nga ba?
Di mo kailangan na may maramdaman muna,
Maniwala ka, at patuloy na maniwala pa,
Isuko mo lahat, pati na ang iyong mga pangamba, magtiwala ka,dahil Nakikinig Siya.
At nasasabik Siyang malaman, kung kamusta ka na :)
-Monica :) :) :)