Studio Linq

Marjolein Vrijenhoek is een schrijfster die verhalen schrijft samen met een klas basisschoolkinderen. Zo stimuleert zij het leesgedrag. Het proces begint met een brainstorm sessie samen met de kinderen. Daarna schrijft zij het verhaal en maken de kinderen de tekeningen voor in het boek. Later zal zij het boek voorlezen aan de klas en krijgt iedereen een eigen exemplaar.

Ik maak de boeken op en zorg ervoor dat de boeken gedrukt kunnen worden. In het boek worden alle tekeningen voorzien zijn van de naam van het kind die dit getekend heeft. De hoofdstukken beginnen steeds op de rechter bladzijde. De teksten zijn paginavullend. Voor ieder boek gebruik ik dezelfde lettertypes en -groottes.

-
Zie je een samenwerking met mij zitten?
Of heb je een andere vraag?
Neem gerust contact met mij op!

Stuur me een DM of stuur een e-mail naar [email protected] ✉️

Oktober 2020
Vanuit school kreeg ik de opdracht om een poster te maken die zou passen in het MU, een museum in Eindhoven. Daar was daar een tentoonstelling die “MU & IK” heette.

Het was de bedoeling dat in de poster een zelfportret verwerkt zat en dat de poster typografisch zou zijn.

Mijn concept was “twee gezichten”.

Omdat ik best wel wat uitersten in mijzelf heb zitten, wilde ik mijn beide kanten laten zien.

Ik was er al vrij snel uit dat ik dit wilde doen door middel van een zelfportret die gemaakt is met een lange sluitertijd, zodat je twee gezichten creëert.

Omdat ik iedereen wilde inspireren op zoek te gaan naar hun eigen “tweede gezicht” heb ik ervoor gekozen mijn eigen verhaal niet te verbeelden in het portret of met tekst. Ik wilde niemand afleiden met mijn eigen verhaal.

-
Zie je een samenwerking met mij zitten?
Of heb je een andere vraag?
Neem gerust contact met mij op!

Stuur me een DM of stuur een e-mail naar [email protected] ✉️

EEN ODE AAN DE VROUW

Voor een school opdracht afgelopen jaar kreeg ik de taak om een visuele column te maken in de stijl van Gorilla (een groep vormgevers die visuele columns maken voor ‘De groene Amsterdammer’).

Ik wilde mijn poster baseren op het feminisme. Omdat de man helaas vaak nog minder hoeft te doen om hetzelfde te bereiken als de vrouw.

Om te zorgen dat de vrouw en een man gelijk gaan staan moet er meer aandacht gegeven worden aan de vrouw. Daarom heette mijn concept: “Een ode aan de vrouw” / “De vrouw prijzen”.
Dit wilde ik op een grappige manier weergeven.

De vrouw wilde ik niet letterlijk verbeelden, dus koos ik ervoor om dit te doen met een baarmoeder en eileiders, dit is namelijk hetgeen wat (in de meeste gevallen) alleen een vrouw heft.
De prijs wilde ik wel letterlijk verbeelden.