Visayas Command, AFP

“FACT-FINDING MISSION” 𝗣𝗘𝗥𝗢 𝗛𝗔𝗟𝗔𝗧𝗔𝗡𝗚 𝗢𝗡𝗘 𝗦𝗜𝗗𝗘𝗗.

Hindi maituturing na fully neutral ang nasabing “fact finding mission” dahil pinangunahan at sinuportahan ito ng mga organisasyong matagal nang may malinaw na political at ideological position laban sa gobyerno at sa mga security forces. Kabilang dito ang INTERNATIONAL COALITION FOR HUMAN RIGHTS IN THE PHILIPPINES, KARAPATAN, at UMA, mga grupong matagal nang inaakusahan ng paggamit ng HUMAN RIGHTS narrative para siraan ang operasyon ng estado laban sa insurgency.

Mapapansin na agad nilang ginamit ang mabibigat na terminong tulad ng “MASSACRE” at “WAR CRIMES” kahit wala pang kumpleto at malinaw na FORENSIC EVIDENCE, BALLISTIC ANALYSIS, o independent technical validation. Imbes na facts ang mauna, mas nauuna ang political framing at emosyonal na narrative para agad mahatak ang public opinion laban sa mga sundalo.

Isa sa pinakamalaking isyu ay ang pilit na pagpapakita sa ilang indibidwal bilang “PURE CIVILIANS” habang binabalewala ang mga impormasyon at intelligence reports na may posibleng koneksyon o support role ang ilan sa mga ito sa armadong kilusan ng CPP NPA NDF. Hindi bagong taktika ang paggamit ng CIVILIAN FRONT at MASS ORGANIZATIONS para takpan o linisin ang mga may ugnay sa insurgency.

May mga pahayag din mula sa ilang LGU officials, kabilang ang mga opisyal ng probinsya, munisipyo, barangay, at maging ilang residente mismo, na nagsasabing walang ordinaryong coordinated civilian activity sa lugar at may mga personalidad umano roong kasama o sumasama sa armadong grupo ng NPA na ngayo’y pilit inilalarawan bilang purong sibilyan. Dahil dito, lalo lamang lumalalim ang duda ng publiko sa kung gaano ka balanced ang ginagawang presentasyon ng ilang advocacy groups.

May mga bahagi rin ng ulat na hindi magkatugma at may magkakasalungat na detalye sa paglalarawan ng mga tao at pangyayari, bagay na nakakaapekto sa overall credibility ng presentasyon. Imbes na balanced investigation, mas nagmumukha itong PRE DETERMINED NARRATIVE na nakatutok sa pagpapahina ng tiwala ng publiko sa AFP at sa mga lehitimong operasyon kontra terorismo.

Hindi rin maiiwasang mapansin na ang ganitong klase ng mga ulat ay madalas gamitin para makalikom ng LOCAL AT INTERNATIONAL DONATIONS, GRANTS, at foreign support sa pamamagitan ng pagpipinta sa Pilipinas bilang isang bansang may malawak na “STATE ABUSES.” Habang mas pinapalaki ang narrative ng HUMAN RIGHTS CRISIS, mas lumalakas din ang pagpasok ng pondo, media attention, at international pressure na nagiging pabor sa kanilang advocacy networks.

Sa kabuuan, mas makatarungang tingnan ito bilang isang ADVOCACY DRIVEN REPORT na may malinaw na political direction, hindi bilang final at impartial fact finding result. Kailangan pa rin ng tunay na INDEPENDENT, BALANCED, at EVIDENCE BASED na imbestigasyon para lumabas ang buong katotohanan sa insidente.