Edison NJ vlog

Dati, lagi akong sabik sa mga natatanggap kong regalo,
sa mga inihahandang pagkaing aking paborito,
at sa yaya ng aking mga kaibigan para mamasko.

Inaabangan ko pa noon 'yung unang araw ng simbang gabi—
kahit pagod pagkauwi, hindi ko parin nakakalimutang magpasalamat sa mga biyayang natatanggap kahit paunti-unti.

Ngayon, nandito na ako sa puntong hindi na ako umaasa sa mga pamasko.
Dahil ako na ang nag-iisip ng mga paborito nilang regalo.

Tapos na ako sa puntong kakanta pa para may matanggap na aguinaldo.
Sapagkat ako na ang nagbibigay ng pera para sa mga batang namamasko

Dati nakukumpleto ko pa ang siyam na misa de gallo.
Ngayon, hindi ko na nagagawang pumuslit sa simbahan dahil pagod sa buong araw na pagtatrabaho.

Mas mabuti palang bumalik na lang sa pagkabata.
'Yung tipong walang iniisip na malalaking problema
'Yung walang responsibilidad na kailangang ikarga
O 'yung tipong gagastos ng malaking pera upang may maipang handa sa nochebuena

Tapos na ako sa pagiging bata at nasa puntong ako'y umeedad na.

Ngunit hindi ibig sabihin nun hindi ko na nararamdaman ang diwa ng pasko.
Sadyang tumatanda na tayo at may mas kailangan munang unahin sa laban ng mundo.