Sandrina's Persoonlijk Rome - Programma’s voor Romereizen
Delen
In de stille zijstraatjes van de statige Via Giulia vind je het Oratorium del Gonfalone. Alles in deze omgeving ademt Renaissance, barok, adellijke palazzi, geestelijke instellingen en kerken.
Ooit was het oratorium de plek waar de leden van de aartsbroederschap van de Gonfalone (banier) samenkwamen, een religieuze lekenvereniging die al sinds de 14e eeuw bestond. In de tijd van de contrareformatie (2e helft 16e eeuw) beleeft de broederschap haar grootste bloei en een eigen gebouw kan worden neergezet. Voor de decoratie worden verschillende schilders aangezocht waarvan een deel ook in het Vaticaan werkzaam is. De leden van de broederschap sponsoren de fresco’s.
Het resultaat is als een kijkdoosje over Rome in de Contrareformatie, over hoe de nieuwe (oude) uitgangspunten van het geloof in de praktijk werden vormgegeven.
In deze zaal werd vanaf het begin af aan muziek opgevoerd, met name het genre van de oratoria: geestelijke muziek, met drama en verhaal, maar zonder enscenering. Nu is de zaal een concertzaal, die met enige moeite overeind wordt gehouden door gedreven vrijwilligers, met een interessant concertprogramma.
Iedere keer dat ik er ben treft me weer de rijkdom en de diepgang van waar deze zaal voor staat. Ik zie het als een perfecte lens om te begrijpen hoe banden met de kerk alle aspecten van het stedelijk leven in Rome heeft gedomineerd.
Voor jou bezoek kan ik een exclusieve openstelling regelen, en vertel ik je alles over het verhaal van de Broederschap, de fresco’s en het leven in pauselijke Rome. De vergoeding is ook voor kleinere groepen haalbaar. Voor een grotere groep is zelfs de toelichting met een speciaal concert met muziek uit de tijd (met toelichting) denkbaar! Dat zou helemaal mooi zijn….Laat het me weten als je interesse hebt!
Muziek: Enrico Torre (countertenor) Angela Naccari (clavecimbel)
expertgidsrome
05/04/2026
Opeens zag ik tijdens de paasviering op tv, in het gesprek met Antoine Bodar, een kerk die me zeer dierbaar is: de Santa Prassede.
In dit verscholen juwelendoosje op de Esquilijn komt voor mij alles samen wat ik in Rome vindt: de verstilling en onverwachte schoonheid in oude kerken, verhalen uit alle lagen van de geschiedenis, en een verhaal over geopolitiek en machtsblokken dat hedendaags aandoet.
In de vroege 9e eeuw zit Rome klem tussen twee grootmachten, Byzantium en het Frankische rijk. Maar paus Paschalis I (917-924) wil niet aan de leiband lopen. Om duidelijk te maken waar het heilige gezag ligt volgens hem, in Rome natuurlijk, bouwt hij een fonkelnieuwe kerk: de Santa Prassede.
Paschalis haalt de botten en beenderen van duizenden martelaren uit de catacomben naar zijn nieuwe kerk. Als voorvrouw kiest hij Prassede, een heilige die zich nuttig heeft gemaakt met het verzorgen van de lichamen van de martelaren. De boodschap is duidelijk: de oorsprong van het Christendom is hier in Rome, en als paus ben ik hoeder van die geschiedenis. Als je de vroege martelaren wil vereren, moet je in Rome zijn, niet in Aken of Constantinopel.
Maar de boodschap gaat ook over de toekomst: de prachtige mozaïeken laten een wereld zien die al geordend is door God. De Kerk, de paus zelf, en de duizenden Romeinse (!) martelaren, zijn bemiddelaars tussen dit goddelijke plan en de mensen. Je kunt niet om hem heen... Dat vat de ambitieuze paus Paschalis wel heel letterlijk op, want hij staat best prominent op het apsismozaïek, met portret en al.
Spoiler: bij de herziening van de heiligenkalender is Prassede helaas van de lijst geschrapt. Maar toen was deze kerk al gebouwd.
Binnenkort zal ik meer vertellen over de geopolitieke context van de Santa Prassede. De diepgang en complexiteit waarmee het hele verhaal is uitgedacht door Paschalis heeft zelfs mij verrast.
Klik hier om uitgelicht te worden.
Type
Website
Adres
Warande 195
Schiedam
3117CL
