Rondje Overschie

Over het kunstwerk
Het dienstgebouw van de Roteb op het Kleinpolderplein was toe aan een opknapbeurt, wat heeft geleid tot een duurzame renovatie van het pand. Op 5 oktober 2011 werd het gebouw geopend, samen met de onthulling van het kunstwerk Roteb Eco monument van kunstenaar Jan Eric Visser. In samenwerking met medewerkers van bijna alle onderdelen van Roteb heeft Visser deze sculptuur in 2010-2011 gemaakt van afvalmaterialen en gebruikte voorwerpen. Het afval dat de Roteb verwerkt was voor Visser een onuitputtelijke bron en dankzij hulp en expertise van de medewerkers kreeg het beeld gestalte. Het fundament van het Roteb Eco monument bestaat uit een betonnen trap, die uit het dienstgebouw werd gesloopt. De sokkel is gemaakt van bouwstenen van puin. Daar bovenop is een skelet van 90 aan elkaar gelaste fietsframes geplaatst. Deze frames zijn bedekt met Aquadyne, een drainagesysteem van gerecycled afvalplastic, waar groendaken en groengevels mee gebouwd kunnen worden. Het bevat microporiën waar wortels van planten in kunnen hechten. In de sokkel zit een irrigatiesysteem, dat wordt gevoed door tweehands zonnepanelen, zodat er bovenop het beeld gras groeit. Visser werd inhoudelijk geadviseerd door Dr. N. Reich en Erik Eikelboom (Msc) over de toepassing van zonne-energie en Prof. dr. ir. P. C. Struik van Universiteit Wageningen over de beplanting en voedingsreceptuur.

Over de kunstenaar

Beeldhouwer en conceptueel kunstenaar Jan Eric Visser (Leeuwarden, 1962) studeerde van 1982 tot 1987 aan de kunstacademie in Kampen. Hij is een oud-student van Ewerdt Hilgemann. Visser richt zich volledig op de transformatie van zijn dagdagelijkse anorganische huisvuil tot autonome kunstwerken. Sinds 1987 noemt hij dit doorlopende proces Form follows garbage, waarbij hij enerzijds de grenzen van zijn beheersing over vorm en materie onderzoekt, anderzijds maatschappelijke thema’s als grondstoffen schaarste en overconsumptie adresseert. Daarnaast biedt hij met zijn buitensculpturen een platform aan innovatieve recycling van materialen. Sinds 2009 woont en werkt Visser in Rotterdam.

Foto: Jan Erik Visser
Bron: BKOR

Anne Mieke Backer
BKOR archief
Over het kunstwerk
Nadat Anne Mieke Backer en Mariëtte Kamphuis eind zomer 2009 hun boek over de cultuurhistorie van de Zestienhovense polder presenteerden, werden in het gebied de eerste tekenen van een monumentaal vervolg hierop zichtbaar. Het cultuurhistorisch onderzoek wees uit dat het IJskelderterrein van oudsher het laagste en koelste deel van de polder is. Dit stukje veen-weide landschap ontwikkelde zich als vogelgebied. Om aan te geven dat het ook in de toekomst uitsluitend door hen zal worden bewoond, krijgen de vogels hier letterlijk een voet aan de grond. Voortbordurend op het project Nest dat in de lente van 2008 door theatermaker Benjamin Verdonck aan het Weena werd vertoond, verrijst nu in de polder Zestienhoven een enorm vogelnest in de vorm van een ooievaarsp**t. Het Uiverbeen illustreert de legende van de IJskelder die in het boek ’16 Hoven, 2 polders, 1 park en 1.800 woningen’ staat beschreven en beoogt voorspoed en geluk te brengen op de nieuwe buitenplaats. Het beeld is uitgevoerd ‘op het werk’ zoals dat heet. Anne Mieke Backer en uitvoerder Luigi Zuliani werkte van september tot december 2009 aan de oprichting van dit bijzondere ooievaarsnest. Na de algemene onderhoudswerkzaamheden voor het gebied heeft er een, aan het broedseizoen aangepaste, feestelijke oplevering plaats gevonden in op 21 april 2010. In de toekomst wordt het ijskelderterrein opgehoogd. De sokkel is dan gelijkgetrokken, zodat de tenen van de p**t in het veld komen te staan. Het karakter van het landschap keert in de oorspronkelijke staat terug en het blijft een broedplaats.

Over de kunstenaar
Anne Mieke Backer (1950) is beeldend kunstenaar, landschapsarchitect en auteur van diverse publicaties over tuin- en landschapshistorie. Ze volgde onder meer haar opleiding aan de AKI in Enschede. Backer was curator groen en kunst van Park16Hoven, waaruit onder meer de sculptuur Het Uiverbeen is voortgekomen. Ze woont en werkt in Rotterdam.

Detachement Feminine (1980)
Per Abramsen

Over het kunstwerk
Per Abramsen maakte voor het galeriecircuit autonome beelden van hoge kwaliteit. Zijn autonome werk is vaak expressiever van aard. Zoals dit beeld Detachement Feminine, dat Abramsen als autonoom werk gemaakt heeft en vervolgens via de Beeldende Kunstregeling (BKR) werd aangekocht voor de collectie van de Artotheek. Later is het overgenomen door Crematorium Hofwijk, die het in de tuin ten noordwesten van hun aulagebouw plaatsten. Daar heeft het kunstwerk een mooie publieksfunctie gekregen ter herinnering aan doodgeborenen uit Rotterdamse ziekenhuizen. De bronzen plastiek is 2.50 meter hoog en heeft een abstracte vorm. Het is een vrouwenvorm, dat op een soort gevouwen bronzen blad ligt, als een icarusachtig figuur. De val van de figuur past bij het idee van overlijden, maar het is onduidelijk of de kunstenaar het zo bedoeld heeft. Op het crematorium staat de plastiek mooi in een rustige omgeving, wat het werk een zekere eenzaamheid en romantiek geeft.

Over de kunstenaar
Per Abramsen (Rotterdam, 1941 – Rotterdam, 2018) woonde en werkte in Rotterdam en Zuid-Frankrijk. Hij exposeerde in Marseille, Parijs, Philadelphia, New York, Basel, Chicago en in vele Nederlandse musea. Zijn werk bevindt zich in collecties van nationale en internationale musea. Abramsen werkt met een combinatie van geconstrueerde en organische vormen. Sinds 1990 werkt hij met schaduwen, geïnspireerd door het felle licht in Zuid-Frankrijk. Het samenspel van licht, vorm en schaduw is belangrijk in het werk van Abramsen. Hij heeft diverse werken in de openbare ruimte gemaakt. Hij nam deel aan verschillende culturele commissies en besturen in Rotterdam en was voorzitter van de Beroepsvereniging Beeldende Kunstenaars (BBK). Als kunstenaar is hij verbonden aan galerie RAM, waar hij in 2001 ook het interieur voor ontwierp.
informatie Wikipedia
Foto BKOR Archief

Over het kunstwerk
Op het trottoir staat een kegelvormige object, dat op een zeer abstracte wijze een man voorstelt. Een stuk verderop, nabij de rotonde aan de Abtsweg, staat een tweede kegel, die een vrouw voorstelt. De kegels, gemaakt door de Rotterdamse kunstenaar Per Abramsen, bestaan uit elkaar overlappende bronzen platen, die op een betonnen sokkel vastzitten. Ze hellen over hun sokkel heen, de straat op. Doordat de kegels een paar honderd meter van elkaar staan, is het werk moeilijk in zijn geheel te ervaren. Abramsen heeft meer dan 30 jaar bijgedragen aan kunst en cultuur in Rotterdam en er zijn meerdere werken van hem in de openbare ruimte van Rotterdam te vinden. Abramsen heeft de titel van dit werk vertaald naar het Engels, daarom is de officiële titel Cone (male).

Over de kunstenaar
Per Abramsen (Rotterdam, 1941 – Rotterdam, 2018) woonde en werkte in Rotterdam en Zuid-Frankrijk. Hij exposeerde in Marseille, Parijs, Philadelphia, New York, Basel, Chicago en in vele Nederlandse musea. Zijn werk bevindt zich in collecties van nationale en internationale musea. Abramsen werkt met een combinatie van geconstrueerde en organische vormen. Sinds 1990 werkt hij met schaduwen, geïnspireerd door het felle licht in Zuid-Frankrijk. Het samenspel van licht, vorm en schaduw is belangrijk in het werk van Abramsen. Hij heeft diverse werken in de openbare ruimte gemaakt. Hij nam deel aan verschillende culturele commissies en besturen in Rotterdam en was voorzitter van de Beroepsvereniging Beeldende Kunstenaars (BBK). Als kunstenaar is hij verbonden aan galerie RAM, waar hij in 2001 ook het interieur voor ontwierp.
info Wikipedia Foto´s Otto Snoek