CMags

Nung bata pa ako, tanong ko lagi kay Tatay,
“Ba’t niyo gustong-gusto ang kape, eh ang pait-pait naman nyan?”
Ngayon, ako na ‘yung nagtitimpla tuwing umaga…
At sa bawat lagok, doon ko unti-unting nauunawaan —
May mga pait pala sa buhay, na kailangang malasahan para magising

Ang kape, parang laban lang ng buhay.
Mainit, minsan mapait, pero hindi pwedeng iwasan.
Kasi sa bawat timpla, may dahilan —
Gisingin ang katawan, paalalahanan ang isipan,
Na kahit pagod ka na, tuloy pa rin ang laban.

Pero gaya ng kape, ‘di mo kailangang tiisin mag-isa ang pait.
Lagyan mo ng asukal — ng konting saya, ng ngiti ng pamilya.
Lagyan mo ng gatas — lambing ng anak, yakap ng asawa.
Kasi doon mo mararamdaman,
Na kahit mapait ang simula, may tamis pa rin sa dulo.

Bawat umaga, isa na namang timpla ng pag-asa.
Hindi laging sakto, minsan matapang, minsan matabang —
Pero laging ikaw ang bahalang magtimpla kung paano mo haharapin buhay.

Ang kape, simpleng inumin lang ‘yan sa iba…
Pero sa tulad nating lumalaban araw-araw para sa pamilya,
Na kahit mapait sa simula, kaya nating timplahan para sumakto para sa ating panlasa...