Deep Reader

कुलमान, बालेन, हर्क, लामिछाने-
हिजो जनताले भने- यीनिहरु समस्या होइनन्, समाधान हुन्।
आज त्यहीँ जनता भन्छन्, अबको समस्या यिनै हुन्।
यो नजरको दोष मात्र हो त?
कि यिनै पात्रहरू साँच्चै आज हिजोभन्दा फेरिए?
सत्य असहज छ।
यी न त देवता थिए, न त पूर्ण समाधान।
तर जनताले यिनलाई
सिस्टम चिर्ने, फोड्ने हथौडा होइन,
चमत्कार गर्ने देवता बनाइदिए।
जब बिजुली बल्छ,
कुलमान भगवान् हुन्छ।
जब MCC को चर्चा आउँछ,
विद्युतको खरिद हेरिन्छ,
कुलमान नि दोषी देखिन्छ।
जब सडकमा डोजर चल्छ,
बालेन साहसी, बिकासप्रेमि हुन्छ।
जब त्यो डोजर कसैको घरमा पर्छ,
बालेनलाई तानाशाह बनाइन्छ।
जब पानी झर्छ,
हर्क नायक हुन्छ।
जब पानी खडेरिले चैतमा सुक्छ,
हर्क नै असफल ठहरिन्छ।
जब बोल्दा चर्को लाग्छ,
लामिछाने जनताको आवाज हुन्छ।
जब बोलाइ अपूरो हुन्छ,
लामिछाने नै भ्रमको सौदागर कहलिन्छ।
समस्या के हो भने
सिस्टम उस्तै छ,
कानून उस्तै छ,
दलाली उस्तै छ,
तर हामीले अपेक्षा चाहिँ
एक व्यक्तिले पूरै देश बोकिदियोस् भन्ने राख्यौँ।
यी पात्रहरू
सिस्टमभित्र छिरेपछि
दाग लाग्नु अनिवार्य थियो।
किनकि सिस्टम सफा छैन,
हातमा पन्जा नै लगाएर काम गर्दा पनि
अनुहारमा त माटो टाँसिन्छ नै।
अर्को कटु सत्य-
हामी परिवर्तन चाहन्छौँ,
तर परिवर्तनले छुँदा
हामी आफैं बदलिन चाहँदैनौँ।
हाम्रो घर, हाम्रो मान्छे,
हाम्रो सुविधा सुरक्षित रहेसम्म मात्र
हामी क्रान्तिकारी हुन्छौँ।
त्यसैले आज
यी समस्या बनेका होइनन्,
हामीले बनाएका देवता
मानिस बनेपछि
हामी निराश भएका हौँ।
जबसम्म
व्यक्तिलाई होइन, सिस्टमलाई
जवाफदेही बनाइँदैन,
जबसम्म
परिवर्तनको मूल्य
सबै बराबर तिर्दैनन्,
त्यतिन्जेल
आजका समाधानहरू
भोलिका “समस्या” भनेर गाली खाइरहनेछन्, चाहे कुले, बाले , हर्के, छवि जो होस् ।

साधारण सपनाबाट
असाधारण उचाइ छुनु भएको आवाज,
आज मौन भयो।
भगवान छ भने दिवंगत आत्मालाई
शान्ति प्रदान गरून्,
र शोकसन्तप्त परिवारलाई
यो अपार दुःख सहने शक्ति मिलोस।
गायक प्रशान्त तामाङप्रती भावपूर्ण श्रद्धाञ्जली।