Susan

पत्रकार: सुकुम्बासी बस्तीबाट यसरी wheelchair मा जाँदै हुनुहुन्छ, कति समय भयो सर यहाँ बस्नुभएको ?
सुकुम्बासी: हजुर म यहाँ बसेको ६ महिना भयो, अब आफ्नो घर जान लागेको।
पत्रकार: कहाँ छ घर ?
सुकुम्बासी: घर त हजुर मेरो सर्लाही
पत्रकार: तपाई यहाँ सुकुम्बासी बस्तीमा आफ्नै घर थियो कि भाडामा बस्नुहुन्थ्यो ?
सुकुम्बासी : हजुर भाडामा बस्थिए। ४ हजार भाडा थियो महिनाको।
पत्रकार: कसलाई भाडा दिनुहुन्थियो ?
सुकुम्बासी: यहि हाम्रो बस्तीको मेयर हुनुहुन्थ्यो, वहाँलाई दिन्थियौ ।
पत्रकार: को मेयर ? नाम के हो मेयरको ?
सुकुम्बासी: हजुर नाम त थाहा भएन तर देखे भने चिन्छु। अस्तिसम्म भाडा उठाइरहनु हुन्थ्यो । हाम्रो बस्तीको मेयर तर हिजो आज देखि मेयर, उपमेयर र वडाअध्यक्ष सबै हराउनुभयो।

समय कति बलवान् छ! पहिले गाउँका साहु-महाजनका ती राम्रा पाखा, वन र गैरी खेतहरू अहिलेसम्म जोगाउन सकेको भए आज ती करोडौँका हुने थिए। तर समयसँगै धेरै कुरा बदलिए। आज हामी सम्पत्ति मात्र होइन, देश बनाउने 'मिसन' भएका मान्छेहरूको खोजीमा छौँ।

राजनीतिमा सबैलाई एउटै डालोमा हालेर हेर्नु हुँदैन। बालेन शाह र डा. स्वर्णिम वाग्ले जस्ता व्यक्तित्वहरूको सम्पत्ति विवरण हेर्ने हो भने सामान्य नै देखिन्छ। उनीहरू पैसा कमाउन होइन, नाम कमाउन र देशको मुहार फेर्न राजनीतिमा होमिएका हुन् भन्ने कुरा उनीहरूको त्यागले पनि देखाउँछ।

विशेष गरी स्वर्णिम वाग्लेको कुरा गर्दा:

उनले विदेशको विलासी जीवन र अन्तर्राष्ट्रिय स्तरको उच्च ओहोदा छोडेर नेपाल फर्कने निर्णय गरे।

अहिले कसैले उनीहरूको सफलता (सुन) मात्र देख्छन्, तर त्यो सफलता पछाडिको मेहनत र विदेशको करियर त्यागेर देशका लागि भिजेको पसिना देख्दैनन्।

सम्पत्ति त जसले पनि कमाउँछ, तर देश बनाउने आँट र भिजन थोरैमा मात्र हुन्छ। अबको पुस्ताले 'सम्पत्ति' भन्दा पनि 'सन्तति' को भविष्य हेर्ने नेता रोज्न जरुरी छ! 🙏