KUTE

After 6 months of trading, sa wakas!

Here’s the one realization that made everything make sense.

Napansin ko lang.

For the past 6 months, ang messy ng trading ko.

Ang daming pasaway trades.
Alam kong hindi dapat, pero ginagawa ko pa rin.
Na-excite, at pinakilig ako ng “baka this time.”
"Kaya mo naman pala, Trade mo ulit"

Akala ko discipline problem lang.

Pero nung nag backtest at simulate ako ng bagong strategy…

Biglang....

Hindi siya flashy.
Hindi siya nagreflect agad.
Hindi siya rollercoaster feeling.

Habang tinitingnan ko siya, may kakaibang pakiramdam.

Parang… ako to ah?

Doon ko na-observe na kaya pala magulo yung 6 months ko,
hindi dahil hindi ko kaya mag stick sa trading plan.

Kundi dahil mali yung setup para sa personality ko.

Sabi nila, “makikilala mo sarili mo pag nag-trade ka.”

Ngayon ko lang naintindihan kung bakit.

Trading doesn’t just reveal your skill.
It reveals your tendencies.
Kung thrill-seeker ka ba.
Kung gusto mo ung kalma lang.
Kung kailangan mo ba ng movement para ma-feel mong may ginawa ka.

Kaya siguro ako umiiyak.

Hindi dahil may nahanap akong magaling at solid na strategy.

Siguro dahil after 6 months…
nag-make sense lahat.

Yung kalat.
Yung ego.
Yung pasaway trades.

Parang kailangan ko munang makita yung version ko na magulo.
para ma-appreciate ko yung version na mas aligned.

At siguro ’yon talaga ang abundance.

Clarity.

------

I'm KUTE, I’m part of a trading community called Leo Advantage.

Doon ko na-experience yung ganitong klaseng clarity, hindi hype, hindi signals, hindi spoon-feeding.

May simpleng
Structure.
Rules.

at ang pinaka solid may
Community na marunong mag-call out without judgment.

If curious ka kung ano yung environment na tinutukoy ko,
message mo lang ako. or comment ka lang dito sa post ko. :)

🥵

ALMOST 1.3M PINATALO SA TRADING

Kung OFW ka,
alam mong hindi biro ang 1.3M. Tapos ipapatalo sa trading?

Pero totoong nangyare yan.

Last week, may monthly meet-up yung community namin.
Oo, monthly.
Hindi lang online, nagkikita talaga.

Sa totoo lang, kabado ako nun.
Biruin mo, dating factory worker lang ako.
Tapos makakasama ko—
mga manager, doctor, engineers,
mga nasa BPO industry.

Nakakababa ng self-esteem, lalo na pag OFW ka.
Yung pakiramdam na,
“eto lang ba ako?”

Sa isip ko talaga,
sino ba naman ako… di ba?

Pero buti na lang may accountability group ako.
Galing din silang LA.
Mga bayaning puyat din.
Pare-parehong pagod,
pare-parehong nagsisimula.

Nung inopen ko yung takot at insecurities ko,
hindi ko inexpect yung sagot nila.

Walang judgment.
Pure respeto lang.

Doon ko talaga na feel
nasa tamang community ako.

Hindi ka iiwan sa ere.
Hindi ka mamadaliin.
Pero papaluin ka kapag kailangan—
para paalalahanan ka kung bakit
hindi ka pa mayaman.

Tapos ayun na nga…
nakilala ko yung mga grabe mag-trade.
Halimaw kung halimaw. Legit.

Yung iba, literal na pinatalo halos 1.3M.
Like, pinatalo niya talaga un para mafeel niyang pwede pa siyang magkamali.
Para mahumble siya.

Hindi para magyabang,
kundi para ipaalala sa sarili na
tao lang din sila.

Habang nagkukwento sila,
wala kang mararamdamang yabang.
Kwento lang ng pagkakamali, disiplina,
at tamang mindset. Syempre ung kilos na kailangan para makarating sa pangarap.

Doon ko na-gets isang bagay.

Hindi pala motivation ang magbabago sa’yo.
Disiplina pala. At tamang community.

Ako lang pala yung matagal nang nagda-down sa sarili ko.
Yung mga tao sa paligid ko,
masaya pa nga kasi nag-show up ako.

Hindi mo kailangang mahiya
kapag nasa tamang community ka na.
Ang ikahihiya mo na lang,
yung hindi ka pa rin kumikilos para sa pangarap mo.

Dito ko din narealize na walang shortcuts.
At Hindi basta sugal lang.

Pero hindi ka rin nag-iisa sa journey
hindi tulad ng pagiging OFW
na madalas, mag isa lang..

Kaya sabi ko talaga sa sarili ko,
buti na lang pinili ko ’to.

---

Kung OFW ka rin na pagod na
sa paulit-ulit na trabaho,
at curious ka kung may ibang way pa para maabot ang mga pangarap.

Pwede tayong mag-kwentuhan.
No pressure
PM ka lang. 😊



゚